خطرات وابستگی روزافزون روسیه به یوان

روسیه در حال تعویض وابستگی دلار خود برای اعتماد به یوان است. اگر روابط با چین بدتر شود ، روسیه ممکن است با ضرر و زیان و اختلالات پرداخت روبرو شود.

یکی از بزرگترین مشکلی که روسیه در حال حاضر با آن روبرو است ، مدیریت معاملات تجارت خارجی است. بانک های اصلی کشور از Swift قطع شده اند. تعداد کانال های معاملات فرامرزی به طرز چشمگیری کاهش یافته است. و انجام معاملات به دلار و یورو بسیار سخت تر شده است. دولت مجبور می شود به دنبال راه های جدیدی برای پرداخت صادرات روسیه و پرداخت هزینه های واردات باشد.

مقامات و مشاغل سعی کرده اند به معاملات ملی ارز ، معاملات بارز ، پرداخت نقدی و سایر طرح ها تغییر دهند ، اما نتوانستند یک راه حل جامع در سال 2022 پیدا کنند. تلاش ها اکنون به وضوح به ارزهای رمزنگاری شده و پرداخت های یوان تغییر یافته است ، این بدان معنی است که اقتصاد روسیه اراده خواهد کردبه طور فزاینده ای به ارز چینی وابسته می شود ، با این همه خطرات چنین تغییر ناشی از آن است.

حتی قبل از جنگ ، بانک مرکزی روسیه با هدف کاهش وابستگی این کشور به ارزهای غربی ، به ویژه دلار آمریکا. تهاجم و تحریم های متعاقب آن ، مقامات مالی روسیه را وادار کرده است تا این تلاش ها را تسریع کنند: در سه ماهه سوم سال 2022 ، نسبت ارز خارجی در سیستم بانکی روسیه به پایین 15 درصد کاهش یافته است. در نه ماه ، سهم معاملات دلار و یورو در بازار روسیه از 52 درصد به 34 درصد و از 35 درصد به 19 درصد کاهش یافت. آنها جایگزین پرداخت روبل و یوان شده اند که شاهد افزایش مربوط به 12. 3 درصد به 32. 4 درصد و 0. 4 درصد به 14 درصد رسیده اند. سهم یوان در معاملات بازار سهام نیز افزایش یافته است: از 3 درصد تا 33 درصد.

از 13 ژانویه تا 6 فوریه ، وزارت دارایی قصد دارد با ضربه زدن به ذخایر 3. 1 تریلیون-برآمدگی دارایی های مایع یوان ، که بیش از 40 درصد از دارایی های مایع قابل توزیع را در صندوق ملی ثروت تشکیل می دهد ، به فروش ارزهای خارجی به ارزش 54. 5 میلیارد روبل بپردازد. این هنوز یک مبلغ ناچیز است ، که در گردش یوان روسیه در سه ماه گذشته کمتر از 3 درصد است. با این وجود ، این به معنای کاهش نوسانات برای روبل خواهد بود.

وزارت دارایی همچنین ساختار مؤلفه ارز صندوق ثروت ملی را در پایان سال 2022 اصلاح کرد و سهم یوان خود را به 60 درصد دو برابر کرد. هرگونه درآمد مازاد نفت و گاز در سال 2023 در یوان جمع می شود. De-Dolarization اقتصاد ، که مقامات روسی به آن افتخار می کنند ، اساساً به "یوانیزاسیون" ترجمه می شود. روسیه در حال حرکت به سمت یک منطقه ارزی یوان است و وابستگی دلار خود را برای اعتماد به یوان مبادله می کند.

این به سختی یک تعویض قابل اعتماد است: اکنون ذخایر و پرداخت روسیه تحت تأثیر سیاست های حزب کمونیست چین و بانک مردم چین قرار خواهد گرفت. اگر روابط بین دو کشور رو به وخامت بگذارد ، روسیه ممکن است با ضرر و زیان ذخیره و اختلال در پرداخت روبرو شود.

اعتقاد بر این است که یوان به دلیل محدودیت های فعلی در معاملات سرمایه در چین نمی تواند به یک ارز ذخیره تمام عیار تبدیل شود. این تنها 3 درصد از ذخایر ارز جهانی را تشکیل می دهد ، تحت الشعاع دلار (60 درصد) و یورو (20 درصد) قرار می گیرد. اما وابستگی روزافزون روسیه به یوان به مقامات چینی کمک می کند تا آن را به یک ارز ذخیره بین المللی تبدیل کنند. در اکتبر گذشته ، روسیه چهارمین مرکز بزرگ تجارت خارج از کشور برای یوان شد ، اگرچه در ماه آوریل حتی در پانزده نفر برتر برای کاربران یوان دریایی نبود.

