رابطه بین بازده و ریسک در سرمایه گذاری

منتشر شده در 16 ژوئیه 2016

تعریف خطر هرگز آسان نیست. اگرچه نشریات مالی مقدار ناچیز وقت را صرف بحث در مورد مفهوم ریسک در سرمایه گذاری می کنند ، اما همیشه جایی برای بحث بیشتر وجود دارد. این مشکل در تعریف ریسک در این واقعیت نهفته است که به معنای چیزی متفاوت برای هر سرمایه گذار است. برای یک سرمایه گذار ، ممکن است به این معنی باشد که این احتمال وجود دارد که آنها در سال آینده پول خود را از دست بدهند. برای یک سرمایه گذار دیگر ، این ممکن است به این معنی باشد که این احتمال وجود دارد که بازده نمونه کارها آنها با بازده بازار بسیار متفاوت باشد. یکی از تعریف های متداول بیان می کند که خطر احتمال سرمایه گذاری برای دستیابی به بازده پایین تر از حد انتظار است. این مقاله با نگاهی دقیق تر به برخی از اقدامات متداول خطر ، کمی شفافیت برای سرمایه گذاران ما ارائه می دهد.

اقدامات ریسک مطلق

متداول ترین اندازه گیری ریسک انحراف استاندارد است. انحراف استاندارد یک شکل مطلق از اندازه گیری خطر است. در رابطه با سایر دارایی ها یا بازده بازار اندازه گیری نمی شود. انحراف استاندارد گسترش بازده در حدود بازده متوسط را اندازه گیری می کند. به عنوان مثال ، میانگین بازده سالانه S& P 500 از 1970-2012 با 11. 5 ٪ با انحراف استاندارد 17. 6 بود. با فرض توزیع بازده "طبیعی" است ، این بدان معنی است که 95 ٪ از بازده سالانه در دو انحراف استاندارد از میانگین بازده سالان ه-بی ن-23. 7 ٪ و 46. 7 ٪ بود. انحراف استاندارد بالاتر نشان می دهد که سرمایه گذار دارایی در بازده سالانه عدم اطمینان بیشتری را تجربه خواهد کرد. در ازای این عدم اطمینان ، سرمایه گذاران انتظار بازده بالاتری را دارند. اوراق بهادار سهام (سهام) به طور معمول با ریسک بالاتر و بازده سالانه بالاتر همراه است. اوراق بهادار درآمد ثابت (اوراق قرضه) به طور معمول انحراف استانداردهای کوچکتر از اوراق بهادار سهام را نشان می دهد و معمولاً بازده متوسط سالانه کمتری کسب می کند.

در اینجا یک جدول از انحراف استاندارد سالانه برخی از بودجه Wespath از 31 دسامبر 2013 آورده شده است. انحراف استاندارد بر اساس 36 ماه بازده تاریخی است.

یکی دیگر از معیارهای ریسک مطلق که معمولاً در تجزیه و تحلیل امنیت درآمد ثابت استفاده می شود مدت زمان است. افزایش نرخ بهره تأثیر منفی بر بازده سرمایه گذاری اوراق بهادار با درآمد ثابت دارد زیرا پرداخت کوپن یا سالانه آنها طبق تعریف ثابت است. هنگامی که نرخ بهره افزایش می یابد، اوراق قرضه جدید با کوپن بالاتر منتشر می شود. این باعث می شود اوراق قرضه قدیمی تری که با کوپن پایین تر منتشر شده اند، کمتر مطلوب باشند. یک سرمایه گذار در بازار برای خرید اوراق قرضه، اوراق قرضه جدید با کوپن بالاتر را بر اوراق قرضه قدیمی ترجیح می دهد. با توجه به این تقاضای بیشتر برای اوراق جدید، اوراق قدیمی با کوپن ثابت و پایین تر با قیمت کمتر یا با تخفیف معامله می شوند. مدت زمان معیاری از این اثر است - تغییر قیمت اوراق قرضه به دلیل تغییرات در نرخ بهره. قیمت اوراق قرضه با مدت پنج ساله با افزایش یک واحد درصدی نرخ سود پنج واحد درصد کاهش می یابد و بالعکس. اوراق قرضه با سررسید طولانی تر نسبت به اوراق با سررسید کوتاه تر، مدت زمان بیشتری دارند و بنابراین ریسک بیشتری دارند. به طور معمول، سرمایه گذاران برای نگهداری اوراق قرضه با سررسید طولانی و مدت زمان بالاتر به بازده بالاتری نیاز دارند.

اقدامات ریسک نسبی

ریسک همیشه به عنوان یک مقدار مطلق دیده نمی شود. اغلب دانستن ریسک یک اوراق بهادار یا نحوه عملکرد یک سبد در رابطه با بازار عمومی مهم است. یکی از شکل های نسبی اندازه گیری ریسک، بتا است که میزان حساسیت بازده دارایی به یک شاخص را اندازه گیری می کند. بررسی عمیق تر مفاهیم همبستگی و انحراف معیار به توضیح این مفهوم کمک می کند.

همبستگی قدرت رابطه بین بازده سرمایه گذاری دو دارایی را اندازه گیری می کند. همبستگی مثبت نشان می دهد که بازده هر دو دارایی در یک جهت حرکت می کند. برعکس، یک همبستگی منفی نشان می دهد که بازده دو دارایی در جهت مخالف حرکت می کند. ضریب همبستگی همچنین اطلاعاتی را در مورد اینکه بازده هر دارایی از نزدیک حرکات در بازده دارایی دیگر را دنبال می کند، ارائه می دهد.

