فهرست مطالب

• فیات مانی چیست؟
• نمونه هایی از فیات مانی
• ویژگی های فیات مانی
• فیات در مقابل نماینده پول
• مزایا و معایب
• سوالات متداول فیات پول

فیات پول: تعریف، مثال ها، مزایا و معایب

Written by Paul Boyce Posted in Macroeconomics>عرضه پول آخرین به روز رسانی در 17 ژانویه 2023

فیات مانی چیست؟

پول فیات ارزی است که به موجب آن ارزش آن از تصمیم دولت ناشی می شود. این به این دلیل است که دولت به مصرف کنندگان اجازه می دهد تا از آن به عنوان پول قانونی استفاده کنند، اما همچنین به شرکت ها نیز اجازه می دهد آن را بپذیرند. به خودی خود، پول فیات ارزش کمی دارد.

اصطلاح «فیات» «یک مجوز یا پیشنهاد رسمی» است. یک حکم.» پس پول فیات، نوعی پول است که صرفاً توسط قانون یا دستور رسمی ارزش داده می شود. ارزش واقعی آن در اعتمادی است که مردم به آن دارند. برای مثال، اگر مصرف کنندگان و کسب وکارها به آن به عنوان یک ذخیره کننده ارزش اعتماد نداشته باشند، کسب وکارها آن را به عنوان وسیله مبادله نمی پذیرند. فقط به این دلیل است که مردم می دانند دیگران آن را در ازای کالایی می پذیرند که ارزش خود را حفظ می کند.

امتیاز کلیدی

1. پول فیات نوعی ارز است که ارزش خود را از طریق فرمان دولت به دست می آورد.
2. هنگامی که مردم اعتماد خود را به پول های فیات از دست بدهند، می تواند به طور قابل توجهی بر اقتصاد تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، تولید بیش از حد پول فیات در جمهوری وایمار آلمان منجر به تورم شدید شد.
3. بانک های مرکزی عموماً عرضه پول فیات را کنترل می کنند، اما این به طور تاریخی تحت قدرت دولت های داخلی بود.

اگرچه دولت بیشتر ارزش آن را اعطا می کند، اما اگر مصرف کنندگان به آن اعتماد نکنند، پول فیات بی ارزش خواهد بود. به عنوان مثال، تعدادی از دولت های آفریقایی مانند زیمبابوه به چاپ مقدار زیادی پول معروف هستند که در نتیجه تورم فوق العاده ایجاد می کند. پول جدید به اقتصاد سرازیر می شود و در نتیجه ارزش واقعی آن را کاهش می دهد. این امر اعتماد مردم به توانایی دولت برای حفظ ارزش خود را از بین می برد.

این می تواند سطوح مصرف بیش از حد را تشویق کند، زیرا مصرف کنندگان نمی خواهند پول نقد را برای مدت طولانی در صورت از دست دادن ارزش خود نگه دارند. کاری که این کار انجام می دهد این است که به رشد اقتصادی آسیب می زند زیرا سرمایه را از پس انداز و سرمایه گذاری به سمت مصرف فوری سوق می دهد. مصرف کنندگان ترجیح می دهند پول را خرج کنند و چیزی برای نشان دادن آن داشته باشند تا اینکه بگذارند تورم پس انداز آنها را از بین ببرد.

نمونه های پول فیات

در عصر امروز، تقریباً هر کشوری پول فیات را به عنوان واحد پولی خود می پذیرد. تنها استثنا لبنان است که نوعی استاندارد طلا را اجرا می کند. با این حال، هر کشور دیگری پول فیات را به عنوان واحد پول خود پذیرفته است. برخی از نمونه ها عبارتند از:

یورو

بانک مرکزی اروپا (ECB) یورو را کنترل می کند و واحد پول رسمی 19 کشور در اتحادیه اروپا است. یورو پول واقعی است زیرا با هیچ چیز دیگری غیر از ارزش کالا قابل مبادله نیست. به عبارت دیگر، ارزشی جز استفاده از آن به عنوان وسیله مبادله ندارد.

دلار آمریکا

فدرال رزرو عرضه دلار آمریکا را کنترل می کند و واحد پول رسمی تمام 50 ایالت آمریکا است. در حالی که دلار آمریکا قرن هاست که وجود داشته است، اخیراً تبدیل به پول فیات شده است. تا سال 1971، دارندگان دلار آمریکا می توانستند به راحتی آن را با طلا مبادله کنند. تنها در آگوست 1971 بود که پرزیدنت نیکسون متعاقباً روابط خود را با طلا قطع کرد و به «شوک نیکسون» معروف شد.

