استاندارد طلای رها شده تورم را تضمین می کند

در هفته های اخیر ، با افزایش قیمت ها ، تورم "احیا شده" به موضوعی تبدیل شده است که در بین نویسندگان تأسیس وجود دارد. متأسفانه ، این نویسندگان به مظنونان معمول ، یعنی هزینه های بالاتر انرژی ، نرخ بهره بالاتر و غیره اشاره می کنند. در حقیقت ، وقتی ایالات متحده استاندارد طلا را رها کرد ، تورم تضمین می شود.

ایالات متحده طلا را به عنوان پایه و اساس سیستم پولی خود در دو مرحله رها کرد. در سال 1933 ، رئیس جمهور فرانکلین روزولت به حق آمریکایی ها برای تسلیم دلار کاغذ برای طلا و حتی داشتن شمش طلا پایان داد. مرحله دوم در سال 1971 رخ داد که رئیس جمهور ریچارد نیکسون "پنجره طلا را بست" و دولت های خارجی را به حق پرداخت دلار کاغذ برای طلا تکذیب کرد.

حرکت روزولت یک گام بزرگ در انتقال جهان از استاندارد طلا به استاندارد تبادل طلا بود. طبق استاندارد طلا ، دولت ها از نظر مقدار مشخصی از طلا ، قیمت ارزهای خود را ثابت کردند و آماده شدند تا ارزهای خود را با قیمت های ثابت به طلا تبدیل کنند.

طبق استاندارد Gold Exchange ، دولت ها می توانند دلار آمریكا و استرلینگ انگلیس را به عنوان ذخایر نگه دارند زیرا این ارزها "برای طلا قابل مبادله بودند". حرکت به استاندارد Gold Exchange با تصویب توافقنامه برتون وودز در سال 1944 رسمی شد. هنگامی که نیکسون پنجره طلایی را بست ، آن ملت ها دلارهای کاغذی را به عنوان ذخایر به حساب می آورند که خود را به جای طلا در حال نگه داشتن کاغذ می دانند.

اگرچه در سال 1974 رئیس جمهور جرالد فورد قوانینی را امضا كرد كه به آمریكایی ها اجازه می داد كه مجدداً دارای شمش طلا باشند ، اما این قانون ایالات متحده را به استاندارد طلا بازگرداند.

طبق استاندارد طلا ، یک دولت محدود است - هم از نظر قانونی و هم از نظر عملی - چه مقدار پول کاغذی را می تواند چاپ کند. به تازگی به عنوان دولت لیندون جانسون ، ایالات متحده می تواند دلارهای کاغذی را فقط با چهار برابر ارزش ذخایر طلای کشور چاپ کند.

طبق استاندارد طلا ، دولت هایی که ریسک پول کاغذی زیادی را چاپ می کنند ، در ذخایر طلای آنها اجرا می شود. اجرای آن اتفاق می افتد که دارندگان کاغذ قبل از خالی بودن طاق ها به دنبال تبدیل شدن به طلا هستند. اجرای دلار همان اتفاقی است که در اواخر دهه 1960 رخ داد ، که به اوج رئیس جمهور ریچارد نیکسون در بسته شدن پنجره طلا در سال 1971 رسید.

"بستن پنجره طلا" یک حسن نیت برای ایالات متحده است که به قول خود به سایر کشورها برای بازپرداخت دلار برای طلا پرداخت می کند. به عنوان یک گزینه دیگر ، نیکسون می توانست دلار را کاهش دهد و به بازپرداخت خود ادامه داد. در واقع ، او یک صد درصد کاهش ارزش را انتخاب کرد ، یک پیش فرض پیش فرض در مورد وعده بازپرداخت.

در 34 سال قبل از بسته شدن نیکسون پنجره طلا ، عرضه پول در ایالات متحده کمتر از دو برابر رشد کرد. در 34 سال پس از اقدام نیکسون ، عرضه پول 13 برابر شد. تورم گسترده فدرال رزرو دهه 1990 منجر به بیشترین پیشرفت در تاریخ بورس شد. تورم مداوم اکنون باعث افزایش قیمت مسکن برای ثبت سطح می شود. اکنون اتومبیل بیش از خانه هایی که فقط سی سال پیش انجام داده اند ، هزینه بیشتری دارند.

علیرغم ادعاهای تأسیس مبنی بر اینکه دلار "سالم" است ، سرمایه گذاران باید برای کاهش بیشتر ارزش دلار آماده شوند و سرمایه گذاری های خود را بر این اساس برنامه ریزی کنند. تاریخ نشان می دهد که هیچ دولتی ، پس از رفتن به یک سیستم پولی فیات ، هرگز مسیر را معکوس می کند تا اینکه ارز کاغذی آن نابود نشود. هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم این زمان متفاوت خواهد بود. برای اطلاعات در مورد سرمایه گذاری در طلا ، به صفحه طلای ما مراجعه کنید.