منابع و راه حل ها: کشاورزی

استفاده از کودهای به مقدار مناسب ، در زمان مناسب سال و با روش مناسب می تواند به میزان قابل توجهی کاهش یابد که کود به بدن آب می رسد.

نگه داشتن حیوانات و زباله های آنها از جریان ، نیتروژن و فسفر را از آب خارج می کند و از بانک های جریان محافظت می کند.

کشاورزان مواد مغذی را در مزارع خود به شکل کودهای شیمیایی و کود حیوانات به کار می برند ، که محصولات خود را با نیتروژن و فسفر لازم برای رشد و تولید غذایی که می خوریم فراهم می کند. با این حال ، هنگامی که نیتروژن و فسفر کاملاً توسط گیاهان در حال رشد مورد استفاده قرار نمی گیرند ، می توانند از مزارع مزرعه گم شوند و بر کیفیت آب و پایین دست تأثیر منفی بگذارند.

این نیتروژن و فسفر اضافی را می توان در حین وقایع باران از مزارع مزرعه و به آبراه ها شسته کرد و هنگامی که برف ذوب می شود ، و همچنین می تواند به مرور زمان از طریق خاک و آب های زیرزمینی شسته شود. مقادیر بالای نیتروژن و فسفر می تواند باعث ایجاد اکتشاف بدن آب شود. اتوروفیسم می تواند منجر به هیپوکسی ("مناطق مرده") شود و باعث کشته شدن ماهی و کاهش زندگی آبزیان شود. مواد مغذی اضافی می توانند باعث شکوفه های جلبک (HAB) در سیستم های آب شیرین شوند که نه تنها حیات وحش را مختل می کند بلکه می تواند سموم را برای انسان مضر کند.

خاکهای بارور شده و همچنین عملیات دام نیز در برابر تلفات مغذی هوا آسیب پذیر هستند. نیتروژن را می توان از مزارع مزرعه به شکل ترکیبات گازی ، نیتروژن مانند آمونیاک و اکسیدهای نیتروژن از بین برد. اگر مقادیر زیادی از جو به آبهای سطحی منتقل شود ، آمونیاک می تواند برای عمر آبزی مضر باشد. اکسید نیتروژن یک گاز گلخانه ای قوی است.

روش های زیادی وجود دارد که کشاورزان می توانند تلفات مواد مغذی را از عملیات 1 خود کاهش دهند ، از جمله ، اما به 2 محدود نمی شوند:

• اتخاذ تکنیک های مدیریت مواد مغذی: کشاورزان می توانند با استفاده از مواد مغذی (کود و کود) در مقدار مناسب ، در زمان مناسب سال ، با روش مناسب و با قرار دادن مناسب ، شیوه های مدیریت مواد مغذی را بهبود بخشند. 3،4
• استفاده از شیوه های زهکشی حفاظت: زهکشی کاشی زیرسطحی یک روش مهم برای مدیریت حرکت آب در و از طریق بسیاری از خاک ها ، به طور معمول در میانه غربی است. آب زهکشی می تواند اشکال محلول نیتروژن و فسفر را به همراه داشته باشد ، بنابراین استراتژی هایی برای کاهش بارهای مغذی در حالی که زهکشی کافی برای تولید محصول را حفظ می کند ، لازم است. زهکشی حفاظت از شیوه هایی از جمله اصلاح طراحی و عملکرد سیستم زهکشی ، بیوراکتورهای چوبی ، بافرهای اشباع شده و اصلاحات در سیستم خندق زهکشی توصیف می کند. 5،6
• اطمینان از پوشش زمینی در طول سال: کشاورزان می توانند محصولات زراعی 7 یا چند ساله 8 را برای جلوگیری از دوره های زمین لخت در مزارع مزرعه در هنگام خاک (و خاک و مواد مغذی موجود در آن) از بین ببرد.
• کاشت بافرهای مزرعه: کشاورزان می توانند درختان ، درختچه ها و چمنزارها را در امتداد لبه های مزارع کاشتند. این امر به ویژه برای زمینه ای که با بدن آب مرز دارد ، بسیار مهم است. بافرهای کاشته شده می توانند با جذب یا فیلتر کردن مواد مغذی قبل از رسیدن به بدن آب ، از بین رفتن مواد مغذی جلوگیری کنند. 9
• اجرای خاکورزی حفاظت: کشاورزان می توانند چند بار و چقدر مزارع را به شدت کاهش دهند. انجام این کار می تواند به بهبود سلامت خاک و کاهش فرسایش ، رواناب و تراکم خاک کمک کند و بنابراین احتمال ابتلا به مواد مغذی به آبراه ها از طریق رواناب می رسد. 10
• مدیریت دسترسی به دام به جریانها: کشاورزان و دامداران می توانند حصار را در امتداد رودخانه ها ، رودخانه ها و دریاچه ها نصب کنند تا دسترسی حیوانات را مسدود کنند تا به بازگرداندن بانک های جریان و جلوگیری از ورود مواد مغذی اضافی به آب کمک کنند. 11
• مشارکت در تلاش های آبخیزداری: همکاری طیف گسترده ای از مردم ، ذینفعان و سازمان ها در کل آبخیزداری برای کاهش آلودگی مواد مغذی به آب و هوای ما بسیار مهم است. کشاورزان می توانند هنگام درگیر شدن و درگیر شدن با دولت های ایالتی ، سازمان های مزرعه ، گروه های حفاظت ، مؤسسات آموزشی ، سازمان های غیرانتفاعی و گروه های جامعه ، نقش مهمی در این تلاش ها ایفا کنند.

2 USDA استانداردهای تمرین حفاظت از منابع طبیعی USDA بهترین پایه در دسترس ملی برای اجرای این شیوه ها است.