در سال های پس از شوک نیکسون، ایالات متحده نرخ ارز شناور را اتخاذ کرد و اولین کشوری بود که یک پول واقعی واقعی را اتخاذ کرد. به نوبه خود، سیستم پولی جهان تغییر کرد. این تحول طبیعی پول را به همراه داشت و سایر کشورها نیز از آن پیروی کردند.

پوند بزرگ انگلیس

بانک مرکزی انگلستان عرضه پوند بزرگ بریتانیا (GBP) را کنترل می کند و واحد پول هر چهار کشور در جزایر بریتانیا است: انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی. بریتانیا در سال 1931 استاندارد طلا را کنار گذاشت، اما ارز فیات نبود. این به این دلیل بود که هنوز با طلا ارتباط داشت.

اگرچه بریتانیا روابط خود را با طلا قطع کرد، اما همچنان از طریق توافقنامه برتون وودز در سال 1944 به طور ذاتی با آن مرتبط بود. به جای اینکه مستقیماً توسط طلا حمایت شود، به دلار آمریکا متصل بود، که به نوبه خود با پشتوانه طلا بود. دلیل آن این بود که ایالات متحده بزرگترین ذخایر طلای جهان را داشت و در راه تبدیل شدن به یک ابرقدرت جهانی بود. بنابراین کنترل طلا اساساً در ایالات متحده متمرکز بود.

در همان زمان، نرخ مبادله بین دلار آمریکا و پوند بریتانیا ثابت شد. بنابراین هنوز هم به جز نام، از طلا حمایت می شد. دارندگان پوند بزرگ بریتانیا باید ارز را با یک دلار آمریکا و سپس دوباره به طلا مبادله کنند. با این حال، به دلیل «شوک نیکسون» که به آمریکا و در نتیجه پیوند غیرمستقیم بریتانیا با طلا پایان داد، به پایان رسید.

ویژگی های فیات مانی

1. بدون ارزش ذاتی

پول فیات ارزش ذاتی ندارد، به این معنی که به خودی خود بی ارزش است. در مقابل، پول کالایی دارای ارزش اساسی است که از خود کالا ناشی می شود. به عنوان مثال، طلا کاربردهای دیگری غیر از پول دارد و بنابراین ارزش ذاتی دارد. با این حال، پول فیات تنها یک کاربرد و یک کاربرد دارد - برای عمل کردن به عنوان یک ارز.

2. مقدار مرتبط با اعتماد

پول کالا دارای یک ارزش اساسی است ، بنابراین متوسط مصرف کننده می داند که حتی اگر آقای A آن را قبول نکند ، آقای B می خواهد. به عنوان مثال ، طلا به دلیل نادر بودن ، از لحاظ تاریخی ارزش قابل توجهی داشته است - که به عنوان سمبل وضعیت قدرت و ثروت تلقی می شود. در مقابل ، با این حال ، Fiat Money از طریق اعتماد مردم به ارزش و تمایل به پذیرش آن ، ارزش خود را بدست می آورد.

اگر مصرف کنندگان به این واقعیت که افراد دیگر آن را می پذیرند ، اعتماد به نفس نداشتند ، ارز هیچ ارزشی نخواهد داشت. اگر متوسط مصرف کننده می دانست والمارت ارز را می پذیرد ، سطح اعتماد در آن وجود خواهد داشت. با این حال ، وقتی مردم شروع به امتناع از آن به عنوان واسطه مبادله می کنند ، پول فیات از هم جدا می شود. از آنجا که این مناقصه قانونی است ، این بدان معناست که مشاغل مانند والمارت باید آن را بپذیرند و بنابراین ، اعتماد مردم را به آن جلب می کند.

3. تحت حمایت دولت

پول فیات فقط در صورت حمایت از دولت ، پول فیات است. بدون تأیید دولت ، "فیات" نیست - که به عنوان مجوز رسمی تعریف می شود. به عبارت دیگر ، این "مناقصه قانونی" است. این همچنین می تواند برای سایر اشکال پولی که دولت برای استفاده از آن انتخاب می کند ، اعمال شود. با این حال ، با پول فیات ، این یک ویژگی تعیین کننده است زیرا این منبع اصلی ارزش آن است.

