هزینه حاشیه ای سرمایه مبتنی بر ریسک و ریسک پذیری

ما تأثیر الزامات کفایت سرمایه را بر رفتار ریسک پذیری موسسات مالی از دیدگاه جدید بررسی می کنیم. به طور خاص ، ما نشان می دهیم که یکی از ویژگی های مهم سیستم سرمایه گذاری مبتنی بر ریسک (RBC)-یک مزیت متنوع سازی داخلی در جمع ریسک های جمع آوری-خطر اخلاقی را ایجاد می کند. ما می دانیم که بیمه گذاران که با هزینه های حاشیه ای کمتری از سرمایه گذاری با درآمد ثابت (FI) روبرو هستند ، تمایل به خرید اوراق بهادار خطرناک تر دارند. این رابطه حتی در شرایطی که هزینه های RBC حاشیه ای پایین تر ناشی از افزایش خطر در سایر دسته های ریسک باشد ، وجود دارد که این یک نتیجه ناخواسته از قانون ریشه مربع RBC است. با استفاده از طوفان های کاترینا و سندی به عنوان شوک های برون زا به هزینه RBC ، می فهمیم که بیمه گران که در این دو فاجعه بیشتر متحمل شده اند ، در سرمایه گذاری های خود خطر بیشتری را به همراه داشتند و شاهد افزایش خطر کلی آنها بودند. ما همچنین نشان می دهیم که بیمه گذاران با هزینه RBC بالا اوراق قرضه خطرناک مشابه را در طول بحران مالی به فروش می رسانند و منبع ریسک سیستمیک را به وجود می آورند. این نتایج یک پیامدهای نظارتی مهم برای حداقل محاسبه سرمایه در رژیم های تنظیم سرمایه را ارائه می دهد.

معرفی

مقررات سرمایه نهادهای مالی را از ریسک بیش از حد منصرف کرده و با اطمینان از داشتن این نهادها از سرمایه کافی ، جلوگیری از ورشکستگی آنها را از بین می برد. با این حال ، اثربخشی آنها در انکار رفتار ریسک پذیری قابل بحث است (Vanhoose ، 2007). مخالفان استدلال می كنند كه نیازهای سرمایه رفتار شركت را تحریف می كند و می تواند ریسك پذیری را افزایش دهد (به عنوان مثال ، بكر و ایواشینا ، 2015 ، كلم و راب ، 1999 ، كیم و سانتومرو ، 1988 ، كوهن و سانتومرو ، 1980). بیشتر مطالعات قبلی بر تأثیر سطح کلی سرمایه نظارتی بر رفتار ریسک پذیری مؤسسات مالی متمرکز است ، اما توجه کمی به تأثیر ناشی از ترکیب سرمایه نظارتی شده است. ما نشان می دهیم که فعل و انفعالات خاص بین مؤلفه های ریسک فرض شده در محاسبات سرمایه نظارتی ممکن است ریسک پذیری را ترغیب کند.

چارچوب های نظارتی به مؤسسات مالی نیاز دارند تا با جمع کردن کلیه خطرات احتمالی دارایی ها و بدهی های خود ، حداقل سرمایه در سطح شرکت را در اختیار داشته باشند تا از موسسات در برابر ضررهای همزمان در یک وضعیت استرس محافظت کنند. بنابراین ، از طریق فرآیند جمع آوری ، ترکیب سرمایه نظارتی می تواند نقش اساسی در طراحی مقررات سرمایه داشته باشد.

برای نشان دادن اینکه چگونه رویکرد تجمیع و ترکیب سرمایه نظارتی بر رفتار ریسک پذیری مؤسسات مالی تأثیر می گذارد، از ساختار محاسبه سرمایه مبتنی بر ریسک (RBC) استفاده شده توسط شرکت های بیمه ایالات متحده استفاده می کنیم. تحت سیستم RBC فعلی ایالات متحده، شش دسته خطر برای شرکت های بیمه اموال و تلفات (P& C) وجود دارد و هر دسته دارای هزینه های سرمایه مرتبط است. سیستم RBC، بیمه گران را ملزم می کند تا ریسک ها را از طریق قانون ریشه مربع (یعنی جذر مجموع هزینه های مجذور ریسک)، با فرض استقلال بین دسته های ریسک جمع آوری کنند. با این حال، همانطور که بعداً نشان خواهیم داد، فرض استقلال مستلزم قاعده ریشه دوم منجر به وابستگی اجتناب ناپذیر هزینه نظارتی ریسک پذیری در یک دسته ریسک به سایر دسته های ریسک می شود.

