تاثیر رسانه ها بر بازارهای مالی

نقش اطلاعات و نحوه انعکاس آن در ارزش ابزارهای مالی مدت ها در ادبیات مالی مورد بحث بوده است. تئوری سنتی که در سال 1970 توسط یوجین فاما، برنده جایزه نوبل در علوم اقتصادی ارائه شد، فرض می کند که شرط کارآمدی یک بازار به میزان انعکاس قیمت سهام اطلاعات موجود مرتبط است. اخیراً، ادبیات مالی توجه را به سمت کانال ها و روش های ارائه و انتقال اطلاعات معطوف کرده است، زیرا درک شده است که نحوه شکل گیری و تحویل اطلاعات به سرمایه گذاران می تواند به نتایج مالی کاملاً متفاوتی منجر شود.

از این نظر، دو مکانیسم اصلی وجود دارد که می تواند بر نحوه بازیابی و پردازش اطلاعات مالی سرمایه گذاران تأثیر بگذارد: از یک سو، واسطه های اطلاعاتی (روزنامه ها، تلویزیون ها و سایرین) تنها بخشی از اطلاعاتی را که معتقدند انتخاب می کنند و به سرمایه گذاران منتقل می کنند. مرتبط بودناز سوی دیگر، روشی که هر فرد می تواند اطلاعات یکسانی را به طور متفاوت تفسیر کند، به باورهای فرد و وجود احتمالی سوگیری های شناختی شخصی بستگی دارد.

بنابراین رابطه بین اطلاعات و امور مالی با یک پیچیدگی مضاعف غنی می شود. اول، اطلاعاتی که به سرمایه گذاران می رسد قبلاً انتخاب شده و به طور بالقوه کج شده است و توجه فرد را به سمت موضوعات محدودی معطوف می کند. دوم، هنگامی که سرمایه گذار در معرض یک اطلاعات معین قرار گرفت، تفسیر بسیار تحت تأثیر روشی که هر سرمایه گذار آن را پردازش می کند، قرار می گیرد.

نمونه ای از توجه محدود و تأثیرات آن بر بازارهای مالی در یک مقاله تحقیقاتی منتشر شده در سال 2001 در مجله فاینانس شرح داده شده است: نیویورک تایمز در نسخه یکشنبه خود فضای بزرگی را به یک شرکت بیوتکنولوژی خاص و پیشرفت های علمی آن اختصاص داد. درمان سرطان. هیچ یک از اطلاعات گزارش شده در واقع جدید نبود و این پیشرفت ها از قبل حداقل برای پنج ماه شناخته شده بود. با این وجود، به دنبال مقاله نیویورک تایمز، قیمت سهام شرکت از 12 دلار به 85 دلار در روز بعد از مقاله افزایش یافت تا بلافاصله پس از آن به 52 دلار رسید. این مثال نشان می دهد که بازارهای مالی (گاهی اوقات) به اخبار کهنه واکنش نشان می دهند، به عنوان اثری از پوشش رسانه ای. بنابراین بدیهی است که رسانه ها می توانند بر پویایی رفتار سرمایه گذاری تأثیر بگذارند و توجه عمومی را به خود جلب کنند.

با این حال، گستردگی و تأثیرات رسانه ها بر بازارهای مالی دامنه بسیار گسترده تری دارد، زیرا آنها اغلب به عنوان یک نگهبان در برابر رفتارهای نادرست شرکتی بالقوه عمل می کنند. پوشش رسانه ای می تواند هم برای ارتقای کیفیت حاکمیت شرکتی تعیین کننده باشد و هم باعث آشکار شدن و جلوگیری از سوء رفتارها یا تقلب های احتمالی شود. این نتایج همچنین با توسعه قوی و انتشار تکنیک های جدید برای تجزیه و تحلیل متن، که با پیشرفت در زبان شناسی محاسباتی به دست آمده است، ممکن شده است. در واقع، متون را می توان به عنوان داده هایی خواند که به طور خودکار معیارهای مصنوعی را از آن استخراج می کنند (بیشتر در مورد یادگیری ماشین در امور مالی شرکتی اینجا را ببینید). در میان آنها، تجزیه و تحلیل متن اجازه می دهد تا در مورد مثبت یا منفی بودن یک بدنه مقاله خاص، بر اساس شمارش نسبت کلمات لحنی، اطلاع رسانی شود. برای فرهنگ لغت مالی، به عنوان مثال، تیم لوگرن و بیل مک دونالد فرهنگ لغتی ایجاد کرده اند که اصطلاحات خاص مورد استفاده صنعت مالی را در نظر می گیرد.

در مقاله ای اخیر، امانوئل باجو (مدیر MBA جهانی در امور مالی شرکتی مدرسه بازرگانی بولونیا) و کارلو رایموندو (دانشگاه لوگانو) نشان می دهند که چگونه لحن روزنامه ها هنگام گزارش در مورد یک IPO آتی (پیشنهاد عمومی اولیه، به عنوان مثال) استفاده می شود. فرآیند عمومی شدن یک شرکت) تأثیر مهمی بر پدیده به اصطلاح زیر قیمت گذاری دارد. این پدیده که به طور گسترده در ادبیات علمی مستند شده است، شامل تصمیم داوطلبانه و ظاهرا غیرمنطقی یک شرکت برای تعیین قیمت پیشنهادی کمتر از آن چیزی است که بازار مایل به پرداخت آن است. این انتخاب افزایش قابل توجه قیمت را در روز اول معاملات تعیین می کند. در این مقاله، نویسندگان نشان می دهند که این پدیده با لحن روزنامه ها در ارائه شرکت های بورسی نیز همراه است: برخورد مثبت تر با رسانه ها، سرمایه گذاران خرد را به خرید سهام به محض عرضه در بازار سوق می دهد. افزایش قیمت و بزرگتر کردن قیمت پایین نسبی.

امانوئل باجو، مدیر MBA جهانی در امور مالی شرکتی، مدرسه بازرگانی بولونیا

کارلو رایموندو، محقق در امور مالی و ارتباطات، دانشگاه دلا سویزرا ایتالیا