توسعه تجارت اوراق بهادار

بازارهای سازمان یافته اوراق بهادار و بورس اوراق بهادار محصول توسعه اقتصادی است. در سالهای اولیه رشد اقتصادی ، بیشتر واحدهای صنعتی یک کشور کوچک هستند و نیازهای سرمایه آنها نسبتاً متوسط است. نرخ پس انداز پایین است و موسسات برای هدایت پس انداز خصوصی به سرمایه گذاری به طور کلی فاقد هستند. با پیشرفت اقتصاد و افزایش درآمد ملی ، موسسات جدید برای هدایت حجم افزایش پس انداز به رسانه های تولیدی وارد تصویر مالی می شوند. ظاهر تعداد فزاینده ای از سرمایه گذاران فردی و نهادی ، نیاز به بازارهای تجاری را برای سرعت بخشیدن به معاملات ایجاد می کند و سهامداران را به سرعت و به راحتی قادر می سازد تا دارایی های خود را به پول نقد تبدیل کنند.

در این مرحله از توسعه ، شرکت ها معمولاً از طریق فروش مستقیم اوراق بهادار در بازار شماره جدید ، نیازهای تأمین مالی خود را کمتر می کنند و از طریق سرمایه گذاری مجدد درآمدهای خود ، درصد بیشتری کسب می کنند. این میزان شخم زدن درآمدها نسبت به داوری سرمایه گذاران غیر حساس نیست: اگر چشم انداز یک شرکت خوب باشد ، سرمایه گذاران قیمت سهام خود را در بازار تجارت پیشنهاد می دهند و تمایل به پیش بینی سود سهام برای احتمال سرمایه بلند مدت را نشان می دهنددستاوردهای حاصل از رشد داخلی. بنابراین ، هنگامی که یک شرکت قادر به تأمین اعتبار خود با استفاده از درآمد سرمایه گذاری مجدد و نه با مسائل جدید سهام است ، بخش معاملاتی به جنبه مهمترین بازار سرمایه تبدیل می شود.

تاریخ

بورس اوراق بهادار از فعالیت های اولیه تجاری در زمینه کشاورزی و سایر کالاها رشد کرد. بازرگانان در نمایشگاه های اروپایی در قرون وسطی استفاده از اعتبار را راحت می دانستند که به اسناد پشتیبان پیش نویس، یادداشت ها و برات نیاز داشت. ردیابی بورس اوراق بهادار فرانسه به قرن دوازدهم می رسد، زمانی که تجارت در اسکناس های تجاری انجام می شد. برای تنظیم این بازارهای آغازین، فیلیپ منصف (1268-1314) حرفه ای را ایجاد کرد که پیشروی کارگزار بورس مدرن فرانسوی یا عامل تغییر است. تقریباً در همان دوره در بروژ، که در آن زمان مرکز مرفه کشورهای پایین بود، بازرگانان برای شرکت در تجارت در مقابل خانه خانواده ون در بوئرس تجمع کردند. از این رسم، نام خانواده با معامله گره خورد و سرانجام «بورس» به معنای بورس اوراق بهادار درآمد. از ریشه های مشابه در تجارت و بازرگانی، آغاز نهادی بورس اوراق بهادار در طول قرن های 16 و 17 در دیگر مراکز تجاری بزرگ در سراسر جهان - آمستردام، بریتانیا، دانمارک، آلمان، ظاهر شد.

رشد تجارت نیاز بانک ها و شرکت های بیمه را ایجاد کرد. تحولات سیاسی باعث شد که دولت ها به دنبال منابع جدید بودجه باشند. این ترکیبی از فعالیت های رو به گسترش و کمبود متناوب سرمایه، ناشران اولیه اوراق بهادار - دولت ها، بانک ها، شرکت های بیمه و برخی شرکت های سهامی، به ویژه شرکت های تجاری بزرگ را تحریک کرد. از مبادلات موجود برای اسکناس و اسکناس تجاری، گذار آسان و منطقی به ایجاد بورس اوراق بهادار بود. در اوایل دهه 1600، سهام شرکت هند شرقی هلند در آمستردام معامله می شد. در سال 1773، دلالان سهام لندن که قبلاً در قهوه خانه ها ملاقات می کردند، به ساختمان خود نقل مکان کردند. و در قرن نوزدهم، تجارت اوراق بهادار به صورت رسمی در کشورهای صنعتی رایج بود.