اسمیت (1998) شواهد حکایتی این وابستگی متقابل را در صنعت بیمه عمر ایالات متحده مستند می کند، صنعتی که مقررات سرمایه مشابهی با شرکت های بیمه P& C دارد. در سال 1995، GE Capital بیمه عمر Amex را با قیمتی که "یک مزیت رقابتی بزرگ" داشت، خریداری کرد (اسمیت، 1998). بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط منابع شرکت، اسمیت (1998) توضیح داد که این امر به جهت گیری ریسک سرمایه گذاری GE Capital و جهت گیری عمر Amex به ریسک پذیره نویسی نسبت داده می شود. این همبستگی صفر از پیش تعیین شده بین دو دسته ریسک منجر به سرمایه مورد نیاز افزایشی محدود برای جنرال الکتریک شد. در نتیجه، این صرفه جویی بالقوه در سرمایه نظارتی، جنرال الکتریک را قادر ساخت که قیمت بالاتری را پیشنهاد دهد، زیرا به شرکت اجازه می دهد ریسک پذیره نویسی بیشتری را با هزینه نظارتی نسبتاً کمتر در مقایسه با همتایان خود متعهد شود.

با الهام از این مثال، ما شرایط ریسک پذیری بهینه را استخراج می کنیم و فرض می کنیم که تصمیمات سرمایه گذاری بیمه گذاران ممکن است به طور غیرمنتظره ای توسط هزینه نظارتی نهایی سرمایه گذاری تحریف شود. اگر ریسک سرمایه گذاری بیمه گران نسبت کمتری به هزینه کل ریسک داشته باشد، هزینه سرمایه برای یک دلار اضافی (یعنی هزینه نهایی) در این دسته ریسک کاهش می یابد. 1 متعاقباً، بیمه گران ممکن است از این فرصت برای جستجوی سود بالاتر با هزینه سرمایه کمتر استفاده کنند. این یک کانال خاص را نشان می دهد که از طریق آن مزایای متنوع سازی داخلی سیستم RBC ممکن است عواقب ناخواسته ای بر رفتار ریسک پذیر شرکت های بیمه داشته باشد.

در تحلیل های تجربی ما ، ما بررسی می کنیم که چگونه فرمول RBC بر رفتار ریسک پذیری بیمه گذاران P& C در دارایی های امنیتی با درآمد ثابت (FI) تأثیر می گذارد ، بیشترین بخش از کل سرمایه گذاری توسط بیمه گذاران P& C است. 2 با استفاده از نمونه ای از شرکتهای بیمه P& C ایالات متحده از سال 2003 تا 2010 ، می فهمیم که بیمه گران با هزینه RBC حاشیه ای پایین تر از سرمایه گذاری های FI در ابتدای سال ، میزان ریسک گرفته شده در سبد سرمایه گذاری های FI را برای آن سال افزایش می دهد. به ویژه ، ما نشان می دهیم که این شرکت ها بیشتر خریداری می کنند و درجه غیر سرمایه گذاری کمتری را می فروشند یا اوراق بهادار کاهش می یابد. استدلال ما همچنین توسط سهام عدالت ، دومین بخش از کل دارایی های سرمایه گذاری شده توسط بیمه گذاران P& C پشتیبانی می شود.

برای کاهش نگرانی درون زا ، ما تأثیر شوک اگزوژن بر هزینه حاشیه RBC از منابع امنیتی FI را بررسی می کنیم. ما بررسی می کنیم که چگونه بیمه گذاران رفتار سرمایه گذاری خود را پس از تأثیر طوفان کاترینا و سندی تنظیم کردند. 3 هر دو طوفان باعث شد تا بیمه گذاران تحت تأثیر قرار بگیرند تا ذخایر ضرر زیادی را برای مدعیان خود جمع کنند و نیاز سرمایه خود را برای خطر ذخیره افزایش دهند. این بدان معنی است که ، برای یک مقدار مشخص از ریسک در سرمایه گذاری FI ، افزایش بار سرمایه ریسک ذخیره به کاهش هزینه های RBC برای دستیابی به واحدهای اضافی اوراق بهادار خطرناک تبدیل می شود. ما نشان می دهیم که بیمه گذاران گزارش پوشش بالاتر مربوط به از دست دادن طوفان در کشورهای تحت تأثیر شدید ، خطر بیشتری را در سرمایه گذاری اوراق قرضه خود انجام داده و پس از آن طوفان ها اوراق بهادار خطرناک تر خریداری می کنند. نتیجه ما برای کنترل شوک در کفایت سرمایه قوی است.