مشاغل از نظر قانونی موظفند پول فیات را بپذیرند ، که به ایجاد اعتماد به نفس مصرف کنندگان به ارزش آن کمک می کند. این امر به این دلیل است که مصرف کنندگان می توانند به این واقعیت اعتماد کنند که می توانند به نزدیکترین فروشگاه خود بروند و آن را برای کالاها و خدمات مبادله کنند. اگر مشاغل آن را قبول نکنند ، می توانند تحت عمل قانونی قرار بگیرند.

4. عرضه نامحدود

از نظر فنی ، عرضه پول فیات بی پایان است. بانک های مرکزی می توانند مبلغ تقریبا نامحدودی را چاپ کنند - شاید فقط با مقدار کاغذ مورد نیاز محدود شود. به عنوان مثال ، ما فقط باید به عنوان نمونه به ونزوئلا نگاه کنیم. ارز آن ، Bolivar Fuerte ، جایگزین بولیوار اصلی شد ، اما تورم هنوز هزاران نفر افزایش یافته است. این امر به این دلیل است که محدودیت مشخصی در مورد میزان دولت یا نمی تواند چاپ کند.

پول فیات در مقابل پول نماینده

سردرگمی پول فیات و پول نماینده بسیار آسان است. هر دو می توانند پول کاغذی مانند دلار آمریکا باشند و هر دو ارزش خود را ندارند. با این حال ، یک تفاوت کلیدی بین این دو وجود دارد.

مصرف کننده هایی که صاحب پول نماینده هستند می توانند آن را برای کالایی مانند طلا یا نقره مبادله کنند. این دقیقاً همان کاری است که دلار آمریکا قبل از پایان توافق نامه برتون وودز در سال 1971 انجام داد. مردم توانستند 35 دلار برای یک اونس طلا تجارت کنند. این بدان معناست که اگرچه مصرف کننده متوسط ایالات متحده تکه های کاغذ (دلار آمریکا) را رد و بدل می کرد ، اما در هر زمان می توانستند آن را برای طلا در بانک بازخرید کنند.

بنابراین پول نماینده شبیه به پول فیات است زیرا به طور کلی از کاغذ ساخته شده است ، اما مقدار کالایی را نشان می دهد. این برخلاف پول فیات است ، که نشان دهنده ارزشی است که مردم معتقدند ارزش آن را دارد. به عبارت دیگر ، مصرف کننده 10 دلار می تواند خریداری کند.

مزایا و مضرات پول فیات

از آنجا که جهان تحت یک ارز فیات کار می کند ، باید توضیحی منطقی در مورد اینکه چرا ما پول فیات را تجارت می کنیم ، که اساساً ، ارزش کاغذ دارد ، وجود دارد؟برخی از مزایای پول فیات عبارتند از:

طرفداران

• هیچ محدودیتی در عرضه وجود ندارد.
• هزینه کم برای تولید.
• از نظر تاریخی بسیار پایدار در مقایسه با سایر ارزهای کالا.

منفی

• تولید بیش از حد می تواند تورم ایجاد کند.
• ارزش کمی خارج از استفاده از آن به عنوان ارز دارد.
• می تواند حباب قیمت دارایی ایجاد کند.

مزایای

1. عرضه نامحدود است

بانک های مرکزی می توانند به همان اندازه که دوست دارند پول تولید کنند و با پیشرفت فناوری ، حتی دیگر نیازی به چاپ آن ندارند. این هم یک مزیت است ، و اگر به درستی کنترل نشود ، یک ضرر است. با این حال ، بیایید روی آن به عنوان یک مزیت تمرکز کنیم.

بانک مرکزی می تواند پول فیات را به هر مقدار تولید کند. در مقابل ، طلا ، نقره یا هر کالای دیگری در مرحله اول با تعداد کارگران موجود در اختیار من قرار می گیرد. و ثانیا ، ماهیت محدود وجود آن.

اگر نگاه کنیم که اساساً پول چیست؟این نشان دهنده ارزش کالا در اقتصاد است. بنابراین ، هنگامی که پول معامله می شود ، این نمایانگر کاری است که به آن وارد شده است ، و همچنین ارزش مصرف کننده در آن را نشان می دهد. به نوبه خود ، میزان پول در گردش باید در کنار تولید ناخالص داخلی و تعداد کالاها و خدمات در اقتصاد افزایش یابد.

