نرخ ارز شناور چیست؟

اگر یک ارز دارای نرخ ارز شناور باشد ، همچنین به عنوان نرخ ارز نوسان یا انعطاف پذیر شناخته می شود ، این به روشی است که ارزش آن در رابطه با سایر ارزها تعیین می شود. ارزهای دارای نرخ ارز شناور به عنوان ارزهای شناور شناخته می شوند.

اگر یک ارز نرخ ارز شناور داشته باشد ، این بدان معنی است که برای خرید و فروش در بازارهای ارزی آزادانه در دسترس است و ارزش آن با سطح عرضه و تقاضا برای آن تعیین می شود. اگر افزایش تقاضا برای ارز وجود داشته باشد ، ارزش آن در رابطه با سایر ارزها افزایش می یابد و بالعکس.

با نرخ ارز شناور ، نرخ ارز موجود برای ارز به طور مداوم با بازارهای فارکس در حال تغییر است.

نرخ ارز شناور در مقایسه با نرخ ارز ثابت است ، که در آن دولت ها به طور جزئی یا کاملاً نرخ ارز را که برای ارز کشورشان در دسترس است تعیین می کنند.

نرخ ارز تأثیر زیادی در نحوه تجارت یک کشور دارد. با افزایش ارزش ارز آن ، توانایی واردات آن افزایش می یابد. با کاهش ارزش ارز آن ، توانایی صادرات آن افزایش می یابد. نرخ ارز یکی از مهمترین عوامل مشاغل است که تجارت ارزهای خارجی را انجام می دهد.

قبل از نرخ ارز شناور چه چیزی وجود داشته است؟

قبل از معرفی نرخ ارز شناور ، بیشتر ارزهای اصلی جهان ارزش خود را مطابق با استاندارد Gold Exchange تعیین می کنند. این پس از توافق بین 44 کشور متفقین جنگ جهانی دوم در کنفرانس برتون وودز در سال 1944 صورت گرفت.

در کنفرانس برتون وودز ، این 44 کشور صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) و بانک جهانی را تأسیس کردند و همچنین سیستم استاندارد بورس طلا را به وجود آوردند.

تحت این سیستم ، ارزش یک اونس طلا 35 دلار تعیین شده است و ارزش ثابت به دلار آمریکا می دهد. سایر کشورها ارزش ارز خود را در برابر دلار آمریکا به عنوان نرخ ارز در برابر دلار آمریکا تعیین می کنند. سرانجام ، به بانکهای مرکزی اجازه داده شد تا دارایی های دلار را با نرخ 35 دلار در هر اونس به طلا مبادله کنند تا سیستم رفع ارزش ارز را از نظر طلا تحکیم دهند.

تمام ارزهای شرکت کننده از نظر طلا دارای ارزش ثابت بودند ، نرخ ارز بین آنها نیز ثابت بود و سیستم نرخ ارز ثابت وجود داشت.

این سیستم چه مشکلی داشت؟

این سیستم در دهه 1960 و اوایل دهه 1970 فرو ریخت. در طول دهه 1960 ، دلار به عنوان بیش از حد ارزشمند دیده می شد. در میان رویدادهای دیگر ، فرانسه (یکی از کشورهای شرکت کننده) تبادل ذخایر دلار خود را برای طلا آغاز کرد. تأثیر این امر در کنار افزایش هزینه های ایالات متحده برای برنامه های بزرگ جامعه لیندون جانسون و افزایش هزینه های جنگ ویتنام باعث شد که این دلار به طور فزاینده ای بیش از حد ارزشمند شود.

سیستم استاندارد Gold Exchange در طول دهه 1960 دست و پنجه نرم کرده بود و در سال 1971 به پایان رسید که رئیس جمهور نیکسون اعلام کرد پایان دادن به دلار آمریکا به طلا است. از آنجایی که این ضمانت نامه را زیربنای سیستم قرار داده بود ، فروپاشید.

