Ethereum vs Ethereum Classic: تفاوت هایی که باید قبل از سرمایه گذاری بدانید

اتریوم (ETH) و Ethereum Classic (و غیره) چیست؟

Ethereum یک بستر نرم افزاری عمومی و منبع باز است که برای پشتیبانی از عملکرد قرارداد هوشمند ساخته شده است. این شبکه از Ether (ETH) به عنوان ارز خود برای پردازش معاملات و تأمین قدرت محاسباتی برای توسعه دهندگان استفاده می کند. این شبکه همچنین به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا برنامه های قرارداد هوشمند غیرمتمرکز را در بالای آن بسازند. به عنوان مثال ، هر دو Tether و Augur در شبکه Ethereum اجرا می شوند.

مفهوم یک قرارداد هوشمند برای درک اتریوم (ETH) در مقابل اتریوم کلاسیک (و غیره) بسیار مهم است. به زبان ساده ، یک قرارداد هوشمند توافق بین دو طرف است که با کد نوشته شده اند. این شرایط را تعیین می کند که باید توسط هر یک از طرفین برای اجرای این قرارداد برآورده شود. پس از برآورده شدن شرایط ، قرارداد توسط blockchain پردازش می شود و بدون نیاز به تأیید شخص ثالث اجرا می شود. همراه با تغییر ناپذیری blockchain و طراحی منبع باز آن ، قراردادهای هوشمند فرصتی را برای بسیاری از مشاغل فراهم می کند. در حقیقت ، در سال 2019 ، فوربس بیش از 100 شرکت بزرگ آمریکایی را که به طور فعال در حال کشف فناوری blockchain بودند ، شناسایی کرد و بسیاری از آنها از شبکه اتریوم استفاده کردند.

Ethereum Classic (و غیره) اصلی ترین blockchain Ethereum است. ETH و غیره قبل از چنگال سخت ژوئیه 2016 ، همان رکورد blockchain را به اشتراک می گذارند. به همین دلیل ، طراحی و عملکرد اولیه این دو شبکه در اصل یکسان بود. چنگال سخت در سال 2016 blockchain را به Ethereum Classic و Ethereum تقسیم کرد و جامعه را در آن زمان تقسیم کرد. بیشتر توسعه دهندگان تصمیم گرفتند به پروتکل جدید اتریوم ارتقا دهند و اندازه جامعه و غیره و توانایی آن در بهبود شبکه را محدود کنند.

احساسات شما از ETH/USD چیست؟

احساسات بازار:

90 ٪ 10 ٪

شما رأی صعودی کردید.

شما رأی دادید

ETH/USD را امتحان کنید

تاریخچه مختصری از شبکه اتریوم

Ethereum برای اولین بار در اواخر سال 2013 توسط ویتالیک باترین شرح داده شد. وی استدلال کرد که بیت کوین (BTC) برای اتوماسیون اجرای کارها به یک زبان برنامه نویسی متفاوت نیاز دارد تا به توسعه دهندگان اجازه دهد تا برنامه هایی را در بالای blockchain خود بسازند. این ایده در جامعه بیت کوین پشتیبانی کافی پیدا نکرد و منجر به ایجاد اتریوم در سال 2014 شد. تلاش های اولیه توسعه از طریق جمعیتی در ژوئیه 2014 تأمین شد. این بیش از 25،000 BTC را افزایش داد و آن را به بزرگترین رشد رمزنگاری در آن زمان تبدیل کرد. پس از جمع آوری جمعیت ، اتریوم در مقایسه با تقریباً 22 میلیارد دلار امروز سرمایه گذاری در بازار بیش از 17 میلیون دلار داشت.