سیاستمداران روسی غالباً به اشتباه ادعا می کنند که گسترش بین المللی یوان فروپاشی دلار را پیش بینی می کند. در حقیقت ، بین المللی شدن یوان بالاتر بدان معنی است که دولت چین به ذخایر دلار بیشتری احتیاج دارد. مقامات چینی برای حمایت از ثبات یوان در بازارهای دریایی ، در درجه اول در هنگ کنگ ، به ارز ایالات متحده نیاز دارند. بر این اساس ، قدرت یوان به عنوان یک ارز ذخیره ، دلار را تضعیف نمی کند. در عوض ، این دو ارز یکدیگر را تکمیل می کنند. این بدان معنی است که پکن واقعاً نمی تواند به مسکو در جنگ صلیبی خود در برابر دلار کمک کند.

همکاری روسیه و چینی در مورد ارزهای رمزنگاری نیز تشدید خواهد شد. در حال حاضر ، روسیه فقط در حال آزمایش پرداخت cryptocurrency برای معاملات تجارت خارجی است ، اما بانک مرکزی قصد دارد امسال مدلی را برای پرداخت های فراملی با استفاده از روبل دیجیتال (یک ارز دیجیتال بانک مرکزی یا CBDC) تهیه کند. دو گزینه در جدول وجود دارد: توافق نامه های دو جانبه در مورد ادغام سیستم عامل های CBDC یا اتصال کشور به یک بستر یکپارچه یکپارچه.

گزینه اول تمرکز ویژه تری دارد، استفاده از روبل دیجیتال برای انجام پرداخت های فرامرزی. در این صورت، قراردادهای بین المللی می توانند محدودیت هایی را برای هدف و میزان پرداخت ها ایجاد کنند. تحت گزینه دوم، این پلتفرم استانداردها و پروتکل های ارتباطی مشترکی خواهد داشت و این همان چیزی است که کشورهای پیشرفته CBDC به آن پایبند هستند. این گزینه دوم کاملاً مخاطره آمیز است، زیرا CBDC متصل به ارز فیات خارجی ممکن است کشورهایی با تورم و نرخ مبادله ارز ناپایدار را جذب کند.

روسیه هر گزینه ای را که انتخاب کند، چین تنها شریک ممکن است. تراکنش های دیجیتال این کشور از طریق پلتفرم های Alipay و WeChat Pay در سال 2019 به 166. 1 تریلیون یوان (23. 8 تریلیون دلار) رسید. علاوه بر این، چین نمونه اولیه CBDC E-CNY را به عنوان سومین شکل پول مورد استفاده در داخل کشور آزمایش کرده است. تا پاییز سال 2022، حدود 140 میلیون چینی کیف پول دیجیتال E-CNY داشتند و تراکنش های آنها از 62 میلیارد یوان (9 میلیارد دلار) فراتر رفت. پکن به عنوان حزب پیشرفته تر از نظر فناوری، احتمالاً قوانین خود را برای پلتفرم تعیین می کند و مسکو را به جایگاهی کمتر مهم می رساند.

رهبران روسیه دوست دارند بر همکاری استراتژیک بی سابقه بین دو کشور تأکید کنند. اما در واقعیت، این همکاری مسکو را به طور فزاینده ای به پکن وابسته می کند.

روسیه بازار نسبتاً نقدی برای کالاهای چینی ارائه می دهد و تحریم های غرب پکن را به شریک تجاری اصلی روسیه تبدیل کرده است. شرکت های چینی در حال پیوستن به برنامه های واردات موازی هستند و تلاش می کنند جایگزین شرکت های غربی که بازار روسیه را ترک کرده اند، بگیرند. به عنوان مثال از هر چهارده برند موجود در بازار خودرو روسیه یازده برند چینی هستند. محصولات چینی 40 درصد از واردات کالاهای روسیه را در پایان سال 2022 تشکیل می دادند و تنها کره شمالی در حال حاضر بیشتر از روسیه به واردات چین وابسته است. علاوه بر این، سیستم UnionPay چینی تنها راهی است که روس ها می توانند از کارت های بانکی در خارج از کشور استفاده کنند.

برخلاف انتظار مسکو، چین در کمک به روسیه برای دور زدن تحریم ها شکست خورده است. در حالی که پکن به تحریم ها نپیوسته است، اما از آنها تبعیت کرده است. در آینده، وابستگی اقتصادی روسیه به چین تنها افزایش خواهد یافت، به این معنی که کرملین مجبور خواهد شد با منافع ژئواکونومیک چین، اغلب به ضرر خود، حساب کند.

• الکساندرا پروکوپنکو