گسترش نرخ بهره خالص: تعریف و استفاده در تجزیه و تحلیل سود

Khadija Khartit یک کارشناس استراتژی ، سرمایه گذاری و بودجه و مربی مالی Fintech و استراتژیک در دانشگاه های برتر است. وی بیش از 25 سال یک سرمایه گذار ، کارآفرین و مشاور بوده است. او یک دارنده مجوز FINRA سری 7 ، 63 و 66 است.

گسترش نرخ سود خالص چیست؟

گسترش نرخ بهره خالص تفاوت بین میانگین بازدهی است که یک موسسه مالی از وام دریافت می کند-به همراه سایر فعالیت های مربوط به بهره-و میانگین نرخ آن در سپرده ها و وام ها پرداخت می کند. گسترش نرخ سود خالص یک تعیین کننده اصلی سودآوری یک موسسه مالی (یا عدم وجود آن) است.

غذای اصلی

• گسترش نرخ سود خالص تفاوت بین نرخ بهره ای است که یک بانک به سپرده گذاران می پردازد و نرخ بهره ای که از وام به مصرف کنندگان دریافت می کند.
• گسترش نرخ سود خالص برای سودآوری یک بانک مؤثر است.
• فکر کردن در مورد نرخ سود خالص به عنوان حاشیه سود می تواند مفید باشد.

درک گسترش نرخ بهره خالص

موسسات اعطای وام ، مانند بانکهای تجاری ، از تعدادی از منابع درآمد بهره را دریافت می کنند. سپرده ها (که اغلب به آنها سپرده های اصلی گفته می شود) یک منبع اصلی است ، به طور کلی به شکل حساب های بررسی و پس انداز یا گواهی سپرده (CDS). اینها اغلب با نرخ پایین بدست می آیند. بانک ها همچنین از طریق سهامدار سهامدار ، سپرده های عمده فروشی و صدور بدهی وجوه دریافت می کنند. بانک ها وام های متنوعی را صادر می کنند - از جمله وام های مربوط به املاک ، وام سهام خانه ، وام دانشجویی ، وام ماشین و وام کارت اعتباری - که با نرخ بهره بالاتر ارائه می شود.

تجارت اصلی یک بانک مدیریت گسترش بین نرخ بهره در سپرده هایی است که به مصرف کنندگان می پردازد و نرخی که از وام آنها دریافت می کند. به عبارت دیگر ، هنگامی که علاقه ای که یک بانک از وام کسب می کند بیشتر از بهره ای است که برای سپرده ها می پردازد ، درآمد حاصل از گسترش نرخ بهره را ایجاد می کند. به معنای ساده ، گسترش نرخ بهره خالص مانند حاشیه سود است.

هرچه گسترش بیشتر باشد ، احتمالاً موسسه مالی سودآورتر خواهد بود. با این حال ، این فقط دیدگاه اساسی است ، و موسسات مالی در زمینه دستیابی به مشتری خلاق ، حفظ مشتری و وفاداری و استراتژی های سرمایه گذاری اصلی کار می کنند. استراتژی های فردی آنها به آنها کمک می کند تا خود را از سایر موسسات مالی متمایز و متمایز کنند.

نرخ صندوق های فدرال ("FED") یک مؤلفه مهم در تعیین گسترش نرخ سود خالص است.

محاسبه گسترش نرخ سود خالص

بیشتر بانکهای تجاری (مانند پس انداز و وام) منبع اصلی سود خود را از طریق گسترش نرخ بهره خالص ایجاد می کنند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است در حین صدور وام به یک خریدار خانه با شارژ 4. 75 ٪ ، به سپرده گذاران 1. 25 ٪ اعتبار خود را بپردازند. در این حالت ، نرخ خالص سود خالص 3. 5 ٪ خواهد بود ، منهای هرگونه هزینه یا هزینه ای که توسط بانک در انجام هر دو معاملات انجام شده است.

نرخ سود خالص و نرخ صندوق های فدرال

اگرچه ما به چگونگی تعیین نرخ ها در بازار نمی پردازیم ، چندین عامل از جمله سیاست های پولی تعیین شده توسط بانک مرکزی فدرال رزرو و بازده خزانه های ایالات متحده. در حالی که فعالیت های بازار باز در نهایت گسترش نرخ سود خالص را شکل می دهد ، نرخ صندوق های فدرال ("FED") در تعیین نرخ که یک موسسه بودجه فوری وام می دهد ، نقش بزرگی ایفا می کند. در واقع ، طبق اعلام ایالات متحده فدرال رزرو ، صندوق های فدرالنرخ "نرخ بهره ای است که مؤسسات سپرده گذاری در یک شبه تعادل ذخیره را به سایر موسسات سپرده گذاری وام می دهند."

این امر در مورد بزرگترین و معتبرترین مؤسسات معتبر اعمال می شود زیرا آنها مبلغ اجباری ذخیره مورد نیاز را حفظ می کنند. بنابراین ، نرخ صندوق های فدرال نرخ بهره پایه است ، یکی که با استفاده از آن ، سایر نرخ های بهره در ایالات متحده مشخص می شود. نرخ صندوق های فدرال یک شاخص اصلی سلامت اقتصاد ایالات متحده است.