سبک باروک

Baroque یک سبک بسیار زینت بخش و پیچیده از معماری ، هنر و طراحی است که در اروپا در هفدهم و نیمه اول قرن 18th در اروپا شکوفا شد. با سرچشمه در ایتالیا ، تأثیر آن به سرعت در سراسر اروپا گسترش یافت و اولین سبک بصری شد که تأثیر قابل توجهی در سراسر جهان داشت.

ویژگی بارز سبک باروک روشی بود که در آن هنرهای تجسمی نقاشی ، مجسمه سازی و معماری به یک کل کامل ، برای انتقال یک پیام یا معنی واحد ، جمع شده بودند.

هنر و طراحی باروک به طور مستقیم به حواس بیننده پرداخته و از احساسات و همچنین عقل جذاب است. این نشانگر جامعه سلسله مراتبی و مردسالاری زمان بود ، و توسط کسانی که در قدرت هستند - کلیسا ، حاکمان مطلق و اشرافی - برای ترغیب و همچنین تحت تأثیر قرار دادن ، ثروتمند و معنادار ، توسعه یافته و مورد استفاده قرار می گرفت. در مقایسه با کنترل و نسبت های با دقت متعادل مرتبط با رنسانس ، باروک به دلیل حرکت و درام شناخته شده است.

اولین سبک جهانی

نفوذ باروک از ایتالیا و فرانسه به بقیه اروپا گسترش یافت و سپس از طریق ابتکارات استعماری اروپا ، تجارت و فعالیت های مبلغین به آفریقا ، آسیا و آمریکای جنوبی و مرکزی سفر کرد. گسترش جهانی آن ، کارورهای چینی را که در اندونزی ، سیلورهای فرانسوی در سوئد و متخصصان سخت سنگ ایتالیایی در فرانسه کار می کردند ، کار می کرد. مجسمه سازی از فیلیپین به مکزیک و اسپانیا ارسال شد ، در حالی که صندلی های ساخته شده در لندن در سراسر اروپا و در سراسر اقیانوس اطلس رفتند و کارگاه های سلطنتی فرانسوی محصولات لوکس معلوم شد که هم مورد نظر بودند و هم توسط جامعه مد در سراسر اروپا تقلید می شدند. با این حال ، به عنوان یک سبک ، باروک نیز با عبور از جهان تغییر کرد و با نیازهای جدید و سلیقه های محلی ، مواد و زمینه ها سازگار شد.

در چین ، غرفه های اروپایی بزرگترین بیان علاقه حاکمان چینگ به هنرهای اروپا بود. این کاخ های سبک اروپایی بخشی از کاخ تابستانی یونمینگ یوان یا قدیمی در پکن ، محل اقامت تابستانی امپراتور Qianlong بودند. طراحی شده توسط کاهنان Jesuit ، غرفه ها - که بیشتر آنها بین سالهای 1756 تا 1766 تکمیل شده بود - بر اساس مدل های باروک ساخته شده و شامل چشمه ها و مجسمه های بزرگ بود. در دهه 1780 ، مجموعه ای از حکاکی های مس که غرفه های اروپایی را به تصویر می کشد ، راه اندازی شد. این آلبوم ،

حس درام

یکی از ویژگی های مهم هنر و طراحی باروک استفاده از چهره های انسانی است. این چهره ها به عنوان تمثیلی ، مقدس یا اساطیری ، به تبدیل کار به یک درام کمک کردند تا پیام های خاصی را منتقل کنند و احساسات بیننده را درگیر کنند. آنها احساس فوری واقع گرایانه دارند ، گویی که در اواسط عمل متوقف شده اند. از بیان صورت ، ژست ، ژست و پارچه برای اضافه کردن جزئیات چشمگیر استفاده شد.

