آیا از دست دادن ضرر متوسط هزینه دلار را توضیح می دهد؟

برخی از مطالعات می دانند که استراتژی سرمایه گذاری به طور متوسط هزینه دلار از نظر میانگین مورد انتظار از دیدگاه ثروت بهینه است. Statman [مجله مدیریت نمونه کارها (1995) پاییز] برای تداوم میانگین هزینه های دلار ، منطقی رفتاری را معرفی می کند. با استفاده از تئوری Prospect برای ایجاد یک تابع ابزار جایگزین که نیازی به سرمایه گذاران به شدت از ریسک پذیری ندارد ، ما به طور تجربی حدس استاتمن را برای چهار استراتژی سرمایه گذاری و برای سرمایه گذاری های جایگزین سهام آزمایش می کنیم. ما می دانیم که بیزاری ضرر هنوز وجود استراتژی سرمایه گذاری به طور متوسط دلار را توضیح نمی دهد.

معرفی

میانگین هزینه دلار یک روش سرمایه گذاری محبوب است که در آن یک سرمایه گذار با مبلغ پول برای سرمایه گذاری ، کل مبلغ را بلافاصله سرمایه گذاری نمی کند. در عوض ، او بخش ثابت از دلار سرمایه گذاری را با افزایش منظم در طول زمان سرمایه گذاری می کند. تصور می شود این روش تضمین می کند که سرمایه گذار کل مبلغ خود را در بازار بالا سرمایه گذاری نمی کند و بنابراین از تصمیم سرمایه گذاری خود در پست سابق پشیمان می شود.

از آنجا که کنستانتینید (1979) نشان داد که برنامه های متوسط هزینه دلار از نظر تئوری زیر بهینه است ، بسیاری از مطالعات روش متوسط سرمایه گذاری دلار (از این پس معروف به DCA) را با یک روش جمع آوری سرمایه مقایسه کرده اند (Rozeff ، 1994 ؛ Williams & بیکن ، 1993) ، یک استراتژی خرید و نگهدارنده (بیکن ، ویلیامز ، و آرینینا ، 1997 ؛ نایت و ماندل ، 1993) ، یا یک روش میانگین ارزش تعادل نمونه کارها (تورلی ، 1994). بیشتر مقایسه ها DCA را برای سرمایه گذاران که عملکردهای کاملاً مقعر دارند ، فاقد آن است. با این حال ، تحقیقات اخیر ارزش DCA را هنگام ابزارهای سرمایه گذاری بسیار بی ثبات نشان می دهد (Milevsky & Posner ، 1999).

Statman (1995) یک دلیل منطقی برای وجود DCA معرفی می کند. وی با استفاده از نظریه چشم انداز Tversky و Kahneman (1992) ، خاطرنشان می کند که سرمایه گذاران انتخاب را نسبت به یک مرجع ارزیابی می کنند. در حالی که فرض بر این است که سرمایه گذاران استاندارد همیشه از ریسک خودداری می کنند ، سرمایه گذاران تئوری چشم انداز دارای منحنی های ابزار S شکل هستند و رفتار بی نظیری را نسبت به سود نشان می دهند اما رفتار ریسک بیش از ضرر را نشان می دهند. سرمایه گذاران همچنین به دنبال به حداقل رساندن پشیمانی در ارتباط با نتیجه سرمایه گذاری سابق بد هستند. Statman معتقد است سرمایه گذاران که از یک قاعده پیروی می کنند مانند آنچه که توسط DCA تحمیل شده است (یعنی ، "1/12 دلار از کل دلار خود را هر ماه در یک دارایی صرف نظر از قیمت دارایی سرمایه گذاری کنید.") احساس می کنند از برخی از مسئولیت های یک نتیجه بد سرمایه گذاری خارج می شوندو کاهش پشیمانی را تجربه کنید. گریز سرمایه گذار از از دست دادن و اتکا به قوانین برای کمک به به حداقل رساندن پشیمانی در توضیح تئوری تداوم روش سرمایه گذاری DCA.

محققان در حال شروع به گنجاندن از دست دادن از دست دادن در توابع ابزار سرمایه گذار برای ایجاد مدلهای قیمت گذاری دارایی تعادل هستند (Shumway ، 1997). در این مقاله ما از داده های بازگشت ماهانه برای مقایسه DCA با استراتژی های سرمایه گذاری جایگزین استفاده می کنیم وقتی تئوری Prospect عملکردهای ابزار سرمایه گذار را توضیح می دهد. ما می دانیم که ابزار سرمایه گذار برای یک استراتژی سرمایه گذاری DCA برای دارایی های نسبتاً بی ثبات مانند سهام کلاه کوچک کمترین است و نسبت به همه استراتژی های سرمایه گذاری به جز میانگین ارزش سهام درپوش بزرگ ، پایین تر است. سرمایه گذاران همچنین یک استراتژی خرید و سرمایه گذاری را برای میانگین هزینه های دلار برای سهام ترجیح می دهند. این نتایج از میانگین هزینه دلار به عنوان یک استراتژی سرمایه گذاری پشتیبانی نمی کند.

