چرا آموزش هنر بسیار مهم است ، و چه کسی این کار را به بهترین وجه انجام می دهد

مجسمه ساز مگدالنا آباکانوویچ گفت: "هنر مشکلات را حل نمی کند ، بلکه ما را از وجود آنها آگاه می کند."از طرف دیگر ، آموزش هنر مشکلات را حل می کند. سالها تحقیق نشان می دهد که تقریباً با هر آنچه که ما به عنوان یک ملت می گوییم برای فرزندانمان می خواهیم و از مدارس خود خواستار هستیم: پیشرفت تحصیلی ، توسعه اجتماعی و عاطفی ، تعامل مدنی و فرصت عادلانه.

درگیری در هنرها با دستاوردهای ریاضی ، خواندن ، توانایی شناختی ، تفکر انتقادی و مهارت کلامی همراه است. یادگیری هنر همچنین می تواند انگیزه ، تمرکز ، اعتماد به نفس و کار تیمی را بهبود بخشد. گزارشی از سال 2005 توسط شرکت رند در مورد هنرهای تجسمی استدلال می کند که لذت های ذاتی و تحریک تجربه هنر بیشتر از شیرین کردن زندگی یک فرد انجام می دهد - براساس این گزارش ، آنها "می توانند مردم را عمیق تر به جهان وصل کنند و آنها را باز کنند. روشهای جدید دیدن ، "ایجاد بنیاد برای ایجاد پیوندهای اجتماعی و انسجام جامعه. و برنامه نویسی هنرهای قوی در مدارس کمک می کند تا شکافی را که بسیاری از آنها را پشت سر گذاشته است ، بسته شود: از موتزارت برای نوزادان گرفته تا توتوس برای کودکان نوپا گرفته تا سفرهای خانوادگی به موزه ، فرزندان مرفه و والدین مشتاق عموماً در معرض هنرها قرار می گیرند یا نه عمومیمدارس آنها را ارائه می دهند. کودکان کم درآمد ، اغلب ، این کار را نمی کنند. اریک کوپر ، رئیس جمهور و بنیانگذار اتحاد ملی شهری برای آموزش مؤثر می گوید: "آموزش هنر این کودکان را از پیشینه با چالش مالی قادر می سازد تا با کودکانی که تجربه های غنی سازی را تجربه کرده اند ، سطح بازی بیشتری داشته باشند."

این به یک مانترا در آموزش و پرورش تبدیل شده است که هیچ کودکی از آن باقی نمانده است ، با فشار خود برای بالا بردن نمرات آزمون ، باعث کاهش زمان کلاس اختصاص داده شده به هنرها (و علم ، مطالعات اجتماعی و هر چیز دیگری علاوه بر خواندن و ریاضیات) شده است. شواهد از این بحث حمایت می کند - ما یک دقیقه به آمار می رسیم - اما واقعیت پیچیده تر است. آموزش هنر بیش از سه دهه است که در حال لغزش است ، نتیجه بودجه های تنگ ، لیستی در حال رشد از دستورات دولتی که برنامه درسی کلاس را به خود جلب کرده اند و یک حس عمومی که هنرها دوست داشتنی هستند اما ضروری نیستند.

این فرسایش در حوزه های انتخابیه ای که ممکن است در دوره NCLB از هنرها دفاع کند ، دور شد - کودکانی که در دهه 1970 و 1980 هیچ کلاس موسیقی و هنری نداشتند ، ممکن است اکنون از ارزش آنها قدردانی نکنند. ساندرا روپرت ، مدیر مشارکت آموزش هنر (AEP) ، ائتلاف ملی هنر ، تجارت ، آموزش ، آموزش بشردوستانه می گوید: "ما یک نسل کامل از معلمان و والدین داریم که در آموزش خود مزیت هنر نداشته اند."، و سازمان های دولتی

ارتباط بین آموزش هنر و پیشرفت تحصیلی

با این حال ، در برابر این پس زمینه ، تصویر جدیدی در حال ظهور است. ابتکارات جامع و نوآورانه هنرها در تعداد فزاینده ای از ولسوالی های مدرسه ریشه می گیرند. بسیاری از این مدل ها بر اساس یافته های جدید در تحقیقات مغز و رشد شناختی ساخته شده اند و رویکردهای مختلفی را در بر می گیرند: استفاده از هنرها به عنوان یک ابزار یادگیری (به عنوان مثال ، یادداشت های موسیقی برای آموزش کسری). ترکیب هنرها در کلاسهای اصلی دیگر (نوشتن و اجرای نمایشنامه درباره ، مثلاً برده داری). ایجاد یک محیط مدرسه سرشار از هنر و فرهنگ (موتزارت هر روز در راهروها) و آموزش هنری دستی. اگرچه بیشتر این ابتکارات در مراحل اولیه قرار دارند ، اما برخی از آنها شروع به نتایج چشمگیر می کنند. این روند ممکن است پیامی را به مدارس متمرکز بر دیوانه وار و شاید ضد محصول در مورد خواندن و ریاضیات ارسال کند.

