نسبت هزینه

نسبت هزینه هزینه نگهداری سالانه است که توسط بودجه متقابل برای تأمین مالی هزینه های آن به دست می آید. این شامل هزینه های عملیاتی سالانه ، از جمله هزینه های مدیریتی ، هزینه های تخصیص ، هزینه های تبلیغاتی و غیره صندوق است.

ارزش نسبت هزینه به اندازه صندوق متقابل مورد نظر بستگی دارد. صندوق که دارای مجموعه کمتری از منابع مالی است ، باید نسبت خاصی را به سمت مدیریت بهینه اختصاص دهد. در نتیجه این باعث افزایش ارزش نسبی هزینه های مربوط به کل وجوه موجود می شود.

از طرف دیگر ، در صورت وجود صندوق های متقابل بزرگ ، مبلغی که برای تأمین هزینه ها اختصاص یافته است ، کمتر از کل دارایی است. بنابراین ، نسبت هزینه با اندازه صندوق متقابل مربوطه رابطه معکوس دارد.

این را می توان با فرمول نسبت هزینه ، با هزینه های کل تقسیم شده توسط کل دارایی های وجوه نشان داد. پایه دارایی بالاتر ، نسبت پایین تر خواهد بود و برعکس ، با توجه به هزینه های کل ثابت است.

اجزای نسبت هزینه چیست؟

عملکرد یک صندوق متقابل پیچیده است و عوامل بی شماری نقش مهمی در پشت عملکرد موفق خود دارند. برای اطمینان از شفافیت ، اطلاعات کامل در مورد این هزینه ها و تجزیه آن به سرمایه گذاران آزاد می شود. این اتهامات از طریق بیانیه هر 6 ماه یکبار فاش می شود و مبلغ کسر شده از حساب سرمایه گذاران را برای تأمین این هزینه ها نشان می دهد.

انواع مختلفی از هزینه های موجود در نسبت هزینه صندوق متقابل عبارتند از -

این هزینه برای پرداخت افراد مسئول بهره برداری از صندوق متقابل اختصاص یافته است. مدیران نمونه کارها و صندوق ها وقت و انرژی قابل توجهی را برای تعیین فرصت های سرمایه گذاری سودآور از طریق تحقیقات دقیق در بازار و پیش بینی های محاسبه شده اختصاص می دهند.

به طور کلی ، 0. 5-1 ٪ از کل پایه دارایی به عنوان هزینه مدیریتی یک صندوق متقابل کسر می شود.

کل هزینه های متحمل شده برای اطمینان از عملکرد صاف و سایر وظایف اداری به این برگه اضافه می شود. حفظ سوابق مناسب سرمایه گذاران ، هزینه های ورود و خروج دارایی های نمونه کارها ، پشتیبانی مشتری و غیره را می توان با هزینه های نگهداری یک صندوق متقابل طبقه بندی کرد.

این مبلغ صرف شده برای ارتقاء صندوق متقابل مربوطه را نشان می دهد. ایجاد یک پایه دارایی کافی نیاز به اطلاعاتی دارد که باید در مورد توده ها در مورد همین موارد گسترش یابد. هزینه سرمایه گذاری یک فرد جدید در صندوق متقابل نیز با هزینه 12-B محاسبه می شود و از این طریق ، مؤلفه ای از نسبت هزینه کل صندوق است.

این مبلغی است که باید هنگام پیوستن به یک صندوق متقابل توسط یک سرمایه گذار پرداخت شود. این باعث می شود کل درآمد یکبار مصرف که شخص در آن سود کسب می کند ، کاهش می دهد.

صندوق های متقابل مختلف با صلاحدید شرکت مدیریت دارایی مربوطه ، درصد های مختلفی را برای ورود به دست می آورند. با این حال ، طبق مقررات اخیر SEBI ، بار ورود از محاسبات نسبت کل هزینه یک صندوق متقابل لغو می شود.

به همین ترتیب ، بار خروج مبلغ قابل پرداخت است که شخص تصمیم می گیرد از صندوق متقابل خارج شود. این هزینه در کل سرمایه گذاری یک فرد قابل پرداخت است ، که معمولاً 2-3 ٪ ایستاده است. این به عنوان ابزاری برای جلوگیری از برداشت بودجه از صندوق متقابل استفاده می شود.

