نظریه قیمت گذاری داوری (APT) ، فرضیات و ارتباط آن با مدل های چند عاملی

نظریه قیمت گذاری داوری (APT) نظریه قیمت گذاری دارایی است. این ادعا می کند که بازده مورد انتظار یک دارایی می تواند به عنوان یک عملکرد خطی از عوامل خطر سیستماتیک متعدد با قیمت بازار بیان شود. APT در سال 1976 توسط استفان راس معرفی شد و بر اساس استدلال های داوری است.

APT به عنوان جایگزینی برای مدل های قیمت گذاری تک عاملی مانند مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه (CAPM) و مدل بتا مصرف تهیه شد. این دو مدل قیمت گذاری تک عاملی صریحاً بخش مقطع بازده دارایی مورد انتظار را توضیح نمی دهند.

طبق گفته APT ، از عوامل مختلفی می توان برای توضیح نرخ بازده مورد انتظار یک دارایی پرخطر استفاده کرد. این شامل:

• نرخ تورم.
• نرخ رشد در تولید صنعتی.
• بین نرخ بهره بلند مدت و کوتاه مدت گسترش یافته است.
• بین اوراق قرضه درجه بالا و پایین گسترش یافته است.

فرضیات نظریه قیمت گذاری داوری (APT)

1. بازده از دارایی ها را می توان با استفاده از عوامل سیستمیک توضیح داد.
2. هیچ فرصت داوری در اوراق بهادار متنوع وجود ندارد. داوری به اقدام خرید دارایی در بازار ارزان تر و همزمان فروش آن دارایی در بازار گران تر برای ایجاد سود بدون ریسک اشاره دارد.
3. با استفاده از تنوع ، خطرات خاص را می توان از طریق پرتفوی توسط سرمایه گذاران از بین برد.

معادله نظریه قیمت گذاری داوری (APT)

طبق گفته APT ، اگر سه فرضیه مورد بحث در بالا نگه داشته شود ، معادله زیر نیز وجود دارد:

(e (r_i) ) = بازده مورد انتظار در یک نمونه کارها به خوبی متنوع (i ).

( beta_ ) = حساسیت برای یک نمونه کارها نسبت به فاکتور (j ).

(e (r_z) ) = نرخ بازده مورد انتظار در یک نمونه کارها با بتاس صفر (مانند نرخ بازده بدون ریسک).

( lambda_ ) = حق بیمه خطر نسبت به فاکتور (j ).

پرسش

1. بازده از دارایی ها را می توان با استفاده از عوامل سیستماتیک توضیح داد.
2. فقط سه عامل تحت این مدل در نظر گرفته شده است.
3. با توجه به وسایل ، واریانس و همبستگی فقط بازده ، می توان تصمیمات نمونه کارها سرمایه گذاران را اتخاذ کرد.

راه حل

گزینه درست الف است.

APT فرض می کند که بازده از دارایی ها را می توان با استفاده از عوامل سیستماتیک توضیح داد. همچنین فرض می کند که خطر غیر سیستماتیک می تواند در یک نمونه کارها متنوع شود و هیچ فرصت داوری وجود ندارد.

B نادرست است. عوامل مؤثر بر بازده دارایی به سه مورد محدود نمی شوند. آنها ممکن است شامل نرخ تورم ، نرخ رشد در تولید صنعتی ، گسترش بین نرخ بهره بلند مدت و کوتاه مدت و گسترش بین اوراق درجه بالا و پایین باشد.

C نادرست است. CAPM مبتنی بر مجموعه ای از فرضیات است ، از جمله اینکه تصمیمات نمونه کارها سرمایه گذاران می توانند صرفاً بر اساس بازده مورد انتظار (میانگین) ، واریانس ها و همبستگی ها انجام شوند.

خواندن 41: با استفاده از مدل های چند عاملی

LOS 41 (الف) نظریه قیمت گذاری داوری (APT) ، از جمله فرضیات اساسی آن و ارتباط آن با مدل های چند عاملی را توصیف می کند.