ما نشان می دهیم که بیمه گذاران نتوانند ریسک کلی خود را کنترل کنند که در آن افزایش سرمایه گذاری اوراق بهادار خطرناک باعث افزایش نوسانات بازده دارایی (ROA) و احتمال کلی ورشکستگی می شود ، همانطور که توسط نمره Z اندازه گیری می شود. تجزیه و تحلیل ما از این بلایای طبیعی نتیجه ناخواسته تعامل از پیش تعیین شده بین دسته های ریسک موجود در قانون ریشه مربع محاسبه RBC را برجسته می کند.

علاوه بر این ، ما شواهدی ارائه می دهیم که نشان می دهد هزینه های حاشیه ای RBC ، ناشی از قانون ریشه مربع ، پیامدهایی را برای بازار مالی گسترده تر ارائه می دهد. از یک طرف ، هنگامی که بیمه گذاران با هزینه RBC FI بالاتری روبرو هستند ، احتمالاً اوراق بهادار خطرناک را می فروشند. این رفتار منبع بالقوه خطر سیستمیک است زیرا می دانیم که بیمه گذاران با هزینه RBC حاشیه ای بالاتر در مواقع بحران های مالی روبرو هستند و تمایل به فروش اوراق بهادار خطرناک مشابه دارند. این نتایج همچنان ادامه دارد حتی اگر سطح بالای RBC FI هزینه های حاشیه ای ناشی از هزینه های ریسک سرمایه گذاری سهام و تجارت تحت تأثیر باشد. این به معنای تأثیر سرریز از سهام و بازارهای بیمه به بازار امنیت با درآمد ثابت است. از طرف دیگر ، اگرچه نتایج ما مبتنی بر مجموعه ای از شرکت های بیمه است ، ما استدلال می کنیم که نتایج ما نیز برای بانک ها و سایر شرکت کنندگان در سیستم مالی اهمیت دارد. این امر به این دلیل است که تنظیمات کواریانس در رژیم نظارتی سرمایه بین این نهادهای مختلف تفاوت معنی داری ندارد و مشترکات زیادی دارد. 4

این مطالعه به ادبیات گسترده در مورد چگونگی تأثیر حداقل استانداردهای سرمایه بر رفتار ریسک پذیری موسسات مالی کمک می کند (به عنوان مثال ، کالم و راب ، 1999 ، Furlong and Keeley ، 1989 ، Gennotte and Pyle ، 1991 ، Kahane ، 1977 ، Kareken and Wallace ،1978 ، Keeley and Furlong ، 1990 ، Kim and Santomero ، 1988 ، Koehn and Santomero ، 1980). این ادبیات عمدتاً بر چگونگی ارتباط سطح کفایت سرمایه با سرمایه گذاری های خطرناک توسط بیمه گذاران متمرکز شده است و نتایج مختلط ثبت شده است. 5 یافته های ما نشان می دهد که رفتار ریسک پذیری نه تنها تحت تأثیر سطح سرمایه مورد نیاز قرار می گیرد بلکه تحت تأثیر ترکیب سرمایه مورد نیاز قرار می گیرد. این ترکیب بار ریسک و رویکرد تجمیع به طور مشترک هزینه نظارتی حاشیه ریسک پذیری را در هر دسته از ریسک تعیین می کند. با استفاده از رژیم RBC در صنعت بیمه P& C ایالات متحده به عنوان محیط تحقیق ، ما نشان می دهیم که بیمه گذاران در پاسخ به هزینه های حاشیه ای RBC به طور فعال در مورد سرمایه گذاری های خطرناک تصمیم می گیرند.

