افغانستان: یک سال حکومت طالبان

حتی اگر افغانستان به درگیری آشکار نرسد ، هیچ پایان در مورد رنج مردم افغانستان وجود ندارد.

اظهار نظر متخصص 15 اوت 2022 3 دقیقه بخوانید

حامله

همکار همکار ، برنامه آسیا و اقیانوسیه و برنامه اروپا

دکتر گرت پرایس

همکار ارشد سابق پژوهش ، برنامه آسیا و اقیانوسیه

یک سال پس از صعود طالبان به قدرت در افغانستان ، گرفتاری افغان ها بدتر می شود. اوضاع اقتصادی وخیم است ، نرخ سوء تغذیه در حال افزایش است ، حقوق زنان محدود می شود ، مهاجرت و جابجایی داخلی ادامه دارد و سیستم مراقبت های بهداشتی در حال فروپاشی است-تصور می شود که میزان مرگ و میر در حال حاضر بالا چهار برابر افزایش یافته است.

از زمان به دست آوردن قدرت ، طالبان ادعا می کنند که آنها به کنترل کامل سرزمینی دست یافته اند ، امنیت را برقرار کرده و "جزایر قدرت نامشروع" را حذف کرده اند. با این حال ، در حالی که امنیت جسمی با برخی اقدامات بهبود یافته است-آژانس های امدادرسانی دسترسی به برخی از استانها را افزایش داده اند-افزایش قابل توجه حملات استان کشوراسان دولت اسلامی (IS-KP) هدف قرار دادن شیعه و سایر اقلیت ها یکی از یادآوری های بسیاری است که افغانستان بسیار دور استاز امنعلاوه بر این ، قتل های هدفمند هواداران و اعضای طالبان با مشخصات بالا ، برخی ادعا شده توسط IS-KP در حملات انتحاری تقلید از تاکتیک های طالبان ، تأکید بر ماهیت شرور درگیری مداوم.

قتل اخیر رهبر القاعده ، ایمن الزاواهیری در حمله هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده ، توجه بین المللی را به ناتوانی یا عدم تمایل طالبان-شاید هر دو-برای شکستن با القاعده جلب کرد.

غرب به رهبری ایالات متحده ، امیدوار بود که تهدید آنها برای کاهش حمایت مالی به تأثیرگذاری بر رفتار طالبان کمک کند ، به ویژه برای اطمینان از محافظت از حقوق زنان و اینکه تروریست های بین المللی در افغانستان به پناهگاه داده نمی شوند. تقاضا برای حقوق زنان به سادگی نادیده گرفته شد در حالی که تقاضای قطع پیوندها با تروریسم بین المللی ارائه می شد. قتل اخیر رهبر القاعده ، ایمن الزاواهیری در حمله هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده ، توجه بین المللی را به ناتوانی یا عدم تمایل طالبان-شاید هر دو-برای شکستن با القاعده جلب کرد. این واقعیت که الزاواهیری در قلب محله دیپلماتیک مجلل کابل در خانه ای ساکن بود که گفته می شود متعلق به یک دستیار عالی وزیر داخلی رژیم de facto ، سیراج الدین حقانی-خود موضوع 10 میلیون دلار آمریکا است-به نظر می رسدهشدارهای قبلی سازمان ملل را تأیید کنید که طالبان و القاعده "نزدیک هستند".

اقتصاد پشتیبانی از زندگی

طالبان آنچه را که در بهترین حالت یک وضعیت ضعیف بود به ارث برد.

هزینه فاجعه بار اقتصادی تصاحب طالبان احتمالاً عمیق ترین تأثیر را بر روی افغان های معمولی داشته است. بیکاری گسترده ، فروپاشی بازار مسکن و افزایش نرخ سوء تغذیه تنها برخی از علائم ملموس بسیاری از فاجعه اقتصادی است. اما طالبان آنچه را که در بهترین حالت یک وضعیت ضعیف بود به ارث برد. حتی قبل از وقایع در آگوست سال گذشته ، افغانستان در انتهای چندین شاخص اقتصادی اقتصادی ، مانند شاخص توسعه انسانی ، از درگیری ویران شد ، وابسته به کمک و گرفتار مؤسسات ضعیف بود. هزینه های دولت برای پروژه های توسعه نیز در سالهای اخیر کاهش یافته است زیرا هزینه ها در انتظار حمله به طالبان گسترش یافته به امنیت تبدیل شده است.

طی یک سال گذشته ، اقتصاد افغانستان در حمایت از زندگی بوده است. تحریم های فلج کننده علیه رهبران ارشد طالبان ، بخش بانکی را فلج کرده و از مشارکت افغانستان با سیستم مالی بین المللی و نهادهای آن جلوگیری کرده است. ارزش ارز آن ، افغانی ، کاهش یافته و هزینه واردات و تشدید تورم و بحران هزینه زندگی را افزایش داده است. نهادهای دولتی غیرنظامی که قبلاً بزرگترین کارفرمای این کشور بودند ، اکنون حتی به کاهش تعداد پرسنل باقی مانده قادر به پرداخت حقوق نیستند. برای بدتر شدن اوضاع ، بخش کشاورزی افغانستان تحت تأثیر خشکسالی و بلایای طبیعی مانند سیل های فلش و زلزله ژوئن 2022 قرار گرفته است.

