چگونه سازندگان بازار کار می کنند: AMM و PMM

فرآیندهای سنتی مبادله بازار ، شامل سهام ، فلزات گرانبها و سایر دارایی ها ، به سفارشات خرید و فروش متکی هستند ، نرخ های مختلفی را ارائه می دهند و یک کتاب سفارش را در مبادله تشکیل می دهند. کاربر وقتی با قیمت ذکر شده توسط یک فروشنده موافقت می کند ، تجارت را انجام می دهد. در این فرایندها ، همیشه نیاز به یک طرف مقابل - یک جفت بازرگانی - برای ایجاد تجارت وجود دارد.

سازندگان بازار اتوماتیک (AMMS) پروتکل هایی هستند که از DEXE استفاده می کنند و یک رویکرد خودکار غیرمتمرکز برای تبادل دارایی رمزنگاری ارائه می دهند. تفاوت حیاتی در این است که یک معامله گر دیگر برای ایجاد مبادله لازم نیست زیرا این پروتکل باعث می شود بازار کاربران را انجام دهد و طرف دیگر یک جفت بازرگانی را انجام دهد. کاربر به جای فروشنده یا خریدار دیگر با یک قرارداد هوشمند تعامل دارد.

AMMS: ارائه دهندگان کلیدی نقدینگی Dexes و یک فرصت درآمد منفعل

اصطلاح "سازنده بازار خودکار" به قیمت دارایی اشاره دارد که به طور خودکار توسط یک الگوریتم تعیین می شود که سهام نشانه ها را در استخر نقدینگی محاسبه می کند. یک جفت معاملات مورد نیاز از استخرهای نقدینگی گرفته می شود - ذخیره سازی ارزهای رمزنگاری شده در تعادل یک قرارداد هوشمند. آنها توسط کاربران سیستم عامل ها که دارایی برای دریافت پاداش در ازای آن دارند ، تهیه می شوند. نشانه های LP (توکن ارائه دهنده نقدینگی) سهم کاربران از استخر را نشان می دهند. هنگامی که تجارت در DEX انجام می شود ، هزینه معامله بین همه اعضای استخر توزیع می شود. پاداش ارائه دهنده نقدینگی از درآمد حاصل از معامله است.

درآمد منفعل کاربر به سهم آنها در کل حجم نقدینگی بستگی دارد: هرچه مبلغ LPS بزرگتر باشد ، پاداش بیشتر می شود.

استخرها را می توان از دو یا چند نشانه با ارزش برابر تشکیل داد. اگر کاربر نقدینگی را به استخر نشانه های A و B اضافه کند و A 0. 5 دلار و B 1 دلار ارزش دارد ، کاربر مجبور است به عنوان مثال 100 توکن و 50 نشانه B را واریز کند.

همانطور که در بالا گفته شد ، دارایی های موجود در استخر توسط الگوریتمی مدیریت می شوند که قیمت دارایی های دیجیتال را تعیین می کند. این الگوریتم به نشانه ها اجازه می دهد تا بدون اجازه و به طور خودکار معامله شوند و نه در یک بازار سنتی خریداران و فروشندگان. استخرهای نقدینگی فرصتی برای کسب درآمد منفعل پایدار فراهم می کنند ، اما آنها خطر ضرر ناپایدار را شامل می شوند. این اتفاق می افتد که قیمت دارایی ها به یک استخر نقدینگی اضافه شده بین واریز و برداشت آنها تغییر کند و در نتیجه ضرر برای ارائه دهندگان نقدینگی ایجاد شود.

AMM ها راه هایی را برای جلوگیری از تلفات دائمی ارائه می دهند. ایده اصلی دستکاری توزیع انحنای آنها و بهینه سازی قیمت توکن است. برخی از پروتکل ها از یک توکن بومی استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر از آن استفاده نمی کنند. به عنوان مثال، با پرداخت هزینه های تراکنش که تفاوت در ارزش وجوه قفل شده و برداشت شده را پوشش می دهد یا توکن های بومی اضافه شده در صورتی که کارمزدهای تراکنش به طور کامل زیان دائمی را جبران نکند، می توان از ضرر دائمی جلوگیری کرد. پلتفرم ها قفل کردن دارایی های استخر را با شرایط مختلف امکان پذیر می سازند: برخی امکان ارائه نقدینگی در محدوده قیمتی خاص را فراهم می کنند، در حالی که برخی دیگر از مدل دارایی های دوگانه خلاص می شوند و استخرهای چند توکنی ارائه می دهند.

لغزش خطر دیگری است که کاربران در استخر نقدینگی با آن روبرو هستند. لغزش زمانی اتفاق می افتد که قیمتی که توسط DEX ارائه می شود بین زمان مظنه و زمان مبادله تغییر کند. اگر یک جفت توکن دارای سطح نقدینگی پایینی باشد، برای ایجاد تغییرات در نرخ استخر، نیاز به حرکات جمعی بازار است. DEX ها فرصتی را برای کاربران فراهم می کنند تا لغزش را با تعیین محدودیت های آن کنترل کنند.