ما همچنین به ادبیات در مورد طراحی نظارتی حداقل سرمایه کمک می کنیم. در بررسی تأثیر نیاز RBC ، ادبیات عمدتاً بر وزن خطر متمرکز شده است. به عنوان مثال ، Becker and Opp (2013) و Hanley و Nikolova (2015) دریافتند که کاهش وزن ریسک اختصاص یافته به اوراق بهادار تحت حمایت وام ، باعث افزایش سرمایه گذاری پرخطر بیمه گذاران در آن دسته دارایی می شود. بهن و همکاران.(2016) نشان می دهد که بانکها وام هایی را که تحت مقررات مبتنی بر مدل هستند ، کاهش می دهند زیرا وزن ریسک مربوطه در طی یک بحران مالی افزایش می یابد. آچاریا و همکاران.(2014) دریافت که وزن ریسک نظارتی در تست های استرس بانکی نشان دهنده خطر اقتصادی نیست. مطالعات دیگر نشان می دهد که علاوه بر وزن ریسک ، رژیم معیار ناقص (بکر و ایوانشینا ، 2015) و قوانین حسابداری نظارتی (الول و همکاران ، 2015) مربوط به ریسک پذیری بیشتر است. با این حال ، ما بر اهمیت رویکرد تجمع ریسک تأکید می کنیم. به طور خاص ، ما بر هزینه نظارتی که به طور ضمنی توسط قانون محاسبه اختصاص داده می شود ، تمرکز می کنیم ، که فرضیه تعامل خاصی بین دسته های ریسک را بر عهده دارد. Cathcart و همکاران.(2015) انگیزه مشابهی پیدا کنید و بر اهمیت فرمول RBC در پیوند سرمایه و نسبت اهرم ، به ویژه در هنگام بحران اعتباری ، تمرکز کنید. 6

باقیمانده مقاله به شرح زیر است. بخش 2 پیشینه نهادی را طرح می کند. بخش 3 مدل را ارائه می دهد. بخش های 4 ، 5 و 6 طرح تحقیق را بیان می کنند و یافته های تجربی را ارائه می دهند. بخش 7 در مورد پیامدهای خطرات سیستمیک بحث می کند. بخش های 8 و 9 بررسی های استحکام و اظهارات نتیجه گیری را ارائه می دهند.

قطعه قطعه

سیستم سرمایه مبتنی بر ریسک و مؤلفه های آن

در صنعت بیمه ایالات متحده ، سیستم RBC به ترتیب در سال های 1993 و 1994 برای بیمه گذاران P& C به تصویب رسید. از آن زمان به عنوان ابزار اصلی نظارت بر کفایت سرمایه توسط انجمن ملی کمیسیون های بیمه (NAIC) ، مرجع نظارتی صنعت بیمه در نظر گرفته شده است. به گفته NAIC ، "RBC میزان ریسکی را که یک شرکت می تواند داشته باشد محدود می کند. این شرکت به یک شرکت با ریسک بالاتر نیاز دارد تا بتواند مقدار بیشتری از سرمایه را در اختیار داشته باشد. "7

مدل

برای بررسی اینکه چگونه قانون RBC استراتژی های سرمایه گذاری بیمه گذاران را شکل می دهد ، ما یک مدل تلطیف شده برای یک مشکل بهینه سازی سرمایه گذاری تک دوره ای تهیه می کنیم. ما فرض می کنیم که یک بیمه گذار که نسبت RBC داده شده را حفظ می کند ، میزان ریسک سرمایه گذاری را انتخاب می کند ، مشخص شده توسط R₁و r₂، 11 و این که سرمایه گذاری ارزش مورد انتظار را به دست می آورد ، v (r_i) برای i = 1،2. ما فرض می کنیم که RBC با آن متفاوت است

سرمایه گذاری امنیتی با درآمد ثابت خطرناک

برای ارزیابی تأثیر هزینه RBC حاشیه ای بر روی سرمایه گذاری امنیتی خطرناک ، ابتدا رابطه بین هزینه حاشیه RBC R را بررسی می کنیم₁و تغییر در r₁، هزینه ریسک برای نمونه کارها اوراق بهادار FI از جمله اوراق قرضه دولتی ، اوراق قرضه شهرداری و شرکت ، وام رهنی ، MBS و ABS.