نیم تنه پادشاه چارلز دوم انگلیس در مجموعه ما کاملاً درام پرتره باروک را ضبط می کند. به صورت انیمیشن به تصویر کشیده شده ، سر او به یک طرف تبدیل شده است و یک کلاه گیس پیچیده و پیچیده بر روی توری خود و پارچه های توری و پارچه ای. چنین تصاویر بزرگ باروک از پادشاهان و اشراف های قدرتمند در فرانسه قرن هفدهم بیشتر از انگلیس رایج تر بودند اما چارلز بخش اعظم جوانی خود را در سرزمین اصلی اروپا گذرانده و طرفدار هنرمندان اروپایی بود. این نیم تنه در سنت پرتره های پرتلاطم و تحمیل شده از پادشاهان است و به طور واضح وضعیت پادشاه را ادعا می کند.

عملکرد معماری

ساختمانهای باروک نیز پویا و چشمگیر بودند ، هم با استفاده و هم از قوانین معماری کلاسیک استفاده می کردند. در داخل ، این معماری از تکنیک های تئاتری تکرار می شود - سقف های نقاشی شده باعث می شود اتاق ها به نظر برسند که گویی برای آسمان باز است و از پنجره های پنهان برای روشنایی گنبدها و محراب استفاده می شود.

مجدداً از این طرح برای انتقال معانی و احساسات خاص استفاده شد. پاپ رم به یک سایت کلیدی برای معماری باروک مذهبی تبدیل شد. نمونه ای از تئاتر باروک را می توان در طراحی Gianlorenzo Beini (1598 - 1680) برای میدان سنت پیتر یافت. کولدهای برجسته و تحمیل کننده آن ، با محوریت اوبلیسک ، برای بیش از حد بازدید کننده و همچنین ورود آنها به آغوش کلیسا استفاده می شود.

معماری باروک همچنین نحوه ظاهر شدن فضاهای عمومی شهر را شکل داد. جشن های عمومی نقش مهمی در زندگی سیاسی یک ملت داشت. به طور معمول ، چنین رویدادهایی از درها اتفاق می افتاد و به طور مفصلی طراحی شده بود. مربع های شهری مانند Piazza Navona در رم و مکان لوئیز لی (در حال حاضر مکان Vendôme) در پاریس زمینه ای برای نمایشگرهای آتش بازی ، اجراهای تئاتر اسراف و فرآیندهای با لباس های دقیق و گران قیمت بودند.

از معماری تحمیل نیز برای تقویت قدرت حاکمان مطلق ، مانند کاخ ورسای ، در فرانسه استفاده شد - تقلید ترین ساختمان قرن هفدهم. در سال 1717 ، معمار سوئدی نیکودیموس تسین جوان ، "رساله ای در مورد دکوراسیون فضای داخلی ، برای انواع اقامتگاههای سلطنتی و سایر تمایز در هر دو شهر و کشور" را بر اساس یادداشت های سفر خود گردآوری کرد. یکی از گرانترین و نوآوری های اخیر او که او ثبت کرده بود ، حضور آینه ها آنقدر بزرگ بود که کل دیوارها را پوشانده بودند. وی همچنین به استفاده از شیشه بر روی دودکش در محفظه پادشاه در ورسای اشاره کرد.

مواد شگفت انگیز

جذابیت با مواد فیزیکی برای سبک باروک مهم بود. اشیاء هنری فضیلت ساخته شده از مواد نادر و گرانبها مدتهاست که در اتاق ها یا کابینت های خاص ، در کنار نمونه های تاریخ طبیعی ، ابزارهای علمی ، کتاب ها ، اسناد و آثار هنری ، در اتاق ها یا کابینت های خاص نگهداری می شدند. با این حال ، در دوره باروک ، تولد علم مدرن و افتتاح جهان فراتر از اروپا علاقه ای جدی به ماهیت و معنای این مواد عجیب و غریب به وجود آورد. نادرهایی مانند چینی و لاک از شرق آسیا شیک شد و در اروپا تقلید شد. تکنیک های جدید ، مانند مارکتی (تخمگذار روکش های جنگل های مختلف رنگی بر روی سطح مبلمان) ، که توسط سازندگان کابینه فرانسوی و هلندی ساخته شده و از آنها در جای دیگر آموخته شده است ، نیز توسعه یافته است.

