توزیع دارایی دارایی و سود سرمایه

در این گزارش ، CBO و کارکنان کمیته مشترک مالیات ، توزیع دارایی های سرمایه و سود خالص سرمایه و ضرر و زیان را در سال 2010 بر اساس نوع دارایی و درآمد و سن دارایی های دارایی بررسی می کنند.

666. 8 کیلوبایت

خلاصه

در سال 2010 ، بیش از 70 درصد از خانواده ها به طور مستقیم متعلق به دارایی های داخلی به عنوان دارایی های سرمایه تعیین شده بودند - یعنی دارایی هایی که می توانند به فروش برسند و به طور معمول در هنگام فروش سود سرمایه مشمول مالیات یا خسارات کسر می کنند. دارایی های سرمایه خانواده ها شامل خانه های آنها ، سایر املاک و مستغلات ، مشاغل خصوصی ، سهام ، اوراق بهادار شرکت ها و دولتی (از جمله صورتحساب و یادداشت های خزانه داری اما به استثنای اوراق بهادار پس انداز خزانه داری) و صندوق های متقابل است. این دارایی ها 50 تریلیون دلار ارزش ترکیبی داشتند. این مبلغ شامل 20 تریلیون دلار دیگر از دارایی های خانوادگی دیگر نیست - از جمله ارزش مزایای تعریف شده و برنامه های بازنشستگی مشارکت تعریف شده (به عنوان مثال ، برنامه های 401 (k)) و تعادل در حساب های پس انداز و چک.

هنگامی که یک دارایی سرمایه برای بیش از مبنای تعدیل شده خود فروخته می شود ، فروشنده متوجه سود سرمایه می شود.(مبنای تعدیل شده میزان سرمایه گذاری مالیات دهندگان در یک دارایی پس از تعدیل است تا عوامل خاصی را تغییر دهد که میزان سرمایه گذاری اولیه را برای اهداف مالیاتی تغییر می دهد ؛ برخی از عوامل ، مانند بهبود در یک ملک ، مبنای تعدیل شده را افزایش می دهند ، در حالی که سایرین، مانند استهلاک ، آن را کاهش دهید.) هنگامی که دارایی برای کمتر از مبنای تنظیم شده خود فروخته می شود ، فروشنده ضرر سرمایه را متحمل می شود. اگر در طول یک سال دستاوردهای خانواده از کلیه دارایی های فروخته شده بیش از ضررهای آن باشد ، این سود خالص می تواند مشمول مالیات باشد. در مقابل ، اگر ضررهای خانواده از دستاوردهای آن فراتر رود ، می توان از بخشی از این ضررهای خالص برای کاهش میزان درآمد دیگر که مشمول مالیات است ، استفاده کرد.

بیشتر سود سرمایه بلند مدت (کسانی که بیش از یک سال در دارایی های موجود در دارایی های موجود در آن قرار دارند) به طور کلی با نرخ های پایین تر از هزینه های مربوط به دستمزد و سود بهره می برند. در مقابل ، دستاوردهای کوتاه مدت مشمول نرخ مالیات بر درآمد مشابه دستمزد و درآمد بهره است. در سال 2010 ، مالیات دهندگان حدود 394 میلیارد دلار در سود خالص کوتاه مدت و بلند مدت سرمایه ، از جمله فروش دارایی های غیرمستقیم (مانند کسانی که متعلق به مشارکتها ، شرکتهای S یا صندوق های متقابل هستند یا کسانی که توسط افراد معتقد اداره می شوند) گزارش دادند. آنها حدود 55 میلیارد دلار مالیات بر درآمد فدرال به این سود بدهکار بودند. در مقایسه ، مجموع دستاوردهای خالص طولانی مدت گزارش شده و خسارات طولانی مدت خالص از فروش دارایی های سرمایه مستقیم-تمرکز اصلی این گزارش-به 123 میلیارد دلار رسید.