طالبان چگونه حاکم است؟

طالبان عمدتاً از طریق بقایای سازه ها و نهادهای دولتی که به ارث برده اند ، به استثنای موجوداتی که مانند وزارت امور زنان منحل شد ، کمیسیون ها و دفاتر مستقل حقوق بشر افغانستان به عنوان مدیریت امور مجلس ، به عنوان افغانپارلمان برچیده شده است.

اگر شکاف های ادعایی و شکاف های ظاهری در بین طالبان شدت بخشند ، بعید به نظر می رسد که انتقال به یک دولت فراگیرتر اتفاق بیفتد.

پس از انتقال سیاسی و نظامی سال 2014 ، هنگامی که بیشتر سربازان ایالات متحده و ناتو افغانستان را ترک کردند و دولت وحدت ملی افغانستان (NUG) تشکیل شد ، طالبان تاکتیک های خود را در مناطق روستایی که در آن تأثیر داشتند ، تطبیق داد. جنبه اصلی این تغییر شامل مداخله در مکانیسم های حل اختلاف محلی ، مانند حل و فصل اختلافات زمین است. از زمان به دست آوردن قدرت ، طالبان همچنان به یک رویکرد سنگین نسبت به امور عدالت و حل اختلاف اعتماد کرده است. با این حال ، هیچ مدرکی مبنی بر اینکه رژیم دارای یک قانون مجازات ، یک دستگاه قضایی کارآمد است یا اینکه راهنمایی لازم را برای چند قاضی باقی مانده افغانستان ارائه داده است ، وجود ندارد. امور روزمره مربوط به حاکمیت قانون بیشتر مربوط به "اخلاق" است. طالبان وزارت امور خارجه و فضیلت خود را برای نظارت بر چنین مواردی بازگرداند ، که از محدودیت های شدید نقش زنان در جامعه تا ممنوعیت موسیقی و لباس برای مردان و زنان متغیر است.

رژیم فعلی de facto ، که در سپتامبر 2021 اعلام شده است ، قرار است یک دولت موقت باشد. اما هیچ جدول زمانی و وضوح در مورد انتقال بالقوه به یک مجموعه دائمی تر وجود ندارد. از نظر مهم ، اگر شکاف های ادعایی و شکاف های ظاهری در بین طالبان شدت بخش باشد ، بسیار بعید است که انتقال به یک دولت فراگیرتر اتفاق بیفتد. تاریخ اخیر افغانستان یادآوری دردناک دارد. در سال 1992 ، جناح های مجاهدین پس از ایجاد دولت موقت نتوانستند دولت مستقر را تأسیس کنند و منجر به یک جنگ داخلی وحشیانه شد که در نهایت راه را برای طالبان در سال 1996 به دست آورد.

مشارکت منطقه ای

استراتژی شرط کمک به غرب به وضوح شکست خورده است.

بازیگران منطقه ای و همسایگان افغانستان تلاش کرده اند با طالبان درگیر شوند. چندین کشور مانند پاکستان، ایران، چین و روسیه، سفارت های خود را برای فعال کردن کانال های تعامل فعال با رژیم طالبان - بدون اینکه به رسمیت شناخته شوند، باز نگه داشته اند. کشتن الظواهری و ناکامی طالبان در نشان دادن اینکه روابط خود را با القاعده قطع کرده است، بدون شک این کار را برای بازیگران منطقه ای دشوارتر می کند و احتمال تنش بیشتر بین رژیم و جهان خارج را افزایش می دهد. تسلط طالبان در افغانستان بر وضعیت امنیتی همسایگان آن نیز تأثیر می گذارد. نزدیکترین متحد طالبان، پاکستان، با افزایش فعالیت تحریک طالبان پاکستان (TTP)، یک گروه شورشی متحد با طالبان افغانستان مواجه است.

از اوت 2021، تمرکز اصلی طالبان بر حفظ وحدت داخلی بوده است و بعید است که در کوتاه مدت تغییر کند. پرداخت حقوق به جنگجویان و سربازان، حفظ هماهنگی بین تندروها و عناصر عملگراتر، و اطمینان از حفظ کنترل ارضی در محوریت حاکمیت طالبان. در پس زمینه فروپاشی اقتصادی، طالبان به دنبال دریافت سهمی از هر کمکی است که به کشور وارد می شود.

تصویر - مردی در 14 آگوست 2022 در کابل، افغانستان از کنار یک نقاشی دیواری خراب شده که گروهی از زنان را به تصویر می کشد می گذرد. عکس نوا جمشیدی/ گتی ایماژ.

موضوعات

• حقوق بشر و امنیت
• حفظ صلح و مداخله
• تروریسم