اگر در سال 1929 به رکود بزرگ نگاه کنیم ، علت آن در مقایسه با رشد اقتصادی ایالات متحده با کاهش عرضه دلار آمریکا مرتبط بود. در آن زمان ، دلار آمریکا به طلا مرتبط بود ، که بخشی از آن توضیح می دهد که چرا فدرال رزرو تمایلی به چاپ دلار بیشتر ندارد. این پول نماینده بود ، بنابراین اگر بیش از حد چاپ شود ، طلا کافی برای برآورده کردن تقاضا وجود نخواهد داشت ، به خصوص اگر در بانک ها اجرا شود.

این بی میلی به چاپ پول بیشتر به این معنی بود که پول در گردش هر سال نشان دهنده تعداد بیشتری از کالاها بود. به عنوان مثال، در یک نمونه اصلی اقتصاد، 1 میلیون دلار در گردش است و 1000 خودرو ساخته می شود که نشان دهنده این است. به ازای هر خودرو 1000 دلار است. با این حال، در پنج سال آینده، هنوز یک میلیون دلار در گردش است، اما اکنون 2000 خودرو ساخته می شود. در نتیجه، قیمت ها برای نشان دادن مقدار پول در گردش سازگار می شوند. بنابراین قیمت خودروها به 500 دلار کاهش می یابد.

این تأثیر خود را بر اقتصاد گسترده تر دارد، اما ماهیت محدودکننده کالا یا حتی پول نماینده می تواند به این معنی باشد که عرضه آن قادر به مطابقت با تولید اقتصادی نیست. در نتیجه، این مزیتی برای پول فیات فراهم می کند.

2. ارزان تر برای تولید

پول کالایی و پول نماینده هر دو نیازمند استخراج یک کالا هستند. طلا، نقره یا چیز دیگر، استخراج آن به نیروی کار نیاز دارد. این به تنهایی هزینه هنگفت و مسلماً غیرضروری را فراهم می کند.

بنابراین به کسی نیاز دارید که آن را استخراج کند، حمل کند، در جاهایی که لازم است قالب بزند و در نهایت آن را ذخیره کند. در مجموع، هزینه گزافی برای حفظ عرضه خود اضافه می کند. در مقابل، هزینه پول فیات تقریباً صفر است. در حالی که هزینه تولید کاغذ وجود دارد، بسیاری از معاملات به صورت آنلاین انجام می شود. بنابراین نیاز به آن نیز رو به کاهش است.

3. ثبات

پول فیات، تا حدی به دلیل مزایای ذکر شده قبلی، ثبات را به ارمغان می آورد. از آنجایی که عرضه پول می تواند به افزایش تولید اقتصادی واکنش نشان دهد، می تواند کالاهای موجود را بسیار مؤثرتر نشان دهد. تولید آن ارزان تر و راحت تر است، بنابراین می تواند در مدت زمان کوتاهی وارد بازار شود.

علاوه بر این، عوامل دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. به عنوان مثال، در مواقع بحران، مردم تمایل به احتکار کالاهایی مانند طلا یا نقره دارند. به طور مشابه، ارزهایی که با چنین ارزهایی برگشت می کنند، بیشتر با افت در بانک ها مواجه می شوند. رکود 1929 یک نمونه کلاسیک است.

کاری که پول فیات انجام می دهد این است که روابط خود را با پول کالایی قطع می کند و بنابراین تقاضا برای چنین کالاهایی را کاهش می دهد. این باعث ایجاد ثبات بیشتر در قیمت می شود زیرا مصرف کنندگان تمایل زیادی به ذخیره آن ندارند.

برای مثال، بحران مالی 2008 بدترین رکود اقتصادی از سال 1929 بود. در ایالات متحده، تورم هرگز به بیش از 4 درصد نرسید و به زیر 1 درصد هم نرسید. با توجه به ابعاد بحران اقتصادی بسیار خارق العاده است.

اگر به سال 1929 نگاه کنیم ، هنگامی که ایالات متحده در استاندارد طلا بود ، تورم در سه سال بعد با کل تجمعی بیش از 28 درصد کاهش یافت. با این حال ، باید گفت که این ثبات تا حد زیادی به تصمیمات گرفته شده توسط بانک های مرکزی متکی است ، که می تواند بیشتر از نوع ارز مورد استفاده تأثیر بگذارد.