در این گزارش ، CBO و کارکنان کمیته مشترک مالیات (JCT) توزیع دارایی های سرمایه و سود خالص و ضرر و زیان سرمایه را در سال 2010 بر اساس نوع دارایی و درآمد و سن نگهدارنده دارایی بررسی می کنند. تجزیه و تحلیل دارایی های دارایی براساس داده های حاصل از بررسی امور مالی مصرف کننده (SCF) ، بررسی مالی خانواده های آمریکایی (متشکل از صاحب خانه یا اجاره دهنده ، همسر وی و فرزندان وابسته آنها) است که هیئت مدیرهسیستم فدرال رزرو هر سه سال یکبار انجام می شود. برای تجزیه و تحلیل سود سرمایه گزارش شده توسط مالیات دهندگان در بازده خود ، CBO و JCT از دو مجموعه داده مختلف که توسط سرویس درآمد داخلی (IRS) تهیه شده اند ، استفاده کردند. این گزارش در سال 2010 متمرکز است زیرا این سال جدیدترین سال است که اطلاعاتی از هر سه مجموعه داده در زمان انجام تجزیه و تحلیل در این گزارش در دسترس بود.

سود و مالیات سرمایه به آنها چگونه به مرور زمان متفاوت بوده است؟

هم میزان دستاوردهای تحقق یافته و هم مالیات های مدیون این سود در رابطه با اندازه اقتصاد طی 60 سال گذشته به طور قابل توجهی نوسان داشته است ، که نشان دهنده تنوع در قیمت دارایی ها و تغییر در نرخ مالیات بر سود سرمایه است ، از جمله عوامل دیگر (نگاه کنیدشکل زیر). سودهای سرمایه به عنوان سهم اقتصاد بیش از 6 درصد از تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) در سالهای 1986 ، 2000 و 2007 به اوج خود رسید. در سال 1986 ، مالیات دهندگان با عجله به فروش دارایی هایی که در غیر این صورت ممکن است مدت زمان طولانی تری داشته باشند به دلیل اصلاح مالیاتتصویب شده در آن سال شامل افزایش نرخ مالیات بر دستاوردهایی است که در سال 1987 مؤثر خواهد بود. دو قله بعدی همزمان با سنبله در چرخه تجارت بود که به ویژه قیمت سهام زیاد بود. در مقابل ، تحقق سودهای سرمایه به طور معمول در رابطه با اقتصاد در هنگام رکود اقتصادی کمترین بود - در 9 سال که در نزدیکی یک رکود اقتصادی یا در نزدیکی آن قرار داشتند ، زیر 2 درصد تولید ناخالص داخلی بود. درآمدهای حاصل از سودهای سرمایه در سال 1957 از 0. 2 درصد از تولید ناخالص داخلی در سال 1957 (سالی که تحقق به عنوان سهم تولید ناخالص داخلی اندازه گیری می شود) به میزان 1. 24 درصد تولید ناخالص داخلی در سال 2000 (هنگامی که تحقق نسبت به اقتصاد سنبله) بود ، متغیر بود. بشر

تحقق سود و درآمد حاصل از مالیات بر این سود به طور کلی در همان جهت نسبت به تولید ناخالص داخلی حرکت کرده است اما در سال 2013 تا حدودی متفاوت است (آخرین سال که برخی از داده های IRS در دسترس است). نرخ مالیات پایین تر از سود ، که در ابتدا به عنوان یک ماده موقت در سال 2003 تصویب شده بود ، تا سال 2012 تمدید شده بود ، و در آن سال ، پیش بینی افزایش نرخ در سال 2013 باعث فروش دارایی شد که منجر به کاهش جبران در این امر شدمیزان تحقق در سال 2013. نرخ مالیات پایین تر از سود سرمایه در سال 2013 برای بسیاری از مالیات دهندگان به طور دائم افزایش یافته است ، اما این نرخ به سطح بالاتر و قبل از سال 2003 برای مالیات دهندگان در براکت برتر مالیات بر درآمد بازگردد. در نتیجه ، درآمد حاصل از مالیات بر سود سرمایه به عنوان سهم کل تولید در واقع در سال 2013 با وجود کاهش تحقق افزایش یافته است. در آن سال ، مالیات دهندگان سود خالص سرمایه کوتاه مدت و بلند مدت (از جمله دارایی های غیرمستقیم دارایی) را در حدود 511 میلیارد دلار-که به 3 درصد از تولید ناخالص داخلی-در اظهارنامه مالیات بر درآمد فردی خود و حدود 97 میلیارد دلار در مالیات بر درآمد فدرال بدهکار گزارش کرده اند. در مورد آن تحقق