مقدار متصل به چنین مواد را می توان در یک فنجان چینی از مجموعه ما مشاهده کرد. بین سالهای 1630 و 1650 در چین در ابتدا به عنوان یک کوزه مروارید نوشتاری ، بعداً دارای مونت های نقره ای عجیب و غریب در لندن بود که باعث تبدیل شیشه برس به یک فنجان و پوشش دو دست و پاچه ای مجلل و تزئینی شد.

تزئینات باروک

بازنمایی های دنیای طبیعی و همچنین نقوش ناشی از اشکال انسانی و حیوانات از ویژگی های تزئینی محبوب بودند. گسترده ترین شکل دکوراسیون گل باروک یک پیمایش در حال اجرا بود که اغلب با Acanthus ترکیب می شد - نسخه ای سبک از یک گیاه واقعی با همین نام. تانکارد اواخر قرن هفدهم در مجموعه ما دارای دکوراسیون گل های پرشور است. برگهای گلها به شاخ و برگهای پیمایش شده تبدیل شده اند ، در حالی که خود گلها دارای گلبرگهای راه راه هستند ، احتمالاً نمایانگر یک لاله هستند ، یکی دیگر از نقوش اصلی هنر باروک.

سبک auricular ، که دارای اشکال انتزاعی نرم و گوشتی است ، در اوایل قرن 17 نیز پدیدار شد و اثری را ایجاد کرد که مبهم ، حاکی از آن بود. در حقیقت ، اصطلاح "باروک" یک اختراع بعدی بود - "عجیب" یکی از کلماتی بود که در آن زمان برای سبکی که امروز به عنوان باروک در آن ارتباط داشتیم استفاده می شد.

این تئاتر زمینه ای برای تولیدات باشکوه درام ، باله و اپرا بود - یک شکل هنری جدید در آن زمان. این اجراها با داشتن لباس های زینتی ، مجموعه های مرحله پیچیده و ماشین آلات مبتکرانه ، باعث تعجب و ترس و وحشت شدند. تئاتر هم در بین مردم و هم در دادگاه محبوب بود. این اپرا آتیس توسط ژان باپتیست لولی برای دادگاه فرانسه لوئیز چهاردهم (سلطنت 1643-1715) نوشته شده بود ، چنین مورد علاقه ای با پادشاه بود که به عنوان "اپرا پادشاه" شناخته شد. مجموعه ما شامل یک طراحی قلم و جوهر برای لباس شخصیت هرکول در Atys است. او در یک باله نمایش داده می شود ، لباس به سبک رومی پوشیده و توسط باشگاه و پوست شیر وی مشخص می شود.

تئاتر همچنین در مبارزات قدرت بین دادگاه های اروپا نقش ایفا کرد. حاکمان در شکوه و عظمت تولیدات خود به بیرون از خانه می روند. در فرانسه ، تئاتر و اپرا نیز به یک عنصر اصلی سیاست فرهنگی لوئیز چهاردهم تبدیل شدند که برای کنترل اشراف و ابراز قدرت و شکوه او مورد استفاده قرار گرفت. در اوایل قرن 18 ، ساختمان تئاتر به عنوان اثبات قدرت مودبانه ، مدنی یا فناوری اهمیت جدیدی به دست آورد. ساختمانهای جدید حاصل در سراسر اروپا تئاتر را به شکلی که امروز می شناسیم تأسیس کرد.

با این حال ، تا اواسط قرن 18 ، سبک باروک با روحیه زمان به طور فزاینده ای از قدم خارج می شد ، که تأکید فزاینده ای بر عقل و تحقیق علمی داشت. باروک به عنوان یک سبک "غیراخلاقی" مورد انتقاد قرار گرفت و هنر و طراحی از استفاده از احساسات ، درام و توهم دور شد و به یک سبک ساده تر با الهام از دوران باستان کلاسیک بازگشت. فقط در اواخر قرن نوزدهم بود که این سبک یک بار دیگر مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفت.

• این مقاله را به اشتراک بگذارید
•