معایب

1. پتانسیل ایجاد تورم

با پول فیات ، بانکهای مرکزی هر زمان که می توانند پول جدیدی ایجاد کنند. مسئله این است که گاهی اوقات هدف کنترل تورم نیست بلکه کاهش بیکاری و تقویت اقتصاد است. متأسفانه ، بانکهای مرکزی غالباً از تیراندازی استفاده می کنند و در نهایت به تورم کمک می کنند. این امر به این دلیل است که چاپ پول با سرعت بیشتری نسبت به کالاهایی که اقتصاد ایجاد می کند به پایان می رسد.

2. بدون ارزش ذاتی

پول فیات اساساً یادداشت های کاغذی است. اگر مغازه ها صورتحساب 20 دلاری را نپذیرفتند ، بی ارزش است. بنابراین ، هنگامی که اعتماد به دولت محو می شود ، اعتماد به توانایی ارز برای حفظ ارزش خود نیز اعتماد دارد. این امر می تواند به دلیل سوء مدیریت دولت در امور مالی آن ایجاد شود که به موجب آن وام دهندگان توانایی پرداخت آن را زیر سوال می برند. بنابراین این می تواند ارزش ارز را کاهش دهد و صاحبان آن را بدتر کند.

3. حباب قیمت دارایی

هنگامی که بانک های مرکزی پول را چاپ می کنند ، همیشه منجر به تورم کالاهای روزمره مانند کره و شیر نمی شود. درعوض ، پول اغلب به قیمت دارایی ها فیلتر می شود. این امر از طریق رونق بازار فنی ، رونق بازار خانه و سقوط بخش بانکی در سال 2009 مشاهده شده است.

سوالات متداول فیات پول

مثال پول فیات چیست؟

پول فیات تقریباً در هر کشور جهان استفاده می شود. به عنوان مثال دلار آمریکا یک ارز فیات است. این امر به این دلیل است که توسط دولت به عنوان مناقصه قانونی اعلام می شود ، همانطور که توسط کالایی پشتیبانی نمی شود.

چرا به آن پول فیات گفته می شود؟

"فیات" به عنوان "یک مجوز رسمی یا گزاره رسمی تعریف شده است. یک فرمان. "به نوبه خود ، پول فیات اساساً پولی است که توسط حکم دولت نویسنده می شود.

مزایای پول فیات چیست؟

یکی از مهمترین مزایای پول فیات این است که می توان عرضه را در هر نقطه ای افزایش داد تا تقاضای اقتصاد را برآورده کند.

دوم از همه ، پول فیات هزینه ای دارد اما کسری برای مقایسه با سایر اشکال پولی است که به کالایی متکی هستند.

سوم از همه ، نسبتاً پایدار است. حداقل تحت یک سیستم بانکی مرکزی کامپوننت.

درباره پولس

پل بویس یک ویراستار اقتصاد با بیش از 10 سال تجربه در صنعت است. پولس که هم اکنون به عنوان مشاور در بخش خدمات مالی مشغول به کار است ، مدیرعامل و سردبیر Boycewire است. وی انتشاراتی را برای هزینه ، موسسه میزس و بسیاری دیگر نوشت.

بیشتر خواندن

کالاهای اقتصادی: تعریف ، انواع و نمونه ها - کالای اقتصادی یک محصول یا خدماتی است که برای تأمین نیازها و خواسته های مصرف کنندگان ارائه می شود.

دارایی های نامشهود: تعریف ، انواع و مثال - یک دارایی نامشهود در حضور فیزیکی نیست. نمی توان آن را دید یا لمس کرد.

نرخ تخفیف در اقتصاد - نرخ تخفیف نرخ بهره است که توسط آن بانک مرکزی بانک های تجاری را برای وام گرفتن یا پوشش دادن هزینه می کند ... < Pan> Paul Boyce یک ویراستار اقتصاد با بیش از 10 سال تجربه در صنعت است. پولس که هم اکنون به عنوان مشاور در بخش خدمات مالی مشغول به کار است ، مدیرعامل و سردبیر Boycewire است. وی انتشاراتی را برای هزینه ، موسسه میزس و بسیاری دیگر نوشت.