چگونه دارایی های سرمایه و تحقق سود بر اساس نوع دارایی متفاوت است؟

در سال 2010 ، دو سوم خانواده ها صاحب خانه های خود بودند که دارای ارزش ترکیبی 21 تریلیون دلار (قبل از تعهدات وام مسکن)-41 درصد از کل ارزش دارایی های سرمایه بودند. اما کمتر از 2 درصد از کل سود خالص سرمایه و ضررهای خالص سرمایه گزارش شده در اظهارنامه مالیاتی از فروش خانه بوده است ، سهم بسیار کمتری نسبت به سایر انواع دارایی های سرمایه ، تا حدودی به این دلیل که کد درآمد داخلی به مالیات دهندگان اجازه می دهد تا حذف کنندبیشتر سود حاصل از آن فروش. اگرچه سهام شرکت ها-که به طور مستقیم تنها 15 درصد از خانواده ها در آن نگهداری می شد-7 درصد از کل ارزش دارایی های سرمایه را در سال 2010 به دست آورد ، معاملات سهام دو سوم از مجموع سود خالص و خسارات خالص آن سال را به خود اختصاص داد.

میانگین ارزش دارایی های سرمایه که در سال 2010 توسط خانواده ها برگزار شد بسیار بیشتر از ارزش متوسط بود ، نشان می دهد که ارزش دارایی در بین تعداد نسبتاً کمی از خانواده ها متمرکز شده است. شکاف بین میانگین و ارزش های متوسط برای مشاغل خصوصی (که توسط 13 درصد خانواده ها برگزار می شود) و کوچکترین برای اقامتگاه های شخصی بود.

چگونه دارایی های سرمایه و تحقق سود از نظر درآمد متفاوت است؟

خانواده های با درآمد بالاتر به طور کلی پرتفوی های بزرگتر و متنوع تری نسبت به درآمد کمتری در سال 2010 داشتند. برای اکثر خانواده ها ، خانه بزرگترین مؤلفه نمونه کارها آنها بود ، اما برای خانواده هایی که در آن سال بیش از 200000 دلار درآمد کسب کرده اند ، اقامتگاه های شخصی فقط به حساب می آمدندیک چهارم از ارزش کل دارایی های سرمایه آنها ؛بزرگترین دارایی آنها مشاغل خصوصی بود. این خانواده های با درآمد بالاتر حدود یک چهارم از ارزش کل خانه ها را در اختیار داشتند ، اما آنها حدود دو سوم از ارزش کل دارایی های غیر مسکونی را در اختیار داشتند.

به همین ترتیب ، نسبت مالیات دهندگان در یک گروه درآمدی معین که گزارش سود سرمایه را برای مالیات دهندگان با درآمد بالاتر بزرگتر بود. کمتر از 2 درصد از مالیات دهندگان با درآمد 50،000 دلار یا کمتر از سود خالص در اظهارنامه مالیاتی 2010 خود گزارش شده است ، در حالی که تقریبا نیمی از مالیات دهندگان با بیش از 1 میلیون دلار درآمد سود خالص را گزارش کرده اند. مالیات دهندگان در آن گروه با درآمد برتر 70 درصد از کل ارزش سود ناخالص (یعنی سود قبل از ضرر) را از فروش سهام در مشارکتها ، شرکتهای S و اعتماد تحقق بخشیدند ، اما این مالیات دهندگان کمتر از یک سوم از کل گزارش دادندسود ناخالص از درآمد مشمول مالیات از فروش خانه. این گروه همچنین نیمی از کل دستاوردهای خود را از فروش دو از سه نوع دارایی مالی که CBO و JCT در بین دارایی های سرمایه - استوک و اوراق قرضه قرار داشتند ، به دست آوردند. آنها فقط یک چهارم از کل دستاوردهای از نوع سوم - بودجه موتوری دریافت کردند. به طور کلی ، ضررهای خالص در انواع دارایی ها نسبت به دستاوردها بین گروههای درآمد بیشتر توزیع می شد.