اندکی پس از آن ، سیستم نرخ ارز شناور به مرحله اجرا درآمد.

نرخ ارز شناور

همانطور که قبلاً نیز اشاره کردیم ، تحت یک سیستم نرخ ارز شناور ، هیچ سیستم کنترل وجود ندارد که نرخ ارز را که برای ارز موجود است حاکم باشد.

به طور گسترده ، ارزش یک ارز به همان روشی که سایر کالاها هستند تعیین می شود. ارزها در دسترس هستند که در بازارهای ارزی خریداری و فروخته می شوند و میزان تقاضا قیمت را تعیین می کند. اگر به عنوان مثال تقاضا برای پوند انگلیس افزایش یابد ، در حالی که تقاضا برای یورو کاهش ارزش پوند در برابر یورو افزایش می یابد. در نتیجه پوند بیشتر یورو بیشتر خریداری می کند.

در یک سطح اساسی ، نرخ ارز بین دو ارز آزاد شناور ابتدا با دیفرانسیل نرخ بهره بین دو ارز تعیین می شود. این تفاوت بین نرخ بهره داخلی برای هر دو ارز است. این تأثیر در ارزش دو ارز در رابطه با یکدیگر با گذشت زمان خواهد داشت.

در غیر این صورت ، ارزش این دو ارز با توجه به سیستم شناور آزاد با تقاضا تعیین می شود.

طولانی مدت ، قدرت اقتصادی یک کشور بر تقاضا تأثیر خواهد گذاشت و در کوتاه مدت ، نوسانات کوچکتر منعکس کننده مواردی مانند حرکات حدس و گمان ، وقایع سیاسی ، بلایای طبیعی است که بر تولید اقتصادی تأثیر می گذارد و گاهی اوقات ، حوادثی که کاملاً درک نشده اند.

تأثیر دولت

در حالی که درست است که ارزهای شناور آزاد عمدتاً با عرضه و تقاضا تعیین می شوند ، بانکهای مرکزی هنوز برای تأثیرگذاری بر نرخ ارز در بازارها شرکت می کنند.

اگر ارزش یک ارز خیلی زیاد یا خیلی کم شود ، این امر بر توانایی یک کشور در تجارت به روشی که دوست دارد تأثیر می گذارد. از طرف دیگر ، ممکن است بازپرداخت بدهی ها برای آن دشوارتر باشد. در نتیجه ، دولت ها دائماً اقداماتی را برای تأثیرگذاری بر ارزش ارزهای خود انجام می دهند.

به عنوان مثال ، یک بانک ملی مانند بانک انگلیس ممکن است با خرید یا فروش آن در مقادیر زیادی بر ارزش ارز ملی خود تأثیر بگذارد. هنگامی که ارزش پوند انگلیس کاهش می یابد ، بانک مرکزی انگلیس می تواند برای خرید پوند از حساب تساوی مبادله خود استفاده کند. به همین ترتیب ، اگر ارزش پوند افزایش یابد ، بانک مرکزی انگلیس می تواند در صورت لزوم پوند پوند بفروشد. همچنین با افزایش یا کاهش نرخ بهره داخلی می توان نفوذ را انجام داد. این بر تعداد سرمایه گذاران که سرمایه گذاری در کشور را انتخاب می کنند ، تأثیر می گذارد.

غالباً دولت یک کشور محدودیت هایی را تعیین می کند که در آن اجازه می دهد ارز خود را بدون مداخله آزاد کند و فقط در صورت نقض محدودیت ها مداخله می کند.

برخی از افراد ارزهای شناور آزاد را به عنوان ارزهای "شناور مدیریت شده" به جای ارزهای واقعاً با شناور آزاد می دانند زیرا سطح تأثیرگذاری که به پایان می رسد می تواند کاملاً اساسی باشد.

نرخ ارز شناور چقدر موفق بوده است؟

بسیاری از آنها نرخ ارز شناور را برای نرخ ارز ثابت ترجیح می دهند.