تکامل بورس اوراق بهادار ادامه یافت. در بریتانیا ، پیشرفت در بیشتر موارد داخلی و داوطلبانه بوده است. بورس اوراق بهادار لندن فعالیت های خود را تنظیم کرده است. در مقابل ، بورس سهام فرانسه مستقیماً مشمول قانون است و عملکرد عوامل تغییر یافته توسط احکام ملی تحت تأثیر قرار گرفته است. در یک زمان ، سه بازار برای اوراق بهادار در پاریس وجود داشت: یک بازار رسمی به نام پارکت ("کف"). یک بازار نیمه رسمی ، Coulisse ("بال") ؛و Hors Côté ("خارج") ، یک بازار کنترل نشده در اوراق بهادار موجود. در سال 1929 ، اسب ساحل تحت مقررات رسمی قرار گرفت و در دهه بعد فعالیتهای آن به داخل كولیس جذب شد كه به نوبه خود با پارکت در سازماندهی مجدد در سال 1961 ترکیب شد. در بلژیک مبادله ها سابقه مختلط داشته اند. کنترل های سخت دولت در سال 1801 تحمیل شد و تا سال 1867 حذف نشد. به دنبال بحران اقتصادی 34-34 ، آونگ به روش دیگر چرخید و مبادلات بار دیگر تحت کنترل اقتدار مرکزی قرار گرفتند. در سوئیس ، مبادلات طبق قانون کانتونی (ایالتی) اداره می شود.

وقایع تاریخی پس از توسعه بورس اوراق بهادار در برخی از کشورها ، نشان خود را به جا گذاشته است. معدن ، به جای تجارت و تجارت ، تأثیر تحریک آمیز در ایجاد بورس اوراق بهادار در آفریقای جنوبی و کانادا بود. در آلمان ، بورس برلین پس از جنگ جهانی دوم نقش غالب خود را از دست داد و موقعیت آن با مبادلات در فرانکفورت و دوسلدورف فرض شد. بازارهای اوراق بهادار ژاپن پس از جنگ جهانی دوم ، هنگامی که قانون جدید اوراق بهادار پس از مدل ایالات متحده به تصویب رسید ، انقلابی شد. کمپین برای توزیع سهام که قبلاً توسط شرکت های بزرگ Zaibatsu (خانواده های خانوادگی) برگزار می شد و شرکت های سمیگورنت ، مالکیت سهام عمومی را به شدت افزایش می داد ، که به نوبه خود به رشد قابل توجه تجارت در نه مبادله ژاپنی کمک می کرد. یکی دیگر از پیشرفت های پس از جنگ جهانی دوم ، علاقه دولت های کشورهای در حال توسعه در استفاده از بورس اوراق بهادار برای تسهیل تأمین مالی خارجی بود.

بازارهای اولیه ایالات متحده

بازارهای اوراق بهادار در ایالات متحده با تجارت سوداگرانه در موضوعات دولت جدید آغاز شد. در سال 1791 ، اولین بورس اوراق بهادار کشور در فیلادلفیا ، سپس شهر پیشرو در تجارت داخلی و خارجی تأسیس شد. مبادله ای در نیویورک در سال 1792 تنظیم شد ، هنگامی که 24 بازرگان و کارگزار تصمیم گرفتند در حالی که به عنوان مأمورین برای افراد دیگر عمل می کنند ، کمیسیون ها را شارژ کنند و در مذاکرات خود به یکدیگر ترجیح دهند. آنها بخش اعظم تجارت خود را در زیر درخت در 68 وال استریت انجام دادند. اوراق بهادار دولتی اساس تجارت اولیه را تشکیل می داد. سهام بانک ها و شرکت های بیمه به حجم معاملات اضافه شده است. ساخت جاده ها و کانال ها اوراق بهادار بیشتری را به بازار آورد. در سال 1817 ، کارگزاران نیویورک تصمیم گرفتند به طور رسمی به عنوان هیئت سهام و بورس نیویورک سازماندهی کنند. پس از آن ، بازار سهام با صنعتی شدن کشور رشد کرد. در سال 1863 ، بورس اوراق بهادار نیویورک نام فعلی خود را پذیرفت. در طول جنگ داخلی مبادلات اضافی برگزار شد که یکی از آنها پیشرو سهام فعلی NYSE AMEX ، یکی از بزرگترین بازار سهام در کشور است.