چگونه دارایی های سرمایه و تحقق سود بر اساس سن متفاوت است؟

در سال 2010 ، بخش کمتری از خانواده ها به سرپرستی شخصی زیر 35 سال نسبت به خانواده هایی که به سرپرستی یک دارایی سرمایه 35 یا بالاتر به سر می برند ، به طور متوسط کمتر از گروه های قدیمی تر بود. مالیات دهندگان جوان نیز کمتر احتمال دارد که سرمایه خالص سرمایه را تحقق بخشند ، و هنگامی که این کار را انجام دادند ، دستاوردهای آنها به طور متوسط نسبت به مالیات دهندگان قدیمی تر کوچکتر بود. خانواده هایی که به سرپرستی شخصی بین 55 تا 64 ساله به سرپرستی بالاترین ارزش دارایی سرمایه (850،000 دلار) بودند و مالیات دهندگان در آن گروه سنی بالاترین ارزش متوسط سود خالص (42،000 دلار) را داشتند.

چگونه دارایی های سرمایه و تحقق سود با گذشت زمان متفاوت بوده است؟

ارزش دارایی های سرمایه و میزان سود خالص سرمایه در دوره 2004-1010 نوسان داشت. با گسترش اقتصاد از سال 2004 تا 2007 ، ارزش بیشتر انواع دارایی های نگهداری شده توسط خانواده ها افزایش یافته است - استوک با 14 درصد ، اقامتگاه های شخصی 16 درصد و مشاغل خصوصی 39 درصد - اما ارزش اوراق کاهش یافته است. در همین دوره ، سود سرمایه گزارش شده به عنوان سهم تولید ناخالص داخلی حدود 60 درصد افزایش یافته است - بخشی از آن نشان دهنده کاهش مالیات بر سود سرمایه در سال 2003 است.

از سال 2007 تا 2010-دوره ای که شامل رکود 18 ماهه است که در دسامبر 2007 آغاز شد-ارزش انواع دارایی های سرمایه و میزان سود حاصل از آن کاهش یافت. مقادیر سهام 25 درصد کاهش یافته است. ارزش اقامتگاه های شخصی ، 19 درصد ؛و ارزش مشاغل خصوصی ، 22 درصد. سود سرمایه اندازه گیری شده به عنوان سهم تولید ناخالص داخلی 59 درصد کاهش یافته است.

یادداشتی در مورد منابع داده

تجزیه و تحلیل در این گزارش بر اساس سه مجموعه داده است که حاوی اطلاعاتی در مورد مالکیت و فروش دارایی های سرمایه است: بررسی امور مالی مصرف کننده ، یک بررسی سه ساله از مالی خانواده های ایالات متحده که توسط هیئت مدیره فدرال رزرو انجام شده است. یک نمونه انتخاب شده به طور تصادفی از اظهارنامه مالیات بر درآمد فردی که هر سال توسط IRS تهیه می شود. و فروش مقطع دارایی های سرمایه (همچنین توسط IRS تهیه شده است) ، که شامل اطلاعات مفصلی در مورد تحقق سود سرمایه است.

دامنه داده های اظهارنامه مالیاتی از IRS از چند روش مهم با داده های SCF متفاوت است. اول ، داده های مالیاتی فقط به افرادی که اظهارنامه مالیاتی را ارائه می دهند محدود می شود ، در حالی که داده های SCF نمایانگر بخش مقطعی از تمام خانواده های ایالات متحده است ، از جمله مواردی که هیچ عضو در آن بازپرداخت می کند. دوم ، داده های مالیاتی از فرم هایی که هنگام پرداخت مالیات لازم است ثبت شوند ، بدست می آیند ، در حالی که SCF یک بررسی داوطلبانه است. سوم ، داده های مالیاتی حاوی اطلاعات دقیق تر در مورد برخی از دارایی ها ، به ویژه دارایی های به ندرت فروخته شده مانند چوب و زمین های کشاورزی است.