این امر بیشتر به این دلیل است که با نرخ ارز ثابت ، سیاست پولی باید به حفظ نرخ ارز در سطح تعیین شده اختصاص یابد. بدون این تعهد ، می توان از سیاست پولی برای تثبیت سطح اشتغال داخلی یا برای مثال برای تثبیت تورم استفاده کرد. بدون تعهد به نرخ ارز ثابت ، یک کشور کنترل بیشتری بر سیستم پولی کلی خود دارد.

نکته مهمترین نرخ ارز با شناور آزاد این است که آنها غیرقابل پیش بینی و بسیار متغیر هستند. در حالی که این ممکن است به دلالان اجازه دهد در برخی موارد سود کسب کنند ، برای تجارت ، غیرقابل پیش بینی بودن می تواند یک مشکل باشد. هرچه نرخ ارز متغیر و غیرقابل پیش بینی تر باشد ، انجام تجارت با آن دشوارتر خواهد بود.

مسئله بی ثباتی ارز در تجارت چیزی است که محدود به آن است.

چه کاری انجام می دهد؟

محدود ، نویسندگان این مقاله در ارائه مشاغلی که با ارزهای خارجی با روشهای کنترل خطرات ناشی از نوسان نرخ ارز روبرو هستند ، تخصص دارند. هنگامی که این خطر کنترل نشده است ، می تواند هزینه زیادی برای مشاغل هزینه کند.

با این حال ، روش هایی وجود دارد که مشاغل می توانند نرخ ارز را که برای تاریخ های آینده دریافت می کنند ، برطرف کنند. این به آنها اجازه می دهد تا با وضوح کاملی در مورد درآمد و هزینه آنها در ارزهای خارجی عمل کنند.

کدام کشورها هنوز نرخ ارز ثابت دارند؟

در نتیجه گریزی از غیرقابل پیش بینی بودن نرخ ارز با شناور آزاد ، هنوز کشورهایی وجود دارند که با نرخ ارز ثابت فعالیت می کنند. غالباً ، این کشورهای در حال توسعه هستند که بدون اینکه توانایی رفع نرخ ارز را داشته باشند ، ارزهای دارای درجه بسیار بالایی از تغییرپذیری و غیرقابل پیش بینی بودن دارند.

به منظور رفع نرخ ارز خود ، این کشورها معمولاً نوعی کنترل دولت دارند که نرخ ارز را به ارز کشور دیگر یا ارزش طلا پیوند می دهد. در حالی که هنوز هم تنوع وجود خواهد داشت زیرا ارزش طلا یا ارز دیگر متفاوت است ، نرخ ارز بسیار پایدارتر از آن خواهد بود که ارز با شناور آزاد باشد.

چرا آنها نرخ ثابت دارند؟

داشتن نرخ ثابت به این کشورها اجازه می دهد تا در هنگام واردات و صادرات نسبت به آنچه در غیر این صورت وجود دارد ، اطمینان بیشتری داشته باشند. همچنین ، این امکان را به آنها می دهد تا تورم را در سطح پایین نگه دارند و سطح پایین تورم در تحریک تجارت مفید است.

به طور کلی تصور می شود که ثبات آنها از نظر رشد طولانی مدت اقتصادی سودمند است.

در حالی که این درست است ، این سیستم های با نرخ ثابت بدون مشکلات آنها نیستند. آنها توانایی دولت در تنظیم نرخ بهره را محدود می کنند که می تواند مانع رشد اقتصادی شود. همچنین نیاز به استخر بزرگی از ذخایر برای نگه داشتن در هنگام تلاش ارز است. مهمتر از این ، اگر نرخ ارز در سطحی ثابت شود که غیر واقعی شود ، می تواند نرخ ارز غیررسمی توسعه یابد. هنگامی که این اتفاق می افتد ، ارز را می توان از بانک مرکزی دور کرد که می تواند منجر به کمبود یا کمبود فارکس شود.