فلسفه وارن E. بافت

هر دوست را به عنوان مشترک برای هر دوست ارسال کنید ، شما 10 مقاله هدیه برای هر ماه دارید. هرکسی می تواند آنچه را که به اشتراک می گذارید بخوانید.

این مقاله را بدهید

توسط لارنس A. کانینگهام

• 1 مه 2015

لارنس A. کانینگهام ، استاد دانشگاه جورج واشنگتن و وکیل سابق شرکت در Cravath ، Swaine & Moore ، کتابهای بی شماری از جمله ، اخیراً "Berkshire Beyond Buffett: ارزش ماندگار ارزش ها" نوشت."

وارن E. بافت به دو نسل از مردم آموخت که سرمایه گذار ارزشمند شوند. وقت آن است که آن دانش را گسترش دهیم.

سرمایه گذاری ارزش یک فلسفه به اندازه یک تکنیک است. در پایین یک اعتقاد اصلی به این ایده ساده است که قیمت آن چیزی است که شما می پردازید و ارزش آن را می گیرید. برای سرمایه گذاری ، این بینش از طریق مطالعه مستقل و تأمل ، تخصیص سرمایه به ایده هایی که ارزش بیشتری از قیمت دارند ، امکان پذیر است.

فلسفه مدیریت برکشایر هاتاوی آقای بافت از همان بینش رشد می کند: این ارزشهای نامشهود مانند رونق یا استقلال می تواند به سود اقتصادی تبدیل شود. شرکتهای تابعه برکشایر مشاغل را اداره می کنند و رویکردهایی را اتخاذ می کنند که صفاتی مانند شهرت و احساس ماندگاری را به رضایت مؤثر و انعطاف پذیری مدیریتی تبدیل می کند که نتایج مالی را تقویت می کند.

در مورد THRIFT ، برکشایر و شرکتهای تابعه آن به ندرت از بدهی استفاده می کنند که پرهزینه است ، ترجیح می دهند برای تولید سرمایه برای سرمایه گذاری و گسترش ، چه درآمدهای حفظ شده ، مالیات معوق یا شناور بیمه ، به خود اعتماد کنند. کسب و کار بدون بانکداران یا کارگزاران اما از طریق شبکه های روابط قابل اعتماد انجام می شود. اعتماد به نفس صفحه نمایش است ، نه پلاتین متخصصان پر هزینه که با احتیاط عمل می کنند. پس انداز از چنین عادات بسیار زیاد و افزایش ارزش قابل محاسبه است.

در مورد استقلال ، هیئت مدیره Berkshire و شرکت های تابعه به این تجارت علاقه مند هستند ، اندکی پرداخت می کنند ، به ندرت ملاقات می کنند ، از مشاوران خودداری می کنند و بیشتر از نظارت و حدس زدن دوم مشاوره و تجارت را انجام می دهند. آقای بافت برکشایر را به عنوان مشارکت تعریف می کند و اظهار داشت: "در حالی که فرم ما شرکتی است ، نگرش ما مشارکت است."

سهامداران برکشایر از نظر شخصیتی با ارزش ، ایده مشارکت را تلافی می کنند. آنها علاقه مند ، درگیر و آگاه هستند. آنها سهام را برای مدت طولانی نگه می دارند ، تجارت کمی ، به شدت در سهام برکشایر متمرکز می شوند و در غیر این صورت مانند صاحبان و شرکا رفتار می کنند نه سهامداران صرف.

بیشتر هیئت های شرکتی سیاست های سود سهام را با مبلغ دوره ای منظم به شرایط تجاری تغییر می دهند و سهام را تقسیم می کنند که قیمت بیش از محدوده معاملاتی مقرون به صرفه باشد تا سهامداران علاقه مند به تجارت آن باشد. سیاست سود سهام برکشایر با توانایی شرکتها در سرمایه گذاری مجدد سود سودآوری متفاوت است ، که به معنای عدم سود سهام از سال 1969 است. این سهام را برای پایین نگه داشتن قیمت تقسیم نمی کند و باعث صرفه جویی در هزینه های اصطکاک قابل توجهی در تجارت می شود.