سازمان خودمختار غیر متمرکز (DAO) و ETH در مقابل و غیره تقسیم می شود

منظور از این بود که DAO یک بستر بودجه غیر متمرکز و مبتنی بر جامعه باشد. در صورت موفقیت آمیز برنامه ، جامعه بودجه توسعه برنامه های blockchain را تأمین می کند و در صورت موفقیت یک برنامه سهم از سود را دریافت می کند. این بنا بر روی blockchain Ethereum ساخته شده و بر اساس مجموعه ای از قراردادهای هوشمند اداره می شود. یک شرکت سرمایه گذاری سرمایه گذاری را تصور کنید که در آن سرمایه سرمایه گذاری جمعیتی داشته باشد و هیچ مدیریتی برای تصمیم گیری در مورد بودجه پروژه وجود ندارد. DAO به دارندگان توکن اجازه داد تا تصمیمات سرمایه گذاری را اتخاذ کنند و وجوه را به پروژه هایی که بیش از 20 درصد از حمایت جامعه را دریافت کرده اند ، توزیع می کنند. این کشور در آوریل 2016 راه اندازی شد و از طریق یکی از بزرگترین کمپین های جمع آوری سرمایه گذاری ، تأمین شد و نزدیک به 150 میلیون دلار اتر جمع شد. در اوج خود ، دائو 14 درصد از کل اتر را در گردش جذب کرد.

چندین نقص امنیتی با کد DAO وجود داشت که بارها و بارها در ماه مه و ژوئن سال 2016 به آن اشاره شد. برای اینکه سرمایه گذاران بتوانند حمایت خود را از پروژه ای که نمی خواستند از آنها پس بگیرند ، پس بگیرند ، "عملکرد تقسیم" ایجاد شد. این عملکرد به یک سرمایه گذار اجازه می دهد تا با دریافت سرمایه گذاری خود در اتر یا نسخه خود از DAO ، به نام "Child Dao" را از DAO خارج کند. پس از شروع عملکرد تقسیم ، دارنده اتر خود را به عقب برگرداند و شبکه دفترچه عمومی را به روز می کند. دارنده پس از آن مجبور به نگه داشتن اتر به مدت 28 روز بدون اینکه قادر به استفاده از آن باشد.

عملکرد تقسیم ، در ترکیب با سایر آسیب پذیری ها ، در 17 ژوئن 2016 مورد سوء استفاده قرار گرفت. هکر یا هکرها 11. 5 میلیون اتر را به سرقت بردند ، به ارزش تقریبی 50 میلیون دلار در آن زمان ، با ایجاد مکرر عملکرد تقسیم. این شبکه بدون ثبت معامله در دفترچه عمومی ، به بازپرداخت اتر برای همان نشانه های DAO ادامه داد. با این حال ، اتر سرقت شده هنوز مشمول دوره برگزاری 28 روزه بود. از آنجا که اتر از نظر فنی قابل بازیابی بود ، جامعه اتریوم می تواند یک چنگال برای معکوس کردن معاملات نامشروع ایجاد کند یا کاری انجام ندهد.

این بحث جامعه را در امتداد خطوط ایدئولوژیک تقسیم می کند. استدلال اصلی برای انجام هیچ کاری این بود که منظور از این بود که blockchain تغییر ناپذیر و عاری از دستکاری توسط هر فرد یا گروهی باشد. این جنبه اصلی برنامه های غیر متمرکز بود. چنگ زدن به blockchain برای معکوس کردن هک باعث ایجاد یک خطر اخلاقی می شود و به طور بالقوه منجر به چنگال های سخت آینده بر اساس انگیزه های ناشناخته می شود.

رأی در 15 ژوئیه 2016 آغاز شد ، جایی که 87 درصد از جامعه به چنگال سخت رای دادند. با این حال ، از بیش از 82 میلیون نشانه اتر موجود ، تنها 5. 5 درصد در رای گیری شرکت کرده اند. blockchain جدید ، Ethereum Classic ، تاریخچه blockchain اصلی را برای معکوس کردن هک دائو تغییر داد. اولین بلوک کلاسیک Ethereum در 20 ژوئیه 2016 با حفظ رکورد بدون تغییر استخراج شد.

از آنجا که این کار از طریق یک چنگال سخت انجام می شود ، نه یک چنگال نرم ، هرگونه به روزرسانی های آینده برای blockchain Ethereum با Ethereum Classic سازگار نخواهد بود.

Ethereum vs Ethereum Classic: تفاوت های کلیدی چیست؟

در ابتدا ، انتخاب بین اتریوم در مقابل اتریوم کلاسیک عمدتاً یک بحث ایدئولوژیک بود. در سطح عملکردی ، دو پروژه بسیار مشابه هستند. هر دو نرم افزار محاسباتی را برای پشتیبانی از قراردادهای هوشمند و ساخت برنامه های غیر متمرکز در شبکه ارائه می دهند.