قطعه قطعه

استراتژی های سرمایه گذاری

مشاوران سرمایه گذاری غالباً باید استراتژی هایی را برای توصیه به مشتریان خود در مورد زمان پرداخت پول نقد موجود برای خرید دارایی ها تعیین کنند. گزینه های معمولی شامل سرمایه گذاری جمع ، یک استراتژی خرید و نگهدارنده ، میانگین ارزش یا میانگین هزینه دلار است.

بررسی نوشته ها

تحقیقات در مورد تکنیک سرمایه گذاری متوسط هزینه دلار نتایج مختلط را به دست می آورد. این استراتژی به سرمایه گذاران متکی است که به اندازه کافی نظم و انضباط داشته باشند تا حتی وقتی تاریخ اخیر سرمایه گذاری تاریک بوده است ، به سرمایه گذاری خود ادامه دهند. سرمایه گذاری مبلغ دلار ثابت در طول قیمت سهام منجر به افزایش تعداد سهام یک سرمایه گذار می شود. سپس ، هنگامی که قیمت سهام از آن قدردانی می کند ، سرمایه گذار از سود سرمایه ناشی از مالکیت این تعداد بیشتر بهره می برد

نظریه چشم انداز

نظریه چشم انداز جایگزینی برای نظریه ابزار مورد انتظار است و برای توضیح تصمیم گیری در هنگام عدم اطمینان نتایج استفاده می شود. نظریه ابزار مورد انتظار بر سه اصول بنا شده است: ابزار کلی یک انتخاب برابر با مجموع خدمات مورد انتظار از همه نتایج ممکن است. اگر ارزش آن را به سبد دارایی موجود اضافه کند ، انتخاب قابل قبول است. و سرمایه گذاران ریسک پذیر هستند (مارکوویتز ، 1952).

Tversky and Kahneman (1992) به انحراف در رفتار واقعی سرمایه گذار توجه داشته باشید که نیست

داده ها

داده های مطالعه تجربی از Ibbotson و Sinquefeld (2000) تهیه شده است. بازده ماهانه برای 1970-1999 استفاده می شود. دارایی های خطرناک در نظر گرفته شده سهام شرکت های بزرگ (S& P 500 کامپوزیت) و سهام شرکت کوچک Ibbotson هستند. دارایی بدون ریسک مورد استفاده ، کمربند ایالات متحده است.

برای جلوگیری از خطاهای همبستگی ، محاسبات سالانه بازده بازده همپوشانی ندارند. بازده ها بر اساس بازده ماهانه برای ژانویه تا دسامبر سال 1970 ، ژانویه تا دسامبر 1971 و غیره محاسبه می شود.

نتایج

بازده اضافی برای هر استراتژی سرمایه گذاری برای هر سال در دوره نمونه محاسبه می شود. میانگین بازده اضافی و انحراف استاندارد برای بازده اضافی برای هر استراتژی محاسبه می شود. با ساخت ، میانگین و انحراف استاندارد از استراتژی BH نیمی از کسانی که از استراتژی LS هستند. بازده اضافی سپس برای تعیین استراتژی سرمایه گذاری که به حداکثر رساندن کاربرد چشم انداز سرمایه گذار است ، در عملکرد ارزش اعمال می شود. برای اهداف معیار ، ما

نتیجه

مدلهایی که سرمایه گذاران را به عنوان ریسک با عملکردهای کاملاً مقعر به تصویر می کشند ، رفتار فردی را به طور دقیق نشان نمی دهند. مدل های عملکرد جایگزین رفتاری که شامل گریزی از دست دادن سرمایه گذار است ، توسعه یافته است. این مقاله به صورت تجربی عملکرد ارزش سرمایه گذار نظریه چشم انداز را آزمایش می کند. ما می دانیم که DCA با استفاده از مقادیر پارامتر تخمین زده شده توسط Tversky و Kahneman برای سهام ، یک استراتژی سرمایه گذاری فرومایه باقی مانده است.

عدم موفقیت DCA به عنوان یک استراتژی بهینه سرمایه گذاری برای همه دارایی ها

سپاسگزاریها

این تحقیق با بحث و گفتگو با جوزف سیسیلین در مورد مغالطه استراتژی سرمایه گذاری متوسط دلار هزینه ایجاد شد. این مقاله از اظهارنظرهای مفید آن مارتین ، جک هارینگتون ، کارن لای ، دو داور ناشناس و شرکت کنندگان در جلسه در جلسه انجمن مالی Midwest 2001 بهره مند شد. نویسندگان فقط مسئول هرگونه خطای باقیمانده هستند.