برای بررسی بیشتر رفتار ریسک پذیرش اوراق بهادار بیمه گذاران ، ما اوراق بهادار خطرناک را به عنوان درجه غیر سرمایه گذاری یا اوراق بهادار کاهش یافته تعریف می کنیم (Becker and Ivashina ، 2015 ، Duchin and Sosyura ،

هزینه سرمایه مبتنی بر ریسک از اوراق بهادار FI و سرمایه گذاری پرخطر بیمه گذاران

در این بخش ، ما ابتدا بررسی می کنیم که آیا بیمه گذاران با هزینه کم RBC اوراق بهادار FI ، هزینه ریسک را در R افزایش می دهند_1.پس از آن ، ما بر تجارت دو کلاس خاص از سرمایه گذاری های FI- درجه یک سرمایه گذاری و اوراق بهادار کاهش یافته تمرکز می کنیم.

ما مدل خطی زیر را با اثرات ثابت در نظر می گیریم تا نگرانی های مربوط به متغیرهای حذف شده را کاهش دهیم: g r o w t h o f r 1 o r n o n i n v t t r a d e (d o w n t r a d e) i t = α 0 + α i + α t + β (r b c c o s t f i) i t-1 +γ x x i t - 1 + ε i t که در آن α₀, α_i,و α_tنمایانگر ثابت ، محکم من اثر ثابت و

طوفان های کاترینا و سندی به عنوان شوک های برون زا

علیرغم نتایج قوی برای رابطه بین هزینه حاشیه RBC و سرمایه گذاری پرخطر ، ممکن است نگرانی در مورد درون زا باشد. به عنوان مثال ، سرمایه گذاری اوراق بهادار در یک سال بعد مربوط به دارایی های فعلی اوراق است و دارایی های فعلی اوراق قرضه بر هزینه RBC اوراق بهادار FI تأثیر می گذارد. با این حال ، ما توجه می کنیم که هزینه RBC برای دستیابی به اوراق بهادار (یعنی هزینه R₁) لزوماً درون زا نیست ، به عنوان عملکرد عملیاتی مشاغل تحت نوشتن (از طرف مسئولیت تعادل

ریسک سیستمیک و پیامدهای سیستم مالی گسترده تر

نتیجه ما 29 پیامدهای مربوط به بازار مالی وسیع تر به عنوان هزینه RBC است ، به دلیل پیوند آن با فروش اوراق بهادار خطرناک ، ممکن است در طی یک بحران مالی ، فروش مشابهی را ایجاد کند و به عنوان منبع ریسک سیستمیک عمل کند.

برخی از مطالعات تعداد زیادی از اقدامات خطر سیستمیک را ارائه داده اند ، 30

شواهد اضافی

ما دو آزمایش اضافی انجام می دهیم. اول ، همانطور که در بخش 4. 2 ذکر شد ، اصلاحات نظارتی RBC برای محاسبه بار سرمایه ریسک برای محصولات RMBS و CMBS در سال 2009 و 2010 وجود داشت. در بخش های قبلی ، به غیر از نمونه آزمایش در مورد طوفان سندی که ما بر اساس اوراق بهادار غیر MBS FI تجزیه و تحلیل کردیم ، تمام نمونه های دیگر برای جلوگیری از این مسئله بالقوه محدود هستند. ما از جدیدترین داده ها (حداکثر تا سال 2015) استفاده می کنیم اما فقط روی اوراق بهادار غیر MBS تمرکز می کنیم

نتیجه

ما تأثیر رژیم های کفایت سرمایه را بر رفتار ریسک پذیری بنگاهها بررسی می کنیم و از شرکتهای بیمه به عنوان تنظیماتی برای آزمایش فرضیه های خود استفاده می کنیم. به طور خاص ، ما بررسی می کنیم که چگونه ترکیب سرمایه نظارتی و رویکرد تجمع به طور مشترک بر رفتار سرمایه گذاری بیمه گذاران تأثیر می گذارد. غیرخطی بودن فرمول RBC منجر به تفاوت در هزینه حاشیه ای RBC برای دستیابی به دارایی های خطرناک در شرکت های مختلف بیمه و زمان می شود. با تمرکز بر هزینه حاشیه RBC

منابع (41)

• D. vanhoose