تام هورن ، سرپرست دولتی آریزونا ، می گوید: "اگر آنها نگران نمرات آزمون خود هستند و راهی برای بالاتر آمدن آنها می خواهند ، باید به بچه ها هنر بیشتری بدهند ، نه کمتر.""شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد بچه ها در این هنرها غوطه ور شده اند و در آزمایشات دانشگاهی خود بهتر عمل می کنند."

سیاست های آموزش و پرورش تقریباً به طور جهانی ارزش هنر را تشخیص می دهد. مطابق با پایگاه داده سیاست دولت AEP 2007-08 ، چهل و هفت ایالت دارای دستورالعمل های آموزش هنری هستند ، چهل و هشت دارای استانداردهای تحصیل در هنر و چهل مورد نیاز هنری برای فارغ التحصیلی دبیرستان ها دارند. قانون آموزش اهداف 2000 آمریكا ، كه در سال 1994 به تصویب رسید تا دستور کار اصلاح مدرسه از كلینتون و بوش را تنظیم كند ، این هنر را بخشی از آنچه همه مدارس باید آموزش دهند ، اعلام كرد. NCLB ، که در سال 2001 تصویب شد ، شامل ART به عنوان یکی از ده موضوع اصلی دانشگاهی آموزش عمومی ، نامگذاری شده است که برنامه های هنری واجد شرایط برای مجموعه ای از کمک های مالی فدرال است.

در گزارش سال 2003 ، "برنامه درسی کامل: تضمین مکانی برای هنر و زبان های خارجی در مدارس آمریکایی" ، یک گروه مطالعاتی از انجمن ملی هیئت های آموزش و پرورش خاطرنشان کرد که یک نهاد قابل توجه از تحقیقات ، مزایای هنر در برنامه درسی را برجسته می کندو خواستار تأکید بیشتر بر هنرها و زبانهای خارجی شد. به عنوان رئیس کمیسیون آموزش و پرورش ایالت ها از سال 2004 تا 2006 ، مایک هاکابی ، سپس فرماندار آرکانزاس ، ابتکار عمل را با توجه به ادبیات کمیسیون طراحی کرد تا اطمینان حاصل کند که هر کودک فرصتی برای یادگیری ، لذت بردن و شرکت مستقیم در آن دارد. هنر

دستورالعمل های از بالا به پایین یک چیز است و البته اجرای آن در کلاس دیگری است. هرچه NCLB در مورد هنرها می گوید ، دستاورد را از طریق نمرات ریاضی و هنرهای زبانی اندازه گیری می کند ، نه به مهارت و مهارت موسیقی. بنابراین جای تعجب نیست که بسیاری از ولسوالی ها در آزمایشات صفر شده اند. یک نظرسنجی ملی در سال 2006 توسط مرکز سیاست آموزش ، یک سازمان مستقل حمایت در واشنگتن ، دی سی ، دریافت که در پنج سال پس از تصویب NCLB ، 44 درصد از ولسوالی ها ضمن کاهش زمان ، زمان آموزش را در هنرهای زبان انگلیسی و ریاضیات افزایش داده اندصرف شده برای موضوعات دیگر. تجزیه و تحلیل پیگیری ، که در فوریه 2008 منتشر شد ، نشان داد که 16 درصد از ولسوالی ها زمان کلاس مدرسه ابتدایی را برای موسیقی و هنر کاهش داده اند-و این کار را به طور متوسط 35 درصد یا پنجاه و هفت دقیقه در هفته انجام داده است.

برخی از ایالت ها حتی شماره های تاریک را گزارش می کنند. به عنوان مثال ، در کالیفرنیا ، مشارکت در دوره های موسیقی از 2000 تا 2000-04 46 درصد کاهش یافته است ، در حالی که براساس مطالعه موسیقی برای همه بنیاد ، ثبت نام در کل مدارس نزدیک به 6 درصد رشد داشته است. در همین حال ، تعداد معلمان موسیقی 26. 7 درصد کاهش یافته است. در سال 2001 ، هیئت آموزش و پرورش کالیفرنیا استانداردهایی را در هر سطح کلاس برای آنچه دانش آموزان باید در موسیقی ، هنرهای تجسمی ، تئاتر و رقص انجام دهند ، تعیین کرده است ، اما یک مطالعه در سطح کشور در سال 2006 ، توسط SRI Inteational ، 89 درصد نشان داد که 89 درصدمدارس K-12 نتوانستند یک دوره تحصیلی مبتنی بر استاندارد را در هر چهار رشته ارائه دهند. شصت و یک درصد از مدارس حتی یک متخصص تمام وقت هنرها هم نداشتند.

پشتیبانی از هنر توسط مدیران ارشد لزوماً به آموزش بچه ها ترجمه نمی شود. به عنوان مثال ، یک گزارش در سال 2005 در ایلینویز تقریباً هیچ مخالفتی با آموزش هنر در بین اصولگرایان و سرپرستان منطقه پیدا نکرد ، اما در ارائه مدارس در سراسر ایالت اختلافات زیادی وجود داشت.