به طور کلی، AMM فرصت های کسب درآمد مختلفی را برای کاربران ارائه می کند، مانند سود بازده در حالی که نقدینگی و آربیتراژ ارائه می کند (زمانی که معامله با تخفیف نسبت به یک استخر نامتعادل انجام می شود).

بنابراین، AMM ها نقشی محوری در هدایت بازار ایفا می کنند، جایی که هر کسی می تواند در افزودن نقدینگی و بهره مندی از آن مشارکت کند. هرچه استخرهای نقدینگی عمیق تر باشد، سوآپ ها راحت تر می توانند اجرا شوند و فعالیت های معاملاتی سالم تری در بازار برقرار می شود. تا زمانی که کاربران تمایل دارند به عنوان ارائه دهندگان نقدینگی عمل کنند، AMM ها می توانند نقدینگی بیشتری نسبت به سازندگان بازار سنتی ارائه دهند و معاملات بین ارزهای دیجیتال را با قیمت مناسب در بازار تسهیل کنند. آنها همچنین با حذف واسطه ها کارمزد معاملات را کاهش می دهند.

نقش PMM در DEX ها

مخفف PMM را می توان در تفاسیر مختلف یافت. در 1inch، مخفف Private Market Makers است و به نهادهایی اشاره دارد که سفارشات خرید و فروش را از طریق API 1inch پر می کنند و حجم معاملات بیشتری را به همراه می آورند.

زمانی که به پروتکل DoDo DEX ارجاع داده می شود و از رفتار AMMها و معامله گران انسانی کپی می کند، می تواند مخفف دیگر مورد استفاده نیز به معنای Proactive Market Maker باشد.

PMM ها (سازندگان بازار خصوصی) که معمولاً با CEX کار می کنند همچنین می توانند با ریسک پایین در DEX معامله کنند و ویژگی های RFQ را ارائه می دهند که به کاربران امکان می دهد برای یک ارز دیجیتال خاص سفارش دهند.

در 1 اینچ، روند به شرح زیر است:

هنگامی که یک سفارش قرار می گیرد ، پروتکل سفارش محدود از PMMS می پرسد که آیا آنها مایل به مبادله هستند. این ممکن است برای PMM ها سودمند باشد که مبلغی را برای مبلغ قابل توجهی امضا کنند زیرا آنها می توانند آن دارایی ها را در یک بستر دیگر با سود دوباره بفروشند.

معاملات "خارج از زنجیره" با PMM ها را می توان در حالت OTC (بدون نسخه) اجرا کرد. در اینجا می توانید اطلاعات کاملی در مورد نحوه کار آنها پیدا کنید.

تجمع نقدینگی AMM و PMM

AMMS ، علی رغم اینکه درایورهای کلیدی هستند ، گاهی اوقات برای معاملات خاص به نقدینگی بیشتری نیاز دارند و در صورت نیاز به مبلغ نقدینگی گسترده ، PMM ها می توانند مفید باشند. پروتکل تجمیع 1 اینچ با بررسی متقاطع DEXE های مختلف ، به مشکلات نقدینگی احتمالی می پردازد. این بهترین قیمت مبادله را با جمع آوری اطلاعات از صدها سیستم عامل و انتخاب خودکار گزینه های مطلوب پیدا می کند.

ستون فقرات این پروتکل الگوریتم Pathfinder است. این یک استراتژی مبادله بهینه را با ارائه بهترین مسیرهای تجاری در بازارهای مختلف ، همچنین در نظر گرفتن هزینه گاز در نظر می گیرد. این هم با AMMS و هم PMM متصل شده است ، که قیمت اسکن را در تمام منابع نقدینگی موجود برای هر کاربران مبادله ای تسهیل می کند. مقدار منابع نقدینگی در حال حاضر بیش از 250 است. علاوه بر این ، شبکه های گسترده ای برای انتخاب وجود دارد: Ethereum ، Chain BNB ، بهمن ، چند ضلعی ، Ethereum Optinistic (Obs) ، Gnosis ، Fantom ، Arbitrum ، Aurora و Klaytn. این کار کاربران را قادر می سازد در هزینه های گاز صرفه جویی کنند و شرایط معامله مناسب تری را انتخاب کنند.

الگوریتم Pathfinder همچنین تأثیر حداقل قیمت برای مبادله را تضمین می کند. تا حدودی شبیه به لغزش ، تأثیر قیمت به تغییرات سریع قیمت اشاره دارد که به نقدینگی دارایی بستگی دارد. نقدینگی بالا به طور معمول تأثیر قیمت پایین را تضمین می کند. تفاوت از لغزش در این است که تأثیر قیمت به جای حرکت بازار توسط تجارت کاربر ایجاد می شود.

تقسیم مبادله در منابع مختلف نقدینگی ، کمترین تأثیر قیمت را تضمین می کند.