بتا همبستگی بین بازده دارایی ضربدر نسبت انحراف استاندارد دارایی است. همانطور که در بالا ذکر شد، انحراف استاندارد، پراکندگی بازده سالانه حول میانگین بازده سالانه را اندازه گیری می کند. به سادگی، بتا میزان نوسانات دارایی (انحراف استاندارد دارایی) را که با نوسانات بازار (انحراف استاندارد بازار) مرتبط است، اندازه گیری می کند.

بر خلاف انحراف استاندارد ، بتا رابطه بازده دارایی را به یک شاخص یا بازار دارایی های مشابه اندازه گیری می کند. بتا یکی از آنها نشان می دهد که بازده دارایی به طور هماهنگ با بازار حرکت می کند. بتا بالاتر یک دارایی بی ثبات تر (در مقایسه با بازار) را نشان می دهد و بتا پایین تر یک دارایی کمتری را نشان می دهد. بتا ریسک ذاتی (همچنین به عنوان ریسک بازار نیز شناخته می شود) دارایی است. با استفاده از تحلیل رگرسیون بازده تاریخی محاسبه می شود.

این جدول بتا یک ساله شش شرکت در فهرست S& P 500 را از 30 سپتامبر 2013 نشان می دهد (منبع: بلومبرگ).

به عنوان مثال ، اخبار خاص برای شرکت ، انتظار می رود که اگر بازار به طور کلی 1 ٪ افزایش یابد ، سهام مورگان استنلی 1. 56 ٪ افزایش یابد.

یکی از مزایای اندازه گیری ریسک دارایی با استفاده از بتا این است که به راحتی قابل اندازه گیری است. اندازه گیری تعدادی به یک مفهوم انتزاعی ، مانند ریسک بازار ، به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا دارایی ها را مقایسه کنند. مزیت دیگر این است که برخلاف انحراف استاندارد ، بتا یک اندازه گیری نسبی است. از آنجا که ریسک یک ویژگی ذاتی همه اوراق بهادار است و بنابراین یک واقعیت غیرقابل اجتناب از سرمایه گذاری است ، منطقی است که به ریسک یک دارایی در رابطه با خطر بازار نگاه کنیم.

فراتر از بتا

استفاده از بتا به عنوان یک اندازه گیری ریسک نیز دارای اشکالاتی است. بتا با استفاده از داده های تاریخی محاسبه می شود. سرمایه گذاران باتجربه می دانند که عملکرد تاریخی نشانگر بازده آینده نیست. به طور مشابه ، انحرافات و همبستگی های استاندارد تاریخی نشانگر انحراف و همبستگی استاندارد آینده نیست. نقطه ضعف دیگر این است که همبستگی کلیه دارایی ها در دوره هایی که بازار بسیار خوب یا بسیار ضعیف عمل می کند ، افزایش می یابد. این پدیده رفتار دارایی را تحت الشعاع قرار می دهد. نگاهی دقیق تر به جدیدترین دوره رکود اقتصادی این پدیده را نشان می دهد.

در طول بحران مالی سال 2008 ، تمام قیمت دارایی به شدت افسرده شد. همبستگی های تاریخی بین دارایی های مختلف نتوانست به عنوان شرایط بازار و اقتصادی فشار رو به پایین بر همه قیمت ها وارد شود. بنابراین ، تمام دارایی ها روند مشابهی را در بازده سرمایه گذاری تجربه کردند. این امر باعث افزایش همبستگی بین بازده دارایی و اقدامات خطر ، مانند بتا ، بی فایده می شود.

از سال 2008 ، بسیاری از سرمایه گذاران هنگام توسعه اوراق بهادار به جای استفاده از بتا ، از محاسبات همبستگی جایگزین استفاده کردند. به عنوان مثال ، برخی از سرمایه گذاران در حال محاسبه همبستگی بین دارایی ها و عوامل مختلف اقتصادی مانند تورم یا رشد ناخالص داخلی هستند. مطالعات نشان داده اند که همبستگی بین بازده دارایی و این عوامل اقتصادی در زمان حرکات شدید بازار به همان اندازه همبستگی بین دارایی و بازده بازار افزایش نمی یابد. استفاده از این محاسبات همبستگی جایگزین به سرمایه گذاران کمک می کند تا اوراق بهادار را بسازند که تأثیر وقایع اقتصادی را متنوع و کاهش می دهد.

نتیجه

خطر همچنان یک مفهوم انتزاعی است که تعیین و تعریف آن دشوار است. بسیاری از افراد توانایی سرمایه گذاران برای تقطیر این مفهوم پیچیده را به یک محاسبه آماری صرف سوال می کنند. بنابراین ، بسیاری به طور مداوم سعی می کنند از نظر شرایطی که برای اوراق بهادار آنها معنا پیدا می کنند ، از ریسک استفاده کنند. ماندن در خط مقدم این تلاش مداوم در درک ریسک ، یک ضرورت برای همه سرمایه گذاران است.

منابع

• منابع بازنشستگی و سرمایه گذاری
• مزایای ورود به سیستم دسترسی
• بروشور فرصت های سرمایه گذاری