وجوه متقابل می تواند از دو برنامه باشد - مستقیم یا منظم. در صورت برنامه های منظم ، یک شرکت مدیریت دارایی (AMC) یک کارگزار را برای کلیه معاملات که در مورد خرید و فروش سهام دارایی نمونه کارها پردازش می شود ، استخدام می کند. از طرف دیگر ، صندوق های متقابل مستقیم این معاملات را به خودی خود پردازش می کنند.

هزینه کارگزاری به نسبت هزینه یک صندوق متقابل منظم می افزاید ، در حالی که بودجه مستقیم این بار را ندارد. لیست نسبت هزینه صندوق متقابل از هر صندوق از این دست به راحتی در وب سایت رسمی در دسترس است و از این طریق به سرمایه گذاران بالقوه این امکان را می دهد تا دانش کاملی در مورد محصول مسدود کنند که مقدار قابل توجهی از امور مالی آنها را مسدود می کند.

نسبت هزینه نیز به مدت زمان و بلوغ یک صندوق متقابل بستگی دارد. جزئیات مربوط به این موارد را می توان به راحتی از طریق وب سایت رسمی صندوق متقابل که می خواهید خریداری کنید به راحتی مشاهده کنید.

صندوق تأثیر نسبت هزینه چگونه باز می گردد؟

نسبت هزینه ها معمولاً از کل درآمد حاصل از صندوق متقابل ، قبل از پرداخت آن به سرمایه گذاران ، کسر می شود. نسبت هزینه بالاتر حاکی از بخش بالاتری از بازده های حذف شده است ، در نتیجه بازده های کمتری در سرمایه گذاری ها فراهم می کند.

از آنجا که نسبت هزینه ها بار بازده سالانه به دست آمده ، یک سرمایه گذار باید ضمن انتخاب یک طرح صندوق متقابل برای سرمایه گذاری ، با دقت یکسان را تجزیه و تحلیل کند.

پیامدهای نسبت هزینه

این یک تصور غلط رایج است که نسبت هزینه بالاتر نشانگر مدیریت بهتر یک صندوق متقابل ، با احتمال بالاتر برای تولید سود است. وجوه متقابل که نسبت هزینه کم دارند ، اما توسط مدیران آموزش دیده با پیش بینی های مناسب در بازار اداره می شود ، می تواند بازده بالایی نیز داشته باشد.

از طرف دیگر ، وجوه متقابل با نسبت هزینه بالایی ، می تواند برای بازده بالاتر تهاجمی مدیریت شود یا در شرکت هایی که احتمال بیشتری برای کسب سود دارند سرمایه گذاری کنند. درآمد قابل توجهی تر تولید شده باعث جبران هزینه های بالاتر می شود.

محدودیت نسبت هزینه توسط SEBI

نسبت هزینه هایی که توسط یک شرکت مدیریت دارایی در صندوق های متقابل خود شارژ می شود ، مشمول محدودیت های خاصی است که توسط هیئت اوراق بهادار و بورس هند (SEBI) تحمیل شده است تا از منافع سرمایه گذاران محافظت کند. این امر جریان قابل توجهی از منابع مالی را به بازار سرمایه کشور تضمین می کند.

این قوانین برای صندوق های معامله شده با مبادله و صندوق های شاخص متفاوت است. برای یک پایه دارایی اولیه Rs. 500 کرور از چنین صندوق ، حداکثر نسبت کل هزینه 2 ٪ تعلق می گیرد. برای Rs بعدی250 کرور ، در صورت وجود ، نسبت 1. 75 ٪ تحمیل می شود ، در حالی که هر پایه دارایی بالاتر از آن به ترتیب 1. 5 ٪ پردازش می شود.

طبق بند 52 آیین نامه صندوق های متقابل SEBI ، یک شرکت مدیریت دارایی می تواند حداکثر 2. 5 ٪ را به عنوان نسبت هزینه کل برای Rs اول شارژ کند. 100 کرور از ارزش نمونه کارها. برای ارزش دارایی بعدی Rs. 300 کرور ، نرخ حداکثر 2. 25 ٪ قابل کسر است ، در حالی که 2 ٪ می تواند در صفحات بعدی مربوط به بقیه ارزش دارایی شارژ شود.

صفحات صندوق متقابل مرتبط