احیای آموزش هنر

در بسیاری از ولسوالی ها ، هنرها به حدی متحمل شده اند که سالها طول می کشد و سرمایه گذاری گسترده ای برای چرخاندن امور انجام می شود. مایکل بلومبرگ ، شهردار شهر نیویورک ، آموزش و پرورش هنر را در برنامه های اصلاحات در مدارس خود در اولویت قرار داده است و این شهر ابتکارات گسترده ای را برای ارتباط دانش آموزان بیشتر با منابع فرهنگی گسترده این شهر آغاز کرده است. تقریباً هر مدرسه اکنون حداقل برخی از آموزش های هنری و برنامه نویسی فرهنگی را ارائه می دهد ، با این حال در سال 2007-08 ، تنها 45 درصد از مدارس ابتدایی و 33 درصد از مدارس راهنمایی ، طبق تحلیلی که توسط نیویورک سیتی انجام می شود ، در هر چهار فرم هنری مورد نیاز آموزش می دهند. وزارت آموزش و پرورش و تنها 34 درصد از دبیرستان ها این فرصت را به دانش آموزان ارائه می دادند تا از حداقل نیاز به فارغ التحصیلی فراتر بروند.

با این حال ، برخی از ولسوالی ها گام های بزرگی در جهت احیای هنرها بلکه از آنها برای اختراع مدارس نیز استفاده کرده اند. این کار رهبری ، نوآوری ، مشارکت گسترده و اصرار تند و تیز را مبنی بر اینکه هنرها برای آنچه ما می خواهیم دانش آموزان بیاموزند مهم است.

به عنوان مثال ، در دالاس ، ائتلافی از طرفداران هنر ، نیکوکاران ، مربیان و رهبران تجارت سالهاست که برای ورود به هنر در همه مدارس و ورود دانش آموزان به جامعه هنری پر رونق این شهر کار کرده اند. امروز ، برای اولین بار در سی سال ، هر دانش آموز ابتدایی در منطقه مدرسه مستقل دالاس چهل و پنج دقیقه در هفته آموزش هنر و موسیقی دریافت می کند. در یک قطعه فوریه 2007 در اخبار Dallas Moing News ، جیجی آنتونی ، رئیس جمهور و مدیرعامل Big Thought ، مشارکت غیرانتفاعی که با منطقه کار می کند ، بنیاد والاس و بیش از شصت هنر و مؤسسه فرهنگی محلی ، توضیح داد که دلیل اصلی پشت سر هم دلیل اصلی پشت سر هم است. آنچه در آن زمان به عنوان ابتکار یادگیری هنر دالاس خوانده شد: "دالی بر روی یک فرضیه بی نظیر و ایده آل ، در عین حال دقیق تحقیق شده ، ایجاد شد - که دانش آموزان هنگام ایجاد خلاقیت ، شکوفا می شوند."

جوامع مینیاپولیس و شیکاگو نیز در حال ایجاد مشارکت با هنرهای پر جنب و جوش و منابع فرهنگی خود هستند تا مدارس را با برنامه های جامع و پایدار غنی تزریق کنند-نه افزودنیهای مربوط به بودجه یا سرپرست امسال.

در آریزونا ، تام هورن ، سرپرست دولتی آموزش عمومی ، هدف خود را برای ارائه آموزش هنرهای با کیفیت بالا و جامع برای همه دانش آموزان K-12 فراهم کرد. هورن ، یک پیانیست آموزش دیده کلاسیک و بنیانگذار گروه باروک ققنوس ، هنوز به هدف خود نرسیده است ، اما او پیشرفت کرده است: او از استانداردهای عالی برای آموزش هنر عبور کرد ، یک متخصص هنر در وزارت آموزش و پرورش ایالتی منصوب کرد و هدایت کرد. 4 میلیون دلار بودجه فدرال تحت NCLB برای حمایت از ادغام هنر در مدارس در سراسر ایالت. برخی بعد از یک دهه بدون آنها هنر و موسیقی را ترمیم کرده اند.

هورن می گوید: "وقتی به اهداف آموزش فکر می کنید ، سه نفر وجود دارد.""ما بچه ها را برای شغل آماده می کنیم. ما آنها را برای شهروندان آماده می کنیم.< SPAN> در آریزونا ، تام هورن ، سرپرست دولت آموزش عمومی ، هدف خود را برای ارائه آموزش جامع هنرهای با کیفیت بالا و با کیفیت بالا برای همه دانش آموزان K-12 فراهم کرد. هورن ، یک پیانیست آموزش دیده کلاسیک و بنیانگذار گروه باروک ققنوس ، هنوز به هدف خود نرسیده است ، اما او پیشرفت کرده است: او از استانداردهای عالی برای آموزش هنر عبور کرد ، یک متخصص هنر در وزارت آموزش و پرورش ایالتی منصوب کرد و هدایت کرد. 4 میلیون دلار بودجه فدرال تحت NCLB برای حمایت از ادغام هنر در مدارس در سراسر ایالت. برخی بعد از یک دهه بدون آنها هنر و موسیقی را ترمیم کرده اند.