در مورد شهرت ، آقای بافت از مدیران می خواهد كه به یك ایده راهنما فکر كنند: "هیچ كاری خوشحال نخواهید شد كه یك خبرنگار غیر دوستانه اما باهوش در صفحه اول روزنامه بنویسید."او می گوید که از سال 1991 ، هنگامی که به عنوان رئیس برادران سالومون خدمت کرد ، یک شرکت محکم که توسط یک رسوایی تجارت پیوند خورده است. در آن زمان بود که او هشدار به یاد ماندنی دیگری را نشان داد که پرسنل برکشایر هنوز می شنوند: "برای شرکت ، حتی پول زیادی از دست می دهند ، و من درک خواهم کرد. شهرت را برای شرکت ، حتی یک تکه از شهرت از دست دهید ، و من بی رحمانه خواهم بود. "

چنین مواردی غالباً برای یک نیروی کار بیشتر از چک ها و تعادل ها و سایر بوروکراسی ها است که این پاسخ رایج تر به چالش های اخلاقی در شرکت های آمریکایی است. اگرچه برنامه های آموزش و انطباق می توانند کمک کنند ، اما آنها خطر ایجاد این حس را دارند که خوب است. فقط در نامه قانون عمل کنید. در Berkshire ، فراخوان Clarion این است که بازی را در مرزهای مناسب ترویج کند.

فراتر از جذابیت اخلاقی ، رهبران باید به تیم خود تأکید کنند که فرهنگ سازمانی اهمیت دارد زیرا این امر به عملکرد تجاری تبدیل می شود. شغلی که به یکپارچگی معروف است - رفتار با تأمین کنندگان ، کارمندان و مشتریان به عنوان مشاغل دوست دارد در صورت معکوس شدن موقعیت ها با آنها رفتار شود - معمولاً نسبت به رقبایی که اسکله هستند ، علاقه و همکاری بیشتری را در بین چنین گروه هایی کسب می کنند. چنین شهرتی - در تجارت ، تولید ، خدمات یا سایر فعالیتهای تجاری - می تواند در ابتدای روابط و انعطاف پذیری بیشتر برای مقابله با سختی های دوره ای ، از نظر تجارت بهتر آشکار شود. این می تواند به جذب و حفظ کارمندان برجسته کمک کند.

در مورد ماندگاری ، سرانجام ، آقای بافت به عنوان یک سرمایه گذار بلند مدت شناخته می شود ، اما نکته ای عمیق تر در مورد زمان در برکشایر این است که افق آن برای همیشه است. برکشایر در بین رقبای خود در بازار خرید بی نظیر است ، در 40 سال یک شرکت تابعه فروخته نشده است ، و قول می دهد که این کار را انجام ندهد ، مگر اینکه یک تجارت محکوم شود. آقای بافت از مدیران می خواهد كه تصور كنند كه تجارت آنها تنها دارایی خانواده آنها است كه حداقل 50 سال در اختیار دارد.

ارزشهای نامشهود برکشایر ، از جمله این احساس ماندگاری ، ارزش اقتصادی زیادی برای فروشندگان دارد ، خواه مشاغل خانوادگی که میراث می خواهند یا کارآفرینان به دنبال امنیت هستند. ارزش فرهنگ سازمانی همیشه به راحتی قابل اندازه گیری نیست ، اما برکشایر نمونه های بسیاری را ارائه می دهد. فروشندگان مشاغل به برکشایر غالباً کمتر از آنچه می توانست در جای دیگری دریافت کنند ، به دلیل فرهنگ سازمانی برکشایر ، از جمله لبنیات ملکه ، الماس هلزبرگ و نتجتز ، فروخته می شوند.

در یک مورد نماینده ، برکشایر R. C. Willey ، یک خرده فروش مبلمان خانوادگی را با قیمت 12. 5 درصد کمتر از پیشنهاد رقیب به دست آورد. برکشایر 175 میلیون دلار پرداخت کرد و بهترین پیشنهادات بالاتر از 200 میلیون دلار بود. صاحبان برکشایر را انتخاب کردند زیرا این امر ماندگاری و استقلال را ارائه می داد.

اگرچه آقای بافت شخصاً مسئولیت بخش عمده ای از عملکرد مدیریتی برکشایر را بر عهده دارد ، اما در این موسسه ، در سهامداران ، هیئت مدیره و مدیران درونی شده است. در یک برکشایر بدون آقای بافت تغییر خواهد کرد ، اما به خصوص این اصول نیز همینطور خواهد ماند.

مشکل این نیست که آیا اینها در برکشایر فراتر از آقای بافت تحمل خواهند کرد ، بلکه مدل برکشایر در شرکت های آمریکایی چقدر غیرمعمول است. اما درست همانطور که بافت دو نسل از مفاهیم سرمایه گذاران ارزشمند مانند حاشیه ایمنی و تفاوت بین قیمت و ارزش را آموخت ، ممکن است هنوز امید به نسل های آینده مدیرانی که ارزش ماندگار ارزش ها را درک می کنند ، وجود داشته باشد.