تفاوت دیگر بین SCF و داده های اظهارنامه مالیاتی واحد مشاهده است. در SCF ، آن واحد خانواده است که از یک فرد یا زوج تشکیل شده است که صاحب یک محل اقامت معین است یا اجاره نامه را برای آن و هرگونه وابستگان که در خانه زندگی می کنند امضا کرده است. SCF از خانواده های مستقل از نظر مالی که در کنار آنها زندگی می کنند ، از خانواده خارج می شود. در مقابل ، مجموعه داده های اظهارنامه مالیاتی مبتنی بر مالیات دهندگان است که ممکن است شخصی باشد که اظهارنامه مالیاتی فردی را ثبت می کند یا یک زوج متاهل که بازپرداخت مشترک می کنند. در SCF ، یک خانواده ممکن است بیش از یک مالیات دهنده را شامل شود. به عنوان مثال ، یک زن و شوهر که در کنار هم زندگی می کنند اما اظهارنامه مالیاتی جداگانه را تشکیل می دهند ، به عنوان دو مالیات دهنده در داده های IRS حساب می شوند اما به عنوان یک خانواده در SCF. در نتیجه ، تعداد خانواده های SCF و تعداد مالیات دهندگان متفاوت است: در سال 2010 ، حدود 118 میلیون خانواده در SCF و 143 میلیون مالیات دهنده در داده های IRS وجود داشتند. از آنجا که این مجموعه داده ها بخش های مختلفی از این گزارش را زیربنایی می کنند ، گروه های درآمدی که در یک بخش مشخص شده اند با رتبه بندی خانواده ها بر اساس درآمد و در بخش دیگر با رتبه بندی مالیات دهندگان تعریف می شوند.

اقدامات درآمد مورد استفاده در مجموعه داده های SCF و IRS نیز متفاوت است. هیئت فدرال رزرو درآمد در SCF متفاوت از نحوه اندازه گیری IRS در اظهارنامه مالیاتی تعریف می کند. با استفاده از اطلاعات دقیق در دسترس از SCF ، CBO و JCT ، معیار جدیدی از درآمد را ایجاد کرد که به تعریفی که در داده های اظهارنامه مالیاتی استفاده شده است نزدیکتر بود. در هر دو بخش ، درآمد به طور کلی شامل دستمزدها و حقوق است. درآمد حاصل از اجاره املاک و مستغلات ، حق امتیاز ، مشارکت و شرکت های S ؛درآمد خالص تجارت و مزرعه ؛سود مشمول مالیات و معاف از مالیات ؛سود سهام ؛سود خالص سرمایه ؛سود یا ضرر دیگر ؛و جبران بیکاریبا این حال ، به دلیل محدودیت در داده ها ، تعاریف درآمد - و بنابراین گروه های درآمدی شناسایی شده - هنوز هم از بخش به بخش دیگر این گزارش متفاوت هستند. قابل توجه ترین تفاوت ها به شرح زیر است: در بخش دارایی های سرمایه ، که از داده های SCF استفاده می کند ، درآمد املاک مستثنی است و کلیه توزیع حقوق بازنشستگی ، حساب های بازنشستگی فردی ، سالیانه و مزایای تأمین اجتماعی گنجانده شده است. در بخش سود و زیان سرمایه ، که از داده های مالیاتی از IRS استفاده می کند ، درآمد حاصل از املاک گنجانده شده است ، و فقط توزیع های مشمول مالیات بازنشستگی ، حساب های بازنشستگی فردی ، سالیانه و مزایای تأمین اجتماعی گنجانده شده است. مگر در مواردی که مشخص نشده باشد ، خانواده ها و مالیات دهندگان با درآمد منفی (یعنی خانواده ها و مالیات دهندگان با ضرر و زیان سرمایه گذاری یا سرمایه گذاری بیشتر از درآمد دیگر خود) از گروه کم درآمد حذف نمی شوند اما در محاسبات برای کلیه گروه های